header 2005 © copyright Dutchmarco


  ONZE VIERDE REIS DOOR AMERIKA DAG 13 - vrijdag 23 september 2005  

Van Albuquerque naar Socorro.

Ook vandaag hangen er in de verte luchtballonnen in de lucht boven Albuquerque als ik de gordijnen openschuif. Ik tel er een stuk of tien. Na een goed ontbijt in het hotel en alles weer in de auto geladen te hebben, gaan wij weer op pad. Eerst een klein stukje via Interstate 40 naar het oosten en dan Interstate 25 op naar het zuiden. Links van ons, dus in oostelijke richting, zien wij de groene vallei van de Rio Grande. Rechts van de weg is het dor, heuvelachtig, begroeid woestijngebied. Het is heerlijk rijden. Allereerst genieten wij van de luxe van onze auto met de cruisecontrol en als tweede is het prettig rijden over deze niet al te drukke weg, die geen einde lijkt te hebben met zijn brede horizon. Daarbij is het lichtbewolkt en toen wij vertrokken was het al 24 graden Celsius. Later wordt het warmer en doen wij zelfs de airco van de auto aan.

Rio Salado Sand Dunes © copyright Dutchmarco
Rio Salado Sand Dunes.

Langs de weg stoppen wij even op een recreatieplek met de naam Rio Salado Sand Dunes, waar een verhoogd houten plankier is met overdekte uitkijkpunten. Hier wordt door de noordwestenwind zand uit de doorgaans droogstaande rivierbedding van de Rio Salado naar toe geblazen en dat vormt hier duinen.
Nog steeds op Interstate 25 volgen wij deze tot de plaats Socorro, waar wij Highway 60 op gaan naar het westen.

Bij het station van Magdalena © copyright Dutchmarco
Bij het station van Magdalena.

De weg loopt door het oudwest stadje Magdalena (circa 930 inwoners), waar wij een aantal foto's maken van onder andere een aantal historische gebouwen en huizen. Zo ook van het gerestaureerde station van de Santa Fe Rail Road, waar nog een oude goederenwagon achter staat, die nu als museum in gebruik is. Magdalena is bekend als "Trails End", omdat de in 1885 aangelegde spoorlijn van Socorro naar Magdalena hier eindigde. Het spoor was belangrijk voor dit gebied. Duizenden stuks runderen en schapen werden vanuit het westen door cowboys naar dit stadje gedreven om per trein vervoerd te worden. Ook ging schapenwol, hout en erts uit de mijnen via het spoor het land in.

Uitzicht op de vlakte van San Augustin met de paraboolantennes © copyright Dutchmarco
Uitzicht op de vlakte van San Augustin met de paraboolantennes.

Hierna rijden wij nog een klein halfuur naar het westen, voodat wij bij de VLA komen. Deze afkorting staat voor Very Large Array en is één van 's werelds belangrijkste astronomische radio-observatoria, bestaande uit 27 radio-antennes, geplaatst in een Y-vorm op de vlakte van San Augustin, 50 mijl ten westen van Socorro, NM.
De sciencefictionfilm Contact (uit 1997), met in de hoofdrol Jodie Foster, is hier voor een deel opgenomen.

Paraboolantennes © copyright Dutchmarco
Paraboolantennes.

Vanuit de verte zien wij de grote paraboolantennes al staan op de eindeloze vlakte. Als wij dichterbij komen beseffen wij pas hoe groot deze antennes zijn. In het bezoekerscentrum wordt door middel van diverse displays en een film van een kwartier getoond hoe alles hier in zijn werk gaat en waar men hier mee bezig is. Namelijk met het onderzoeken van de ruimte. Er is buiten een wandelroute uitgezet en als wij deze volgen zien wij de antennes in formatie staan en is er tot vlakbij één te komen. Wij maken veel foto's. Het is erg indrukwekkend en leerzaam om dit te zien. Als wij vlakbij een antenne aan het fotograferen zijn, laat men deze bewegen, waarbij de schotel meer vertikaal komt te staan en beter zichtbaar is. Deze antennes worden periodiek in onderhoud genomen en worden dan naar een grote onderhoudsloods gereden. Dat gebeurt met een oranje gekleurde lorrie, die over rails rijdt. Ook bij de onderhoudsloods hebben wij van een afstand een kijkje genomen. Tegen het einde van het bezoek wordt de lucht alsmaar dreigender en zien wij het regenen en weerlichten in de verte.

Paraboolantenne © copyright Dutchmarco
Paraboolantenne.

