header 2005  copyright Dutchmarco


  ONZE VIERDE REIS DOOR AMERIKA DAG 20 - vrijdag 30 september 2005  

Van Chinle in Arizona naar Bluff in Utah, via Canyon de Chelly en
Monument Valley.

Het Holiday Inn in de plaats Chinle is een prima hotel om te overnachten. Er is echter geen ontbijt bij de prijs van de overnachting inbegrepen. Wel is er de mogelijkheid om tegen betaling in het restaurant van het hotel te ontbijten. Wij eten ons eigen ontbijtje op de hotelkamer.

Canyon de Chelly landkaart
Canyon de Chelly landkaart.

Als wij naar het Canyon de Chelly National Monument rijden, is de lucht strakblauw. Binnen een paar honderd meter zijn wij al bij de entree van het park en de parkeerplaats bij het bezoekerscentrum. Wij hadden geen idee, dat wij zo dicht bij de ingang van het park in het hotel zaten. Het bezoek aan dit park is gratis. Wij lopen het bezoekerscentrum binnen, dat tevens een klein museum herbergt, en bekijken onder andere een video over deze Canyon de Chelly en zijn bewoners, die in een apart zaaltje op een Tv-scherm wordt vertoond. Erg interessant en zo krijgen wij al een goed beeld over hoe een Navajogemeenschap heeft geleefd, en nog steeds leeft in deze kloof tussen de rotsen. Zij zijn verbonden met dit stuk grond, dat een grote historische en spirituele betekenis voor hen heeft. Nog altijd houden zij schapen en geiten en verbouwen zij er hun gewassen. Ook worden de runes van de woningen van de oude pueblovolken, die eerder in dit gebied leefden, zoals de Anasazi, beschermd.

Canyon de Chelly National Monument  copyright Dutchmarco
Canyon de Chelly National Monument.
Een hogan  copyright Dutchmarco
Een hogan.

Bij het bezoekerscentrum staat een achtzijdige, uit boomstammen gebouwde hogan met een bolvormig, aarden dak. De deur is half open en binnenin staat een potkachel met lange pijp door het dak, voor de rest is de ruimte leeg. Een hogan kan voor de Navajo's zowel als huis, als voor ceremonien dienen. De ingang zit altijd aan de oostkant, de kant waar de zon opkomt.

Canyon de Chelly - Spider Rock  copyright Dutchmarco

Canyon de Chelly National Monument.

De naam "de Chelly" wordt op zijn Engels uitgesproken als "d'SHAY". Dit is de Spaanse vertaling van het Navajowoord Tsyi', dat "Tussen de rotsen" betekent.
Het Canyon de Chelly National Monument omvat een heel groot stuk land en omhelst de bodem en wanden van vier grote rotskloven en een aantal kleinere zijkloven. De vier grote kloven zijn, van noord naar zuid, de Canyon del Muerto, Black Rock Canyon, Canyon de Chelly en Monument Canyon. De ondiepe en modderige Chinle Wash stroomt door de kloven heen en de aanwezigheid van dit water zorgt er voor, dat er planten, struiken en bomen groeien en de bewoners er hun gewassen kunnen verbouwen. Aan de westzijde, bij het bezoekerscentrum, is het begin van de kloof en daar zijn de rotswanden slechts enkele meters hoog, maar naarmate men verder oostwaarts gaat, worden de kloven steeds dieper. Daar rijzen de rotswanden meer dan 300 meter boven de bodem van de kloven uit.
In de kloven staan een aantal indrukwekkende rotspilaren, waarvan de Spider Rock de bekendste is. Deze indrukwekkende, zandstenen rotspilaar is gespleten en het hoogste deel torent 244 meter boven de bodem van de kloof uit, op het punt waar de Canyon de Chelly en de Monument Canyon elkaar ontmoeten. Volgens de overlevering van de Navajo Indianen huisvest de rots Spider Woman. Deze spinnenvrouw heeft het Navajovolk de kunst van het weven geleerd. Ook is de Spider Woman een les voor de Navajokinderen. Deze worden verteld, dat als zij zich niet gedragen, de spinnenvrouw hen zal opeten. De witte top van de rots zou verklaard worden door het feit, dat hier de botten van de kinderen verzameld zijn.

