header 2005 © copyright Dutchmarco


  ONZE VIERDE REIS DOOR AMERIKA DAG 22 - zondag 2 oktober 2005  

Van Blanding naar Moab.

Vandaag gaan wij verder naar het noorden, naar de plaats Moab en willen daar een paar dagen blijven.
Bij het door Blanding rijden valt het op, dat het zo rustig is op de weg. Natuurlijk, het is zondag. Als je al zo'n tijd op vakantie bent, verlies je de weekdagen wel eens uit het oog. Wij rijden naar het Blanding Visitor Center. Hier zouden wij wat informatie uit deze streek en de staat Utah willen vergaren, maar zo vroeg op de dag is het nog gesloten.
In deze plaats is het Edge of the Cedars Museum State Park. Hier kan van alles op het gebied van de oude tradities van de Native Americans (Anasazi) ontdekt worden. Er is een bijzonder grote collectie pueblo-aardewerk te zien en achter het museum is de ruÔne van een pueblodorp uit die tijd, inclusief een kiva (huis voor ceremonieŽn), waar men in kan. Ook zijn er op gezette tijden festivals, foto- en (Indian)kunsttentoonstellingen. Ook dit is gesloten, maar dat is het op zondag altijd.
Zondag is geen goede dag om hier bezienswaardigheden te willen bezoeken, want ook het The Dinosaur Museum is gesloten. Daar wordt het verhaal van de dinosauriŽrs gepresenteerd en zijn er skeletten, fossielen, eieren en pootafdrukken van deze prehistorische dieren te bewonderen.

Als wij verder noordwaarts gaan via Highway 191 rijden wij door de plaats Monticello. Ook weer een plaats, die door Mormoonse pioniers van de beroemde "Hole in the Rock"-expeditie in de tachtiger jaren van de 19de eeuw is gesticht. Hier staan in het Pioneer Park een replica van een kerk en een pioniershuis uit 1888, beide gebouwd van boomstammen. Wij rijden er even langs. In deze plaats staat ook een grote Mormonentempel. Van 1948 tot 1960 stond hier een uraniumfabriek, waar het erts uit de diverse uranium- en vanadiummijnen uit de buurt werd verwerkt.

Church Rock © copyright Dutchmarco
Church Rock.
Op weg naar Canyonlands Nat'l Park Needles District © copyright Dutchmarco
Op weg naar Canyonlands Nat'l Park Needles District.

Circa 14 mijl ten noorden van Monticello ligt aan de rechter zijde van de weg een wonderlijke, bolvormige rots, die "Church Rock" wordt genoemd. Nagenoeg daar tegenover slaan wij af naar het westen en gaan via Highway 211 naar het Needles District van het Canyonlands National Park (afstand 34 mijl / 56 km). Maar voordat wij daar zijn, brengen wij eerst een bezoek aan de Newspaper Rock, die vanaf de wegkruising 191/211 op 12 mijl afstand ligt.

Newspaper Rock © copyright Dutchmarco Newspaper Rock © copyright Dutchmarco

Newspaper Rock State Historical Monument.

Vroeger een State Park, nu een State Historical Monument, maar het paneel met meer dan 650 rotstekeningen (petroglyphs) is zonder kosten te bezichtigen en ligt vlak langs de weg. Ter bescherming staat er wel een hek voor. Men schat dat de oudste inscripties circa 2.000 jaar oud zijn en gemaakt zijn door een aantal Indiaanse pueblovolken, zoals de Anasazi en Navajo. Het is niet duidelijk waarom er hier zo'n grote concentratie aan tekeningen is. In de Navajotaal wordt de rots "Tse' Hane'" genoemd, hetgeen zich vertaalt in: "de rots, die een verhaal vertelt". Er zijn tekeningen van dieren, mensen en symbolen. Wel heel apart zijn de tekeningen van mensenvoeten met zes tenen.
De donkere kleur op de rots wordt desert varnish (woestijnvernis) genoemd en bestaat uit een zwartachtige laag, die een combinatie bevat van ijzer met mangaan en ontstaan is door de inwerking van regenwater en bacterievorming op het zandsteen, waar de rots uit bestaat. De oude kunstenaars maakten de tekeningen door deze laag zorgvuldig te verwijderen met een scherp voorwerp, waardoor de originele roodbruine kleur van de rots tevoorschijn kwam. De oudere tekeningen zijn in de loop der jaren meer vervaagd dan de recentere.

