header 2005 © copyright Dutchmarco


  ONZE VIERDE REIS DOOR AMERIKA DAG 24 - dinsdag 4 oktober 2005  

Moab en omgeving (tweede dag).

Vanochtend boven Moab veel bewolking en er staat een harde wind, het is niet koud en er wordt regen verwacht. Nou, wij zullen wel zien en gaan na een ontbijtje op onze kamer op pad.
Vandaag gaan wij de mooi gelegen Utah State Highway 128 verkennen. Deze weg loopt net ten noorden van de plaats Moab langs de Colorado River door een prachtig, rode rotsen gebied en er zijn diverse wandelingen mogelijk. In dit gebied zijn veel films opgenomen en diende de natuur als decor. Trouwens, in het hele zuidoostelijke deel van Utah heeft men veel gefilmd en op het internet zijn er voor de liefhebbers nog wel filmlocaties terug te vinden.
Eerst nog even de benzinetank weer bijvullen. Ook nu weer bij de benzinepomp Jeep's en andere terreinauto's, die onder de rode modder zitten en die extra jerrycans benzine bij zich hebben. Klaar voor het avontuur.

Moab is een heel bijzondere plaats. Er wordt in de omgeving van alles en nog wat aan avontuurlijke sporten gedaan. Er wordt met rafts en kano's op de Colorado River gevaren. Er wordt veel gefietst (mountainbike), in het terrein gereden met quads (vierwielige motorfietsen), buggies en Jeep's. Steeds kom je op de weg dan ook auto's tegen met kano's en/of fietsen op het dak, aanhangers met fietsen, motorfietsen of dik in de rode modder zittende quads en buggies. Daar is hier ook op allerlei manieren op ingespeeld, want in het stadje zijn diverse bedrijven, die fiets/vaar/auto/motortochten organiseren.

De Colorado River langs Highway 128 © copyright Dutchmarco
De zon piept even voorzichtig tussen de wolken door en schijnt op de rotsen langs
de Colorado River (Highway 128).

Als wij ten noorden van Moab Highway 128 op zijn gegaan, steekt er vrijwel meteen aan de rechterzijde een pijp uit de rots, waar het water van de Matrimony Spring uitstroomd. Van origine heet de bron River Spring, maar men dicht magische krachten toe aan dit water, vandaar dat de naam in de loop der tijd veranderd is. Volgens de legende zal het bruidspaar, dat water uit deze bron drinkt een lang en gelukkig huwelijk hebben. Een latere versie van deze folklore zegt, dat bezoekers, die van het water uit de bron drinken, zullen verliefd worden op Moab en zullen blijven terugkeren naar deze plaats. Terwijl wij daar staan te kijken, stoppen er diverse auto's, waarvan de inzittenden met grote plastic flessen en jerrycans naar de bron lopen en deze vullen. Wij vullen ook een flesje en het water smaakt volkomen neutraal. Het schijnt erg goed drinkwater te zijn.
De wind wordt als maar harder en de bewolking steeds maar dikker. Zo nu en dan zijn er nog een paar zonnestralen te zien, die een deel van de hoge rotswanden in een roodgele gloed zetten. Voor de rest wordt het steeds somberder. Zo nu en dan stoppen wij even bij één van de vele campingplaatsen of parkeermogelijkheden langs de weg en kijken naar de snelstromende Colorado River en de hoog oprijzende rotswanden. De natuur heeft hier een hoog "WOUW"-gehalte. Je voelt je als mens heel nietig hier in deze overweldigende omgeving.

Bij de Red Cliffs Ranch © copyright Dutchmarco
Bij de Red Cliffs Ranch.

Bij de Red Cliffs Ranch zien wij paarden en runderen tussen de hekken staan. Bij de even verderop gelegen Red Cliffs Lodge lopen wij binnen en als wij vragen of wij even mogen rondkijken, wordt dat hartelijk aangemoedigd en of wij toch ook vooral het filmmuseum (Movie Museum - toegang gratis) in de kelder willen bezoeken. Het is een heel grote en mooie lodge, die gebruikt wordt als hotel-restaurant. Het overnachten is hier vrij prijzig, maar de locatie is dan ook uniek. Dineren op het terras bij ondergaande zon met uitzicht op de rivier moet een heel bijzondere ervaring zijn. Aan de wanden hangen grote foto's van acteurs en scènes uit vooral westernfilms, die hier en in de buurt zijn opgenomen.