Canyon de Chelly National Monument is een uniek park voor de National Park Service (NPS), omdat het volledig aan het Navajovolk toebehoort en de Canyon-gemeenschap er nog altijd woont. De NPS beheert samen met de Navajo Nation het park en ondersteunt de binnen het park levende Navajogemeenschap, die uit circa 80 families bestaat.
De toegang tot de bodem van de kloof is beperkt en bezoekers kunnen de kloof enkel in, wanneer zij vergezeld worden door een parkranger of een officile Navajogids. De enige uitzondering op deze regel is de White House Ruin Trail (zie hieronder). De meeste bezoekers bezoeken het park met een auto en bekijken de Canyon de Chelly vanaf de randen.

Langs de zuidrand van de Canyon de Chelly loopt de 18,5 mijl lange South Rim Drive met afslagen naar zeven uitkijkpunten: Tunnel, Tsyi', Junction, White House, Sliding House, Face Rock en Spider Rock. Men kan daarna alleen via dezelfde weg terug, dus de totale rijafstand bedraagt 37 mijl.
Langs de noordrand van de Canyon del Muerto loopt de 17 mijl lange North Rim Drive (Arizona State Route 64) met afslagen naar vier uitkijkpunten: Ledge Ruin, Antelope House, Mummy Cave en Massacre Cave. Als men vanuit Chinle deze vier uitkijkpunten bezoekt en vervolgens terugrijdt, dan is de totale rijafstand 34 mijl.
Vanaf de uitkijkpunten zijn op afstand oude runes en geologische structuren zichtbaar van Indiaanse gemeenschappen. Deze cliff dwellings dateren van tussen de jaren 350 en 1300 en liggen onderaan de loodrechte, roodbruine rotswanden en in nissen en holten in die wanden.
De toegang tot het bezoekerscentrum, de South en de North Rim Drives met de bijbehorende uitkijkpunten en de White House Trail is gratis. Een bezoek aan de kloof zelf kan worden geboekt in het bezoekerscentrum en aan deze begeleide tours zijn wel kosten verbonden.

De White House Ruin Trail.
In het park is er maar n wandeling, die men zonder begeleiding mag doen en dat is de White House Ruin Trail. Het wandelpad begint bij het vierde uitkijkpunt aan de South Rim Drive. Vanaf de bovenzijde van de kloof wandelt men naar beneden. Daarbij loopt men twee keer door tunnels, die in de rotsen zijn uitgehakt en er zitten een aantal haarspeldbochten in het pad, waar het flink omlaag gaat. Eenmaal beneden, komt men vlak langs een boerderij, waarvan het streng verboden is, om deze privgrond te betreden en gefotografeerd mag er ook niet worden. Via een brug steekt men de Chinle Wash over en dan is het doel bereikt. De White House Ruins worden zo genoemd, omdat de rotswand waar zij onderaan liggen veel lichter gekleurd is, naar het wittige toe, dan de omringende roodbruine rotsen. Deze plek is bewoond geweest tussen de jaren 1040 en 1275. De rune zelf, kan men niet betreden, maar men kan er redelijk dicht bij komen. Het laatste stuk wordt afgeschermd door een hek.
De totale lengte van de wandeling bedraagt (heen en terug) 4 kilometer en men overbrugt een hoogte van 185 meter.

De Thunderbird Lodge.
Binnen de parkgrenzen van het Canyon de Chelly National Monument is de Thunderbird Lodge de enige overnachtsmogelijkheid. Deze in adobestijl gebouwde lodge heeft 73 kamers en staat op de plaats waar Charles en Samuel Day in 1896 een handelspost begonnen. Charles Day was tevens de eerste parkwachter. Het cafetaria-achtige restaurant, waar zowel Navajo als Amerikaanse gerechten op de menukaart staan, bevindt zich in het originele gebouw van de handelspost. Er is ook nog een souvenirwinkel, waar onder andere Indiaanse sierraden, aardewerk en Navajotapijten te koop zijn.

Canyon de Chelly - Tsyi' Overlook  copyright Dutchmarco
Canyon de Chelly - Tsyi' Overlook.