Canyonlands National Park Needles District © copyright Dutchmarco
Canyonlands National Park Needles District.

Bij binnenkomst van het Canyonlands National Park krijgen wij na het tonen van onze National Parks Pass de parkfolder en kunnen wij zo doorrijden. Zoals in ieder park brengen wij ook nu een bezoek aan het bezoekerscentrum. In het park maken wij diverse kleine wandelingen.
Niet ver van het bezoekerscentrum is de korte Roadside Ruin Trail (0,3 mijl/0,5 km rondtrip), die leidt naar een 800 jaar oude ruÔne van een kleine, uit stenen opgemetselde, ronde opslagplaats van de Pueblo-indianen. Hij ligt verscholen onder een rotsoverhang en is gebruikt voor de opslag van mais, bonen, noten en/of zaden.

Roadside Ruin © copyright Dutchmarco
Roadside Ruin.
Wooden Shoe Arch © copyright Dutchmarco
Wooden Shoe Arch.

Als wij verder rijden komen wij bij het uitkijkpunt van waaraf de Wooden Shoe Arch te zien is. Heel in de verte is boven op een rotsformatie een stenen rotsboog in de vorm van een klomp te zien.

Cairns geven de Pothole Point-wandeling aan © copyright Dutchmarco
"Cairns" geven de Pothole Point-wandeling aan.
Rots met potholes © copyright Dutchmarco
Rots met "potholes".

Weer een stukje verder lopen wij de Pothole Point Trail (0,6 mijl/1 km rondtrip), die leidt over een rotsbodem met uitgesleten gaten (potholes), die door erosie zijn ontstaan en na regenval vol water staan. Nu staan ze allemaal droog. Omdat er over de rotsachtige bodem geen echt pad gemaakt kan worden, geeft men de route aan door middel van cairns (trail markers). Dit zijn op elkaar gestapelde stukjes steen, die het wandelpad markeren.

Canyonlands National Park Needles District © copyright Dutchmarco
Canyonlands National Park Needles District.

Tijdens deze wandeling is er een goed uitzicht op de rotskolommen in de verte, die de Needles worden genoemd. De weg slingert zich verder door het landschap heen en aan het einde komen wij bij de Big Spring Canyon Overlook. Hier bevinden wij ons temidden van rotsen in de meest uiteenlopende vormen en kleuren.

Big Spring Canyon Overlook © copyright Dutchmarco Big Spring Canyon Overlook © copyright Dutchmarco

Bij de Big Spring Canyon Overlook.

Flinke rotswanden en -kolommen, maar ook afgesleten, kleinere vormen in roodbruin en allerlei okertinten. Sommige rotsen worden door bergbeklimmers beklommen. Ook hier is de natuur weer overweldigend. Er zijn een aantal langere wandelingen te maken in diverse moeilijkheidsgraden. Het is erg rustig in het park.

Canyonlands National Park Needles District © copyright Dutchmarco
Canyonlands National Park Needles District - Big Spring Canyon Overlook.

Wij rijden dezelfde weg weer terug en eenmaal weer op Highway 191 gaan wij deze naar het noorden op en stoppen na 7 mijl bij de kolossale Wilson Arch (een natuurlijk gevormde stenen rotsboog), waar Rina een heel stuk naar boven klimt en dan zie je eigenlijk pas hoe verschrikkelijk groot deze rotsboog is.

Wilson Arch © copyright Dutchmarco
De Wilson Arch.

Ruim 2 mijl verder is er aan de linkerzijde van de weg een korte afslag naar de Looking Glass Rock en Arch. Deze laten wij voor wat het is, want door het achterop rijdende verkeer en alle tegenliggers lijkt het ons verstandiger, om maar niet midden op de weg te stoppen, om te wachten om linksaf te kunnen slaan. Wij rijden dus maar door.