Een kijkje in het filmmuseum © copyright Dutchmarco
Een kijkje in het filmmuseum.
Met John Wayne op de foto © copyright Dutchmarco
Met John Wayne op de foto.

In de tweede helft van de veertiger jaren van de vorige eeuw ontdekte filmregisseur John Ford de ruige schoonheid van het canyonlandschap bij Moab en heeft hier veel westernfilms opgenomen. Ook op deze ranch is er vaak gefilmd. Een paar namen van speelfilms die hier onder andere zijn opgenomen zijn Wagon Master, Rio Grande, Son of Chochise, Warlock, Commancheros en Cheyenne Autumn. Bekende acteurs hebben hier gewerkt zoals John Wayne, Maureen O’Hara, Ben Johnson, Rock Hudson, Henry Fonda, Anthony Quinn, Lee Marvin, Richard Widmark, James Stewart en Richard Boone. Later zijn er hier en in de omgeving nog andere speelfilms en heel veel reclamefilms opgenomen.
Ook in de kelder hangen veel posters en foto's en zijn allerlei rekwisieten, die in de films gebruikt zijn, te bewonderen. Het is een prachtige verzameling en het museumpje is best de moeite waard om te bezoeken, niet alleen voor westernliefhebbers, maar ook als men meer te weten wil komen over het cowboyleven en het werken op een ranch.
De Red Cliffs Lodge heeft zijn eigen wijnmakerij, de Castle Creek Winery. Diverse druivenrassen gedijen goed in deze regio en op kleine schaal maakt men er wijn. Deze wijnen kan men er proeven.

Als wij weer buiten komen is het zo hard gaan waaien, dat wij gezandstraald worden en weten niet hoe snel wij weer in de auto moeten komen.

Slecht weer boven Castle Valley © copyright Dutchmarco
Slecht weer boven Castle Valley.

Bij een volgende stop hebben wij zicht op de Castle Valley en in de verte woedt er een complete zandstorm tussen de rotsen. Dat is heel spectaculair om te zien. Later hangt er overal zand in de lucht en lijkt het net of er in het hele landschap mist hangt.

Op het programma hebben wij een wandeling staan bij de Fisher Towers en slaan bij mijlpaal 21 af, de onverharde weg op naar de Fisher Towers Recreation Site, waar wij na ruim 2 mijl aankomen. Er kan geparkeerd worden en er staan een aantal picknicktafels. Hier begint een pad dat de wandelaar aan de voet brengt van de omhoogstekende rotspilaren, waarvan de Titan met zijn 300 meter de hoogste is. Het is geen rondwandeling, dus dezelfde weg moet terug gelopen worden. Enkele reis is de afstand 2,2 mijl (3,5 km). Tijdens de wandeling moeten er hoogteverschillen overbrugd worden en dat gebeurt ergens onderweg met een laddertje. Het kan hier bloedheet zijn en er is nauwelijks schaduw; het is derhalve verstandig om veel drinkwater mee te nemen.

De donkerroodbruine rotsen bij de Fisher Towers © copyright Dutchmarco
De donkerroodbruine rotsen bij de Fisher Towers.

Van de hitte zullen wij vandaag geen last hebben en doen onze windjacks aan. Ondanks de dreigende lucht gaan wij op pad, maar na een paar honderd meter lijkt het ons niet verstandig verder te gaan en keren om. Terug bij de auto wordt het merkbaar kouder, de wind steekt nog meer op en begint het ook nog te regenen. Wij wachten een tijdje in de auto terwijl de regen op het dak klettert. Dit is geen wandelweer en wij besluiten verder te gaan. Bij het terugrijden van de parkeerplaats over de onverharde weg naar de Highway 128 kunnen wij nog net de weg zien. Door het vele opwaaiende zand is deze nauwelijks meer te onderscheiden van de rest van de omgeving.

Slecht weer langs Highway 128 bij Fisher Towers © copyright Dutchmarco
Slecht weer langs Highway 128 bij Fisher Towers.

