header 2005 © copyright Dutchmarco


  ONZE VIERDE REIS DOOR AMERIKA DAG 26 - donderdag 6 oktober 2005  

Van Moab in Utah naar Gunnison in Colorado.

Op onze hotelkamer eten wij een ontbijtje. Buiten is het fris, maar 7 graden Celsius met een strakblauwe lucht. Het zal dus wel weer een prachtige dag gaan worden.
Voordat wij Moab gaan verlaten, lopen wij nog even bij het bezoekerscentrum van deze plaats binnen. Wat hebben zij hier veel folders, brochures, boeken over allerlei avontuurlijke sporten, natuurparken, land- en wandelkaarten, enz. Altijd verleidelijk om wat te kopen, maar ik doe het niet. Ik neem wel van een paar soorten folders/brochures wat extra exemplaren mee, omdat diverse leden van het AllesAmerika-forum het plan hebben, om in de nabije toekomst ook deze stad en omgeving te bezoeken en ik hen op de ledenbijeenkomst, die binnenkort wordt gehouden, dan al wat documentatie kan geven.
Moab is een prettige plaats om te verblijven. De natuur in dit roodbruine canyongebied is hier zo mooi en er kan zo veel gedaan worden in de omgeving, dat wij met pijn in ons hart deze plaats verlaten en hopen, dat wij hier ooit nog eens een aantal dagen kunnen terugkomen.

Wij besluiten om Moab aan de noordkant te verlaten via Highway 128. Dat is dan de derde keer, dat wij deze weg gaan rijden, maar dan nu helemaal tot het einde om op Interstate 70 te komen. Bij het begin van de weg vullen wij bij de Matrimony Spring nog een paar flesjes water.
Ook al is het dan de derde keer, dat wij dit eerste stuk van deze weg rijden, het verveelt geen moment. De natuur is hier zo mooi. De bergen, de Colorado River, prachtig!

Dewey Bridge © copyright Dutchmarco Dewey Bridge © copyright Dutchmarco

Dewey Bridge langs Highway 128.

Langs deze route is men al dagen op twee plaatsen met de weg bezig. Daarbij is één weghelft maar geopend voor verkeer. Onderweg in Amerika zijn wij wel vaker van dit soort wegwerkzaamheden tegengekomen.
Wij kennen dit soort wegwerkzaamheden in Nederland ook wel. Om dan het verkeer te regelen, worden er tijdelijke verkeerslichten geplaatst, die radiografisch met elkaar communiceren en het verkeer om en om laten passeren over de berijdbare weghelft. In de VS wordt dat anders aangepakt. Daar plaatst men geen verkeerslichten, nee, men zet aan beide zijden van de werkzaamheden een man of vrouw met een veiligheidsvest aan en veiligheidshelm op, in opvallende kleur, en een verkeersbord op een stok. Het bord bevat aan de ene zijde de tekst "STOP" en aan de andere zijde de tekst "SLOW". Daarbij staan zij met elkaar via een walky-talky in contact. Als aan de ene zijde het verkeer is gestopt en van de andere zijde het verkeer heeft mogen doorrijden, wordt aan de andere zijde het bord op "STOP" gezet en mag het verkeer van de ene zijde langzaam doorrijden als het bord van "STOP" wordt omgedraaid naar "SLOW". En daarna andersom, en dat zo steeds weer.
Alle drie de dagen, dat wij daar nu langs zijn gereden, staan daar dezelfde mensen met die borden. Er komen dan van die vragen in ons op, zoals: "Zouden dit de enige werkzaamheden van deze mensen zijn?" Zo ja, dat is toch verschrikkelijk. Dit houd je toch geen dagen vol? Zij moeten toch ook wel eens even eten of iets anders doen. "Of wordt dit bij toerbeurt gedaan?" Dan is het wel toevallig, dat wij steeds dezelfde mensen hier zien staan. "Waarom gebruikt men in de VS geen tijdelijke verkeerslichten?" De mensen worden in ieder geval wel aan het werk gehouden. Nou ja, wij zijn het ze niet gaan vragen, dus antwoorden hebben wij daar ook niet op.

Gaffelantilopen © copyright Dutchmarco Gaffelantilopen © copyright Dutchmarco

Gaffelantilopen (Antilocapra americana).