Na het bezoekerscentrum rijden wij de South Rim Drive op en bezoeken achtereenvolgens alle uitkijkpunten aan de zuidkant van de kloof en genieten van de uitzchten op de bijzonder mooie vallei onder ons en de loodrecht oprijzende roodbruine rotsen. De rivier, die door de vallei stroomt, staat nagenoeg droog. Toch hebben de bomen in de vallei nog groene bladeren. Van bovenaf de rotsen zien wij de bewerkte akkers, schapen, paarden en ook de auto's, die door de vallei rijden met toeristen. Op meerdere plaatsen zijn in de diepte de runes van Indiaanse rotswoningen te zien.

Canyon de Chelly - Spider Rock Overlook  copyright Dutchmarco
Canyon de Chelly - Spider Rock Overlook.

Het uitzicht op de Spider Rock Overlook is overweldigend. Het is een erg fraai gezicht om die hoge, ranke rotspilaar daar te zien staan in het canyonlandschap. Op dit punt staan wij op een hoogte van circa 300 meter en kijken op deze 244 meter hoge rots neer. Bij diverse uitkijkpunten proberen Indianen hun waren te verkopen. Zo zien wij de bekende sierraden, aardewerk en beschilderde stukken rots. Ook zien wij nog een kudde schapen langs de weg lopen, die door een paar honden in het gareel wordt gehouden.

Canyon de Chelly - White House Runs  copyright Dutchmarco
Canyon de Chelly - White House Runs.

Om een goede indruk te krijgen van deze canyon, foto's te maken en het bezoek aan het bezoekerscentrum hebben wij drie en een half uur nodig. Dit is nog zonder wandeling naar de White House Runs op de bodem van de vallei. Omdat wij vandaag nog verderop willen komen, hebben wij deze wandeling dan ook niet gemaakt, bovendien trekt het mij in verband met mijn hoogtevrees ook niet echt aan, om langs de rotswand naar beneden te wandelen. Ook de noordkant met de North Rim Drive hebben wij niet bezocht.

Church Rock met Agathla Peak (El Capitan) op de achtergrond  copyright Dutchmarco
Church Rock met Agathla Peak (El Capitan) rechts op de achtergrond.

Via Highway 191 rijden wij naar het noorden en bij de plaats Many Farms gaan wij de Indian Route 59 op naar het noordwesten. Het is een goede, geasfalteerde weg en het landschap is gevarieerd en bestaat uit rode rotsen, heuvels en graslanden. De weg komt uit op Highway 160 en daar zien wij langs de weg een grillig gevormde, donkerkleurige rots en ik zet de auto even neer om een foto te maken. Dit lijkt wel een verkleinde uitvoering van de uit vulkanisch gesteente bestaande Shiprock in het noordwesten van de staat New Mexico. Naar het noorden kijkend zie ik daarachter in de verte nog zo'n vulkanische rots, dat is de hogere Agathla Peak, waar wij straks langs zullen rijden. Deze behoren allemaal tot het Navajo Volcanic Field, dat een uitgestrekt gebied is in deze Four Corners-regio, waar miljoenen jaren geleden een aantal vulkanische activiteiten hebben plaatsgevonden.

Dan komen wij in de plaats Kayenta. Deze plaats ligt in de Navajo Nation op een kruispunt van wegen en wordt veelal aangedaan door een ieder die het "klassieke rondje in het zuidwesten" als trip maakt. Er zijn een aantal hotels, restaurants en tankstations. Voor diegene die in de buurt van Monument Valley wil overnachten, is deze plaats n van de mogelijkheden.

Navajo Code Talkers Display bij de Burger King in Kayenta  copyright Dutchmarco
Navajo Code Talkers Display bij de Burger King in Kayenta.

Afhankelijk natuurlijk van in welke richting er gereisd wordt, kan er vanuit deze plaats naar het westen gegaan worden via de Highway's 160 en 98 naar de plaats Page aan het Lake Powell. De afstand van Kayenta tot Page bedraagt 100 mijl (= 160 km - met de auto 2 uur).
Naar het noorden toe gaat men via Highway163 naar Monument Valley. Deze afstand bedraagt 25 mijl (= 40 km - met de auto 50 minuten).
Wij gaan straks noordwaarts, maar nemen eerst bij de Burger King een milkshake en drinken dit heerlijk buiten op. Binnen bekijken wij de vitrine met documentatie over de Navajo Code Talkers, die in het restaurant staat opgesteld. Hier is van alles te lezen en te bekijken over deze Navajomariniers, die in de Tweede Wereldoorlog hun taal gebruikten als een code, die nooit door de vijand is gebroken.