Na een tijdje rijden wij de 128 nog wel een stuk verder, maar alles is grauw en wij vinden er niet veel meer aan. Wij keren en rijden terug in de richting van Moab. Wij gaan echter niet naar de plaats zelf, maar besluiten naar het bezoekerscentrum van het Arches National Park te gaan, waar wij gisteren ook al waren. Daarvoor moeten wij natuurlijk weer door de entree van het park, maar met onze National Parks Pass is dat geen enkel probleem. In de winkel kijken wij nog wat rond, snuffelen in de boeken, die er te koop worden aangeboden, bekijken nog wat displays en kijken in het auditorium een film over dit park. Dit is best wel even de moeite waard.

Daarna besluiten wij om nog eens een keer naar het Dead Horse Point State Park te gaan. In 2003 zijn wij daar ook al eens geweest en vonden het prachtig. De ruige geërodeerde rotsen en het uitzicht op de diep onder ons kronkelende Colorado River. Het is inmiddels vier uur 's middags en op weg naar het park wordt de lucht weer strakblauw en rijden wij in de zon, de heftige wind houdt nog wel aan. Het is nu 16 graden Celsius, dus heel wat koeler, dan de dagen hiervoor.
Deze weg naar het Dead Horse Point State Park is de Utah State Highway 313, ook wel Dead Horse Point Mesa Scenic Byway genoemd. Na 14,5 mijl splitst de weg zich. De andere weg leidt naar het Canyonlands National Park - Island in the Sky-district.

Rimpels in het water © copyright Dutchmarco
Rimpels in het water.

Onderweg stoppen wij bij een grote vlakke rots, waar in de uitgesleten potholes nu allemaal regenwater staat en dat is toch ook een heel apart gezicht. In de verre omgeving zijn een paar roodbruine tafelbergen te zien en ten noorden van ons drijven donkere regenwolken snel langs de hemel.

Uitzicht vanaf het Dead Horse Point © copyright Dutchmarco
Vanaf het Dead Horse Point zijn de (blauwe) waterbekkens te zien van de potashfabriek
en aan de horizon de La Sal Mountains met verse sneeuw op de toppen.

Bij het bezoekerscentrum van het Dead Horse Point State Park betalen wij de $ 7,00 entree voor ons samen (gaat per auto). Aan de rand van de tafelberg waar wij op staan, kijken wij naar de roodbruine rotsen in de verte en in de diepte onder ons. Later doen wij dat ook op het uitkijkpunt aan het einde van de weg, die na het bezoekerscentrum nog ruim twee kilometer doorloopt. Hier staan wij hoog op de tafelberg en kunnen heel ver kijken. In de diepte meandert de modderige Colorado River door het canyonlandschap. Het uitzicht is fenomenaal. Wij waaien bijna uit onze jassen, wat staat hier een wind zeg. Zelfs het staande blijven tijdens het fotograferen is moeilijk. De lucht is helder, het stof is uit de lucht geregend. In de verte ligt op de toppen van de La Sal Mountains verse sneeuw. Tot vanochtend was dat niet het geval.

Uitzicht over de Coloradorivier vanaf het Dead Horse Point © copyright Dutchmarco
Uitzicht over de Coloradorivier vanaf het Dead Horse Point.

Terug in Moab besluiten wij bij The Broken Oar Pub and Grill te gaan eten, omdat wij daar goede berichten over hebben gelezen. Blijkt deze gesloten te zijn. (Heeft definitief de deuren gesloten.)
Bij Pasta Jay's, een restaurant met Italiaanse inslag, eten wij op het overdekte, en met zeilen rondom afgezette terras een heerlijke pastamaaltijd. Bijna iedereen draagt weer warme kleding, het is best koud geworden. Dat zijn wij van Moab niet gewend.

Vandaag hebben wij 152 mijl = 245 km gereden.
Totaal hebben wij 3.359 mijl = 5.402 km gereden.
Benzineprijs per gallon (3.79 liter) regular $ 2,919 en plus $ 3,019.
De auto heeft gereden 1 op 9,2.
Het weer: bewolkt, harde wind, regen.
De temperatuur: vanochtend 22 graden, namiddag 16 graden Celsius.

[ TERUG naar DAG 23 ]  [ VERDER naar DAG 25 - Moab en omgeving, derde dag ]

[ Home van dit reisverslag ]



balloon

Naar bovenkant van de pagina.


copyright © DutchMarco 2005
all rights reserved

Last updated 2.6.2013