Bij het verder rijden van deze weg wordt het landschap totaal anders. De rotsen verdwijnen en daar voor in de plaats komt een heel uitgestrekt, nagenoeg vlak, prairielandschap. Wij passeren de niet meer als zodanig in gebruik zijnde Dewey-hangbrug over de Colorado River. Deze is gebouwd in 1916 en in gebruik geweest tot 1986. Nu ligt er een betonnen brug naast, waar de weg overheen loopt.
Opeens zien wij langs de weg een aantal pronghorns (gaffelantilopen), die als wij stoppen even naar ons kijken en het dan met sierlijke sprongen op een lopen zetten.

Het postkanoor van Cisco © copyright Dutchmarco
Het postkanoor van Cisco.
Restant van een luisterrijk verleden © copyright Dutchmarco
Restant van een luisterrijk verleden.

Vlak voor de oprit naar de Interstate 70 slaan wij even af naar het semi-spookstadje Cisco. Wat is het daar een troep zeg. Er staan een aantal overblijfselen van houten huizen en bedrijfjes. Sommige verzakt, andere dichtgespijkerd en overal ligt oud ijzer en staan oude auto's weg te roesten. Toch staan er ook een paar modernere pickuptrucks, maar wij zien geen enkel teken van leven. Wij rijden door het spookdorp heen en rijden een hele tijd door een woestijnachtig landschap, in de hoop de weg te vinden naar een verderop gelegen opgang naar de snelweg. Nergens komen wij duidelijke verkeersborden tegen en hebben het idee verkeerd te rijden. Daarom keren wij en gaan maar terug naar Cisco en zoeken daar de snelweg op.

Eenmaal op de Interstate 70 rijdt het lekker door. Ook wel weer eens lekker om op te schieten. Wij passeren de staatsgrens en komen terug in de staat Colorado, waarin wij onze reis ook zijn begonnen. Nu komen wij in een gebied waar vele miljoenen jaren geleden dinosauriërs hebben rondgelopen. Op een aantal plaatsen zijn musea over deze dieren te vinden.

Colorado Welcome Center © copyright Dutchmarco Park © copyright Dutchmarco

In het parkje bij het Colorado Welcome Center gebruiken wij onze lunch.

Bij afrit 19 gaan wij van de Interstate af en rijden naar de plaats Fruita. Daar brengen wij een bezoekje aan het Colorado Welcome Center, waar allerlei informatie te verkrijgen is over deze staat. Zowel mondeling, als in de vorm van gedrukte informatie. Als wij binnenkomen worden wij allervriendelijkst ontvangen. Het ligt aan een mooi parkje, waar wij onze lunch gebruiken op een bankje in de zon. Net als wij klaar zijn met eten komt men het gras maaien. Aan het park ligt ook een monument ter nagedachtenis aan de oorlog in Vietnam, het Western Slope Vietnam War Memorial met een levensechte helikopter (UH-1 Huey Helicopter) er boven.

Western Slope Vietnam War Memorial © copyright Dutchmarco
Western Slope Vietnam War Memorial.

Wij rijden naar de ongeveer 1,5 mijl ten zuiden van Fruita langs Highway 340 gelegen Dinosaur Hill. Daar is een 1 mijl (1,6 km) lange wandeling te doen langs opgravingen, waar tien interessante bezienswaardigheden te zien zouden zijn. Hier heeft men belangrijke vondsten gedaan, waaronder het skelet van een Apatosaurus. De toegang is gratis. Bij het begin van het wandelpad kan een folder genomen worden met wat uitleg over deze heuvel. Wij lopen over het wandelpad, dat zich om en over de heuvel slingert, maar vinden er eigenlijk niets bijzonders aan. Wel zien wij een mooi gekleurde hagedis, een collared lizard. Vanaf de heuvel is er een mooi uitzicht over de vallei waar Fruita in ligt en de Colorado River doorheen stroomt.

Vallei met Fruita en de Colorado River © copyright Dutchmarco
Vallei met Fruita en de Colorado River.
   
Collared lizard © copyright Dutchmarco
Collared lizard (Crotaphytus collaris).
   

Colorado National Monument © copyright DutchmarcoColorado National Monument.