Als wij de VLA verlaten hebben, rijden wij de regen in en onder de donkere wolken door. De regen is gelukkig van korte duur. Wij rijden via Highway 60 weer terug richting Socorro. Vlakbij het plaatsje Magdalena slaan wij naar het zuiden af, om op zoek te gaan naar de restanten van de Kelly Mine. De weg wordt een gravelweg en een paar honderd meter voor het mijngebied wordt het een keienweg. De auto zetten wij neer bij een wit geverfd houten kerkje en lopen het laatste stuk naar de mijn. Hier zijn wij circa 2,5 mijl (4 km) ten zuiden van Magdalena in bergachtig gebied. In deze Magdalena Mountains werd in 1866 een loodader ontdekt en men begon er met mijnbouw.

Bij de Kelly Mine © copyright Dutchmarco
Bij de Kelly Mine.

Zo kwamen er de Juanita Mine, de Graphic Mine en de Kelly Mine. Deze laatste werd genoemd naar Patrick H. Kelley, die hier een aantal claims had, en produceerde van 1883 tot 1945 lood en zilver, maar vooral zink. Vanwege de mijnbouw ontstond er een stadje, dat de naam Kelly Township kreeg. Eens was het een plaatsje met 3.000 inwoners en waren er winkels, saloons, kerken, hotels, dokters en scholen. De mijnbouw bracht welvaart in deze streek, maar toen de hoeveelheid erts afnam en de mijnen sloten, liep het stadje langzaam leeg. De laatste inwoners van Kelly vertrokken in 1947 en de meeste van hun huizen werden nauwgezet uit elkaar gehaald en in Magdalena weer opgebouwd. Het enige intacte gebouw dat nu nog overeind staat in dit verlaten gebied is een katholiek kerkje, de St. John the Baptist Roman Catholic Church, waar nog eenmaal per jaar een kerkdienst wordt gehouden.

Restanten van de Kelly Mine © copyright Dutchmarco
Restanten van de Kelly Mine.

Van de mijngebouwen is ook niet veel meer over. Er staat nog wel iets overeind, zoals de metalen schachttoren (Headframe), een houten mijngebouw (Ore Bin), een uit bakstenen gemetselde kolom en een betonnen kolom, die op een schoorsteen lijkt, maar voor de rest zijn het vooral funderingsresten en bergen verpulvert steen. De schachttoren is zo'n 36 meter hoog, de schacht 300 meter diep en het netwerk aan ondergrondse gangen is bij elkaar circa 30 mijl lang. Nu is alles gesloten. Verderop zijn nog meer resten van mijnbouwactiviteit te vinden, evenals de restanten van een kerkhof met oude grafstenen en houten kruizen.
Wij lopen er rond, maar durven niet al te ver te gaan, want het slechte weer met de donkere wolken en het onweer komen onze kant op. Toch kunnen wij wel een indruk krijgen van dit gebied.

Trein met BNSF-diesellocs op kop © copyright Dutchmarco
Trein met BNSF-diesellocs op kop.
Bijzonder trucktransport © copyright Dutchmarco
Bijzonder trucktransport.

Eenmaal in Socorro, vinden wij een goede kamer in het Super 8 Motel. Het is nog steeds erg warm. De thermometer wijst om 17.00 uur nog 93 graden Fahrenheit aan (= circa 34 graden Celsius). Wij wandelen nog een stukje door het oude centrum van deze plaats, onder andere rondom het Historic Plaza (Kittrell Park), maar er valt niets te beleven. De oude San Miguel Mission (missiekerk) staat in de stijgers. Bij het station is bedrijvigheid op het spoor. Een kleine trein met twee Santa Fe-diesellocs ervoor is bezig met rangeerwerkzaamheden en even later passeert een heel lange goederentrein met drie BNSF-diesellocs op kop.
Op een parkeerterrein staat een bijzonder trucktransport, een truck trekt twee andere trucks.

Tegenover het motel, aan de overkant van de weg, drinken wij een heerlijk koud glas bier en eten daarbij een lekkere pizza in het restaurant/microbrouwerij Socorro Springs. Het is er goed druk en reuze gezellig.

Vandaag hebben wij 197 mijl = 317 km gereden.
Totaal hebben wij 1.532 mijl = 2.463 km gereden.
Benzineprijs per gallon (3.79 liter): regular $ 2,779 / plus $ 2,879.
De auto heeft gereden 1 op 9,5.
Het weer: zonnig, licht bewolkt, ook donkere wolken met regen en onweer.
De temperatuur: 24 tot 34 graden Celsius.

[ TERUG naar DAG 12 ]  [ VERDER naar DAG 14 - van Socorro naar Alamogordo ]

[ Home van dit reisverslag ]



balloon

Naar bovenkant van de pagina.


copyright © DutchMarco 2005
all rights reserved

Last updated 29.5.2013