HOLE N''THE ROCK © copyright Dutchmarco HOLE N''THE ROCK en Tradingpost © copyright Dutchmarco

HOLE N''THE ROCK en bij de Tradingpost.

Na 8 mijl komt er een rode rots in zicht, waar met grote, witte letters op geschreven staat "HOLE N''THE ROCK". In deze rots is tussen de jaren 1945 en 1957 een woning van 14 kamers uitgehakt. Dit huis is tegen een kleine vergoeding te bezichtigen. Tevens lopen er buiten achter een afzetting een aantal dieren rond, zoals geiten, struisvogels en lama's. Ook staat er het gebouwtje van de Tradingpost en staan en liggen er her en der diverse spullen uit vroegere tijden, want dit was ooit een handelspost en pleisterplaats aan de oude Spanish Trail. Ook de postkoets stopte hier op zijn rit tussen de plaatsen Monticello en Moab, nadat de Mormoonse pioniers zich in deze streek hadden gevestigd.

Niet veel later daalt de weg de Moab Valley in en komt de plaats Moab in zicht. In 2003 zijn wij hier ook al eens geweest, dus wij herkennen veel. Wij rijden de Mainstreet (= hoofdstraat = Highway 191) heen en weer en kijken bij de vele hotels, die hier zijn. Thuis hadden wij al een gedegen onderzoek gedaan naar de hotels, om uit te zoeken waar wij zouden willen verblijven en hebben er een paar op het oog. Het valt op, dat er toch nog aardig wat hotels geen internet op de kamers hebben.

The River Canyon Lodge © copyright Dutchmarco
The River Canyon Lodge.

De vorige keer verbleven wij in het Microtel op het adres 71 West 200 North. Dit hotel heeft een andere naam gekregen, namelijk The River Canyon Lodge. Het prettige van dit hotel is, dat het circa honderd meter af ligt van de doorgaande weg en er dus minder lawaai van het verkeer waarneembaar is. Bij het binnenlopen van het hotel is het net alsof wij thuiskomen, zo bekend. Wij hadden al het vermoeden, dat er internet op de kamers zou zijn en nu blijkt, dat er op een aantal kamers draadloos internet aanwezig is. Dat vinden wij wel erg prettig nu wij hier een aantal dagen zijn en op deze manier ook makkelijk contact kunnen hebben met het thuisfront. Er zijn nog kamers beschikbaar en wij krijgen een prachtige kamer op de derde (bovenste) etage. In het hotel is een lift. Op de kamer zijn onder andere een aanrechtblokje met kastjes en spoelbak, koelkast, magnetron, TV, eigenlijk helemaal, zoals wij het willen hebben en dan ook nog tegen een gemiddelde prijs. Wij zijn er erg blij mee. Er is 's ochtends in dit hotel echter geen ontbijt te verkrijgen, wel koffie. In Moab zijn restaurants genoeg waar ontbeten kan worden. Ook is er een supermarkt waar van alles te koop is, zodat een eigen ontbijt op de kamer ook zo is gemaakt.

The River Canyon Lodge © copyright Dutchmarco The River Canyon Lodge © copyright Dutchmarco

The River Canyon Lodge.

Na ons even opgefrist te hebben, rijden wij naar het restaurant Moab Brewery, waar wij ook al eens geweest zijn. Het is er druk. Na ongeveer 20 minuten wachten, kunnen wij fijn op het terras zitten. Al gauw staat er een heerlijk glas koel bier (Dead Horse Ale) op tafel en eten wij een heerlijke maaltijd. Het is helemaal goed, wij genieten.
Nu nog eens even gaan kijken hoe wij de dagen hier gaan doorbrengen. Moeilijk zal dat niet zijn, want er is hier zo veel te doen en te zien. Nu alleen nog een keuze maken.

Vandaag hebben wij 171 mijl = 276 km gereden.
Totaal hebben wij 3.130 mijl = 5.034 km gereden.
Het weer: zonnig en lekker warm.

[ TERUG naar DAG 21 ]  [ VERDER naar DAG 23 - Moab en omgeving, eerste dag ]

[ Home van dit reisverslag ]



balloon

Naar bovenkant van de pagina.


copyright © DutchMarco 2005
all rights reserved

Last updated 2.6.2013