Ten westen van de plaats Grand Junction in de staat Colorado ligt een prachtig roderotsengebied met torenhoge rotszuilen en diepe bergkloven, genaamd Colorado National Monument. Om dit landschap te beschermen, is het in het beheer van de National Park Service.
Dit park heeft twee ingangen: de oostingang bevindt zich op 4 mijl (6 km) vanaf Grand Junction, de westingang bevindt zich op 12 mijl (19 km) vanaf Grand Junction, of te wel op 2 mijl (4 km) vanaf de plaats Fruita. Tussen deze twee ingangen kronkelt de 23 mijl (37 km) lange, verharde Rim Rock Drive over het rotsplateau, waarbij veel stops zijn te maken, waar genoten kan worden van schitterende panoramische uitzichten op de canyons met hun steile rotsen. Ook zijn er meerdere wandelingen uitgezet. De weg loopt op een gemiddelde hoogte van 6.000 feet (1.830 m) door het park.

Tijdens een volgende reis in 2010 hebben wij dit park bezocht.

Ondanks de schoonheid van het Colorado National Monument bezoeken wij het park niet, wij willen vandaag namelijk een stuk verder zien te komen en rijden verder. Het is best warm geworden en als wij in de plaats Delta zijn willen wij bij McDonald's een milkshake kopen. Daar is echter de machine stuk. Dan maar bij Dairy Queen een milkshake gehaald. Deze smaakt echter helemaal naar niets en is alleen maar koud.

Via Highway 50 gaan wij naar de zuidelijker gelegen plaats Montrose en rijden door deze grote stad heen. In Montrose liggen langs Highway 550 naar het zuiden veel winkels en restaurants. Wij blijven op Highway 50 en rijden naar het oosten. Op circa 6 mijl afstand van Montrose is er een afslag (Highway 347) naar het Black Canyon of the Gunnison National Park, waarvan nog eens 6 mijl verder, op die 347 de parkingang is.
Eigenlijk willen wij dit natuurpark wel bezoeken, maar merken, dat wij een beetje "parkenmoe" zijn en liever doorrijden. Wij hebben natuurlijk ook al zo veel moois gezien en voelen niet de behoefte om dit, overigens bijzondere park te gaan verkennen.

Black Canyon of the Gunnison National Park © copyright DutchmarcoBlack Canyon of the Gunnison National Park.

Dit natuurpark ligt ten oosten van de plaats Montrose en aan de westzijde van de Rocky Mountains in de staat Colorado. In dit park, dat beheerd wordt door de National Park Service, stroomt de Gunnison River door een nauwe kloof met steile wanden. Bovenaan is de meer dan 800 meter diepe kloof 340 meter breed en versmalt naar beneden toe tot 12 meter. De zonnestralen dringen maar een paar uur per dag door tot in de diepte en de donkere rotswanden zien er bijna zwart uit, vandaar de naam.
De zuidkant van de bergkloof wordt het meest bezocht. Daar loopt de circa 8 mijl (13 km) lange, verharde South Rim Road. Langs deze weg zijn 12 uitkijkpunten, die ieder te bereiken zijn na een korte wandeling. Bovendien is daar het bezoekerscentrum gevestigd.

Aan de noordkant loopt de goed onderhouden onverharde North Rim Road. Om deze te bereiken, moet er een heel andere route gevolgd worden. Hiervoor moet men een heel stuk oostelijker over de Blue Mesa Dam gaan, dan Highway 92 volgen en dan afslaan naar de Black Canyon Road. Via de North Rim Road zijn 6 uitkijkpunten te bereiken.

Er zijn meerdere wandelingen te maken en diverse uitkijkpunten te bezoeken. Aan de zuidkant bijvoorbeeld de 500 meter lange Cedar Point Nature Trail. Via deze route is een wandeling mogelijk naar twee uitkijkpunten, waar vanaf de Painted Wall te bekijken is. Deze donkere rotswand heeft afwisselend lichtere rotslagen in zich en heeft daardoor een marmereffect (zie foto).
Binnen het park kan men aan de zuidkant via de steile (16% helling) en bochtige East Portal Road naar de lager gelegen Gunnison River rijden. Dit is een doodlopende weg, die men dus ook weer terug naar boven moet rijden. Voertuigen langer dan 22 feet zijn op deze weg verboden. Buiten het park kan men ook naar de rivier rijden, maar daarvoor moet men naar Cimarron, dat 20 mijl naar het oosten ligt via Highway 50.
In de wintermaanden is de toegang tot het park beperkt.