Het Kayenta Visitor's Center is gehuisvest in een uit 1995 daterend gebouw in de vorm van een traditionele hogan (rond gebouwd Navajohuis). Er is een museum met uitstallingen over de geschiedenis van de Navajo's en er is informatie te verkrijgen over de bezienswaardigheden in de omgeving. Er worden regelmatig demonstraties gegeven op het gebied van Native Americankunst en -handwerk. 's Avonds zijn er buiten regelmatig Indianendansvoorstellingen.

Agathla Peak (El Capitan)  copyright Dutchmarco
Agathla Peak (El Capitan).

Zoals al geschreven, wij rijden noordwaarts via Highway163 en na 7 mijl (11 km) staat er rechts van de weg een grillig gevormde, donkerkleurige rots. Dat is de 457 meter hoge Agathla Peak (in het Navajo: Aghaala', in het Spaans: El Capitan). Door de Navajo's wordt de rots als heilig beschouwd. Volgens wetenschappers moet de rots zo'n 25 miljoen jaar oud zijn.

Vlak voor de grens tussen de staten Arizona en Utah komen de prachtige, rode tafelbergen al in zicht, waarmee Monument Valley zo bekend is geworden. De weg loopt tussen de rotsen door op de Monument Pass. Wij herkennen diverse punten, die wij in het jaar 2000, bij onze eerste reis naar de Verenigde Staten, ook al hebben gezien. Toen hebben wij de vallei met zijn karakteristieke rotsformaties niet als zodanig bezocht en nu gaan wij dat wel doen. Maar eerst de staatsgrens over. Zo komen wij in de vierde staat van deze vakantie, Utah.

Monument Valley Navajo Tribal Park  copyright Dutchmarco
Monument Valley Navajo Tribal Park.
Het bezoekerscentrum  copyright Dutchmarco
Het bezoekerscentrum.

Komend vanuit het zuiden is er in Utah, niet ver van de grensovergang, vanaf Highway 163 een weg naar rechts (oosten), die circa 1 mijl lang is en naar het bezoekerscentrum van het Monument Valley Navajo Tribal Park leidt. Dit park ligt op Navajogrondgebied en het wordt ook door deze Indianen gexploiteerd. De entree bedraagt per persoon $ 5,=. Hier is de National Parks Pass (tegenwoordig America the Beautiful Pass geheten) niet geldig.

Monument Valley is vaak gebruikt als achtergrond voor advertenties en reclamefilms. Bovendien zijn hier veel westernfilms opgenomen. Speciaal, die gemaakt zijn door John Ford met in de hoofdrol John Wayne. John Ford heeft hier zo veel films opgenomen, dat er in de vallei een punt naar hem is genoemd. Enkele titels van films die hier gemaakt zijn: Stagecoach (1938), My Darling Clementine (1946), The Searchers (1956), How The West Was Won (1962). Ook Back to the Future III (1990) is hier deels opgenomen.

Uitzicht op de West Mitten Butte vanuit het bezoekerscentrum  copyright Dutchmarco
Uitzicht op de West Mitten Butte vanuit het bezoekerscentrum.

Als eerste brengen wij een bezoek aan het bezoekerscentrum en de grote winkel met souvenirs.
Verder is er een restaurant, waar zowel Navajo als Amerikaans eten te verkrijgen is. Ook is er een camping.
Vanaf het grote, hooggelegen terras is er een fantastisch uitzicht op de vallei en de roodbruine rotsen. De bekende aanblik is die van de drie grote rotspartijen, die ruim 1.700 meter uit elkaar staan, in een verder lege vlakte. De namen van deze tot 300 meter hoge rotsen zijn: West Mitten Butte, Merrick Butte en East Mitten Butte. De levendige roodbruine kleur van de vallei wordt veroorzaakt door ijzeroxide (roest) in de zandgrond. Ook is de weg goed te zien, die zich door de vallei slingert. Omdat wij al wat later in de middag zijn, staat de zon al wat lager en dat geeft de rotsen een prachtig rode gloed. Ook is het onbewolkt en de rotsen werpen hun lange schaduwen op de bodem van de vallei.