Tijdens een volgende reis in 2010 hebben wij de zuidkant van dit park bezocht.

Circa 20 mijl (32 km) ten oosten van Montrose staan nog wat overblijfselen van Cimarron, ooit een belangrijk spoorwegstadje waar vandaan veel vee werd getransporteerd per trein. Nu staan er nog een aantal omheiningen waarbinnen het vee dat op transport ging, verzameld werd. Tevens staan er een aantal oude spoorwagons.
Een klein stukje ten noorden van Cimarron is de Cimarron Railroad Exhibits te bezoeken, waar een stukje te zien is van de voorbije spoorwegtijd. Hier is stoomlocomotief 278 te vinden, een locomotief uit 1882 van de Denver & Rio Grande Narrow Gauge, met tender, goederenwagon (1904) en conducteurswagen (caboose) (1886). Deze staan in de spectaculaire Cimarron River Canyon met zijn steile rotswanden, op een uit 1895 daterende Denver & Rio Grande Trestle (schraagbrug), het laatste overblijfsel van de voormalige Black Canyon-route van de Rio Grande smalspoorbaan. Gezien het geschiedkundig belang hiervan is het opgenomen in het National Register of Historic Places, zeg maar wat wij als Monumentenzorg kennen.

De brede weg loopt golvend door de bergen. Langs de weg stroomt een bergbeek en er is een meer. In de zon kleuren de bladeren van de bomen als goud. Wij zijn langzaamaan hoger gereden in deze voorlopers van de Rocky Mountains en de lucht voelt bij het uitstappen kouder aan. De hemel is nog steeds strakblauw. In de verte hangen er wolken boven de Rocky Mountains en op sommige toppen ligt sneeuw. De auto moet er flink aan trekken, want wij moeten een bergpas over. Ook zijn er veel grote vrachtwagens op dit traject. Wij rijden over een bochtige weg door een kloof en langs grote stuwmeren. Vroeger strekte de kloof waar de Gunnison River doorheen stroomt zich veel verder naar het oosten uit, maar sinds men enkele stuwdammen aangelegd heeft, is dit gebied overstroomd en zijn er drie langgerekte meren ontstaan. Zo ver als wij kunnen kijken, zijn er uitgestrekte velden met het kenmerkende grijsgroene gebladerte van de Sagebrushstruiken (Artemisia tridentata). De omgeving is hier echt prachtig.

Stuwmeer in de Gunnison River © copyright Dutchmarco
Blue Mesa Lake in de Gunnison River.
   

Blue Mesa Lake © copyright DutchmarcoCurecanti National Recreation Area.

Binnen de Curecanti National Recreation Area liggen in de Gunnison River drie stuwmeren met hun dammen. Deze dienen onder andere voor de opwekking van energie. De weg kronkelt zich meer dan 18 mijl (30 km) langs deze meren.

Blue Mesa Lake is met een lengte van 20 mijl Colorado's grootste meer en is de grootste Kokanee-zalm visplaats in de Verenigde Staten (kokanee = "rode vis", deze vissen kleuren rood als zij gaan trekken naar hun broedplaatsen en kuit gaan schieten). Bovendien wordt het meer gebruikt voor watersportdoeleinden, zoals waterskiën en windsurfen.

Morrow Point Reservoir is 12 mijl lang en hierop wordt wel gekanood. Hier kost het meer moeite om het water te bereiken. Via de Pine Creek Trail kan naar de bodem van de bergkloof gelopen worden. Deze trail bestaat uit een fikse afdaling en een trap met circa 232 treden. In de zomermaanden kan op gezette tijden, afhankelijk van de waterstand, een anderhalfuur durende boottocht gemaakt worden met een parkranger van de National Park Service. Hiervoor moet wel gereserveerd worden. Wil je zelf met een kano varen, dan zal deze, tezamen met je bepakking, gedragen moeten worden, zowel naar beneden, als na het varen terug naar boven. Eénmaal beneden kan er ook nog ongeveer een mijl langs het water gelopen worden over een oude spoorwegbedding.

Crystal Reservoir heeft een uitloop via de Gunnison Diversion Tunnel, een National Historic Civil Engineering Landmark. Het water kan via deze tunnel de Uncompahgre Valley bevloeien.

Langs en op de meren vindt allerlei recreatie plaats. Men kan er boten huren, boottochten maken, picknicken, vissen, zwemmen, wandelen en er zijn campings. Er zijn prachtige tafelbergen te zien, evenals diepe nauwe kloven en op fjorden gelijkende meren.

Cottonwood trees © copyright Dutchmarco
Cottonwoodbomen in herfsttooi.

In de herfst kleuren de bladeren van de cottonwoodbomen (Populus deltoides) en de ratelpopulieren (aspen), met hun witte stammen, tot goudgeel. Deze verkleuring noemt men de Fall Foliage. Terwijl op de ene helling de bladeren allemaal al tot goudgeel zijn verkleurd, kunnen de bomen op een andere helling nog helemaal groen zijn. Het verkleuren van de bladeren is een complexe mengeling van weersinvloeden, onder andere heeft het met de temperatuur te maken. Hellingen in de schaduw veranderen eerder van kleur, dan die in de zon, die dan een paar dagen later opeens gaan verkleuren. Bij een vroege vorst veranderen alle bladeren tegelijk van kleur. Het hangt dus van het weer af.
In de staat Colorado zijn in de Rocky Mountains een aantal plaatsen waar dit schouwspel erg mooi is, onder andere in het gebied waar wij nu zijn. Vooral langs Highway 135 tussen de plaatsen Gunnison en Crested Butte, en westelijk van Gunnison langs Highway 149 naar het zuiden, naar Lake City en de Slumgullion Pass.

In de plaats Gunnison vinden wij een kamer in de Best Western Tomichi Village Inn. Een kamer met een echte centrale verwarming, dus geen airco-verwarming. Het is er fris, dus wij zetten de verwarming even aan. Na lange tijd deze vakantie trek ik ook weer eens een lange broek aan. In het hotel is er alleen maar een inbelmogelijkheid voor de toegang tot internet en daarmee kunnen wij niets.
Hier zitten wij in een jachtgebied. Her en der staat er bij restaurants en hotels aangegeven "Hunters Welcome".
Gunnison is een echt westernstadje. Omdat het al vroeg schemerig is en snel donker wordt, hebben wij eigenlijk geen tijd om nog veel van dit stadje te zien. Dat is jammer, want het ziet er leuk uit.
In de hoofdstraat eten wij een heerlijke maaltijd in het Palisades Restaurant and Saloon. Helemaal gebouwd van boomstammen en met een heel gemoedelijke sfeer van een groot eetcafé. Buiten hangt aan de gevel een spandoek, waarop staat, dat er draadloos internet aanwezig is. Dus als wij aan een heerlijk Fat Tire-biertje van de tap zitten, komt de laptop even op tafel om onze e-mail te controleren. Er zijn geen belangrijke berichten.
Na het eten doen wij nog even een paar boodschappen bij de Walmart.

Zoals uit het verslag blijkt, zijn er vandaag een aantal bezienswaardigheden door ons niet bezocht. Aan de ene kant merken wij, omdat wij al zo veel gedaan hebben deze vakantie, dat wij een beetje "parkenmoe" zijn, en aan de andere kant willen wij toch ook wel op tijd in Denver aankomen. Er is echt nog voldoende te doen in deze omgeving ten westen van Denver. Ook ten zuidwesten van deze plaats hebben wij aan het begin van de vakantie dingen laten liggen. Dus al met al hebben wij voor een eventuele volgende vakantie in dit gebied nog voldoende bezienswaardigheden, die wij dan kunnen bezoeken.

Vandaag hebben wij 270 mijl = 435 km gereden.
Totaal hebben wij 3.736 mijl = 6.009 km gereden.
Het weer: zonnig.

[ TERUG naar DAG 25 ]  [ VERDER naar DAG 27 - van Gunnison naar Golden ]

[ Home van dit reisverslag ]



balloon

Naar bovenkant van de pagina.


copyright © DutchMarco 2005
all rights reserved

Last updated 2.6.2013