Monument Valley  copyright Dutchmarco
Monument Valley.

Wij rijden de Valley Drive, een 17 mijl lange onverharde weg, die bij het bezoekerscentrum begint en naar het zuidoosten loopt. Alhoewel het niet onmogelijk is om met een tweewielaangedreven auto deze dirt road te rijden, wordt een vierwielaangedreven auto met een hoge bodemvrijheid wel aangeraden. Een camper, die langer is dan 24 feet, wordt ook afgeraden deze weg te rijden. De wegconditie varieert per seizoen en wordt benvloed door het weer. Als men niet met de eigen auto deze weg kan of wil rijden, kan men tegen betaling bij het bezoekerscentrum met een Navajogids in een (open) terreinauto een tour door de vallei maken. Diverse tours zijn mogelijk en hierbij komt men ook op andere plaatsen in de vallei, dan wanneer men alleen de Valley Drive rijdt. Men krijgt dan ook grotten, rotswoningen, stenen rotsbogen en rotstekeningen te zien. Ook zijn er paardrijtochten mogelijk.

Monument Valley  copyright Dutchmarco
Paarden in Monument Valley.

Wij zijn blij met onze auto, die deze dirt road prima aankan. Wij rijden met de auto in de tweewielaandrijving, de vierwielaandrijving is niet nodig. Toch zijn er ook campers en "normale" tweewielaangedreven auto's, die deze weg rijden. Het eerste stuk van de weg daalt de vallei in en is bar slecht met veel kuilen en hobbels en bobbels. Met rustig aan manoeuvreren lukt het ons prima om hier zonder problemen langs te komen.

Monument Valley  copyright Dutchmarco
Indiaanse verkoop in Monument Valley. Op de achtergrond de Totem Pole.

Wij maken veel stops en genieten van de pracht van dit natuurwonder. Natuurlijk worden er ook veel foto's gemaakt. Het is er adembenemend mooi. Wij blijven zelfs tot de zonsondergang en hebben dan nog moeite om het park te verlaten. Maar toch moeten wij verder, want het hotel waar wij overnachten ligt nog 3 kwartier rijden naar het noorden. Daarbij is het in het zuidwesten zo, dat als de zon onder is, is de schemerperiode heel erg kort en is het al vlot donker. En donker, is ECHT pikkedonker. Lantaarnpalen staan hier niet langs de weg, ook reflecterende paaltjes ontbreken, en de lijnen op de weg zijn doorgaans ook niet reflecterend. Daarbij is er een grote kans op loslopende dieren op de weg, dus echt prettig rijden in het donker is het nou ook weer niet.

Monument Valley  copyright Dutchmarco
In Monument Valley kan een mens zich heel nietig voelen.

Overnachten doen wij niet in de vallei. Dat was wel mogelijk geweest, maar dan hadden wij maanden van te voren al moeten reserveren. Tegenover de afslag naar het Monument Valley Navajo Tribal Park op Highway 163, is er ook een afslag naar links (westen). Deze Oljeto Road leidt onder andere naar de Goulding's Trading Post (uit 1924, nu ook museum) en Goulding's Lodge, waar overnacht kan worden. Bij de lodge is ook een camping, waar onder andere een paar cabins verhuurd worden.
's Avonds wordt er in het bij de lodge gelegen Harry and Mike's Theater een 20-minuten durende show getoond, The Earth Spirit Multimedia Show. Deze beschrijft de geschiedenis en de geologie van de vallei met zijn rotsen. Vanaf deze plek zijn ook tours mogelijk, om met een Navajogids de vallei in te gaan.

Monument Valley  copyright Dutchmarco
Monument Valley - North Window.
     

The View Hotel.

Toen wij deze reis in 2005 maakten was dit hotel er nog niet, maar toch wil ik het hier genoemd hebben.
In december 2008 heeft het The View Hotel zijn deuren geopend. Het hotel ligt binnen het Navajo Tribal Park en wordt geleid door een Navajofamilie. Het bestaat uit drie verdiepingen, heeft 95 kamers en iedere kamer heeft een op het oosten gericht balkon met zitje. Een overnachting is prijzig maar nergens ter wereld heeft men zo'n fantastisch uitzicht als hier. Het panorama op de drie 300 meter hoge rotspartijen, West Mitten Butte, Merrick Butte en East Mitten Butte, in een verder lege vlakte is de absolute topattractie van Monument Valley. Dit is het ultieme decor van het Wilde Westen. De aanblik schijnt bij zonsopkomst en zonsondergang helemaal adembenemend te zijn.
In het hotel zijn tevens een restaurant, waar het eten prima schijnt te zijn, en een souvenirwinkel.
Reserveren in een vroegtijdig stadium is beslist noodzakelijk.

     
Monument Valley  copyright Dutchmarco
De zon gaat onder boven Monument Valley.
     

Fotopagina van Monument Valley en omgeving.

Van dit unieke westerngebied heb ik een fotopagina gemaakt, met daarop een aantal foto's van:
Monument Valley, de Mexican Hat-rots, het Goosenecks State Park, de Moqui Dugway en de Valley of the Gods, klik hier (opent in een nieuw venster).

Wij moeten nog naar de noordelijker gelegen plaats Bluff, waar wij eergisteren een hotel hebben besproken voor vanavond. De afstand is 45 mijl (74 km) en daar staat 3 kwartier voor om er te komen. Als wij Monument Valley uitrijden kijken wij nog een paar keer achterom naar de steeds kleiner wordende tafelbergen aan de horizon. Ook zo'n prachtige en klassieke aanblik. Eerst is de hemel nog iets verlicht door de ondergaande zon, later wordt het echt donker.
Na 21 mijl (33 km) komen wij bij het plaatsje Mexican Hat. Dit is een heel kleine nederzetting in het roodbruine heuvellandschap aan de San Juan River en is genoemd naar een nabijgelegen rots in de vorm van een sombrero. Via een brug gaan wij de San Juan River over en bij de bocht in de weg ligt de San Juan Inn. Ook al is het geen veelsterrenhotel, dit is misschien wel de beste overnachtingsmogelijkheid in dit gehucht. Er zijn nog een paar motels, een winkel, een restaurant en een benzinepomp; verder is er niet veel. Ook hier wordt wel overnacht door reizigers, die Monument Valley bezoeken.

De bedden staan al klaar in de cabin van de Desert Rose Inn  copyright Dutchmarco
De bedden staan al klaar in de cabin van de Desert Rose Inn.

Leuk rijden is het niet op deze tweebaansweg in het donker. Behalve het schijnsel van de autokoplampen op de weg zie ik totaal niets van de omgeving, hooguit een stukje van de wegberm. Aardedonker is het en ik doe er langer over dan de 3 kwartier, die er voor staat. Ik ben dan ook blij als wij om 20.00 uur aankomen bij de Desert Rose Inn in Bluff. Dit hotel ligt aan de westzijde van het plaatsje en is een prachtige, houten lodge. Er zijn ook een aantal cabins bij, dat zijn kleine, compleet ingerichte huisjes in blokhutvorm. Wij krijgen hutje nummer 1 toegewezen. Het ziet er fantastisch uit en is ruim opgezet. Er staan twee grote opgemaakte bedden, een schommelfauteuil en een stoel, kast met TV, koelkast, magnetron en koffiezetapparaat. Er zijn een toilet, douche, airco/verwarming en buiten is een veranda met bankje. Het is jammer, dat wij hier maar n nacht verblijven, want het is echt prachtig.
Wij nemen nog iets te eten en gaan op tijd onder de wol.

Vandaag hebben wij 195 mijl = 314 km gereden.
Totaal hebben wij 2.841 mijl = 4.568 km gereden.
Benzineprijs per gallon (3.79 liter) regular $ 3,059 en plus $ 3,159 (de prijzen in Chinle zijn hoger, want er wordt een extra Navajotax geheven).
De auto heeft gereden 1 op 9,75.
Het weer: zonnig en warm.

[ TERUG naar DAG 19 ]  [ VERDER naar DAG 21 - van Bluff naar Blanding ]

[ Home van dit reisverslag ]



balloon

Naar bovenkant van de pagina.


copyright © DutchMarco 2005
all rights reserved

Last updated 20.11.2014