header 2005 © copyright Dutchmarco


  ONZE VIERDE REIS DOOR AMERIKA DAG 8 - zondag 18 september 2005  

Van Taos naar Los Alamos.

Ook vandaag beginnen wij weer met een stevig ontbijt in het hotel en nemen hetzelfde als gisteren, omdat ons dat goed bevallen is. Grappig is, dat ook twee sheriffs aan het ontbijt zitten in volledig tenue. Een riem om met allerlei attributen en als zij opstaan zien wij duidelijk, dat zij ook een kogelvrij vest onder het overhemd dragen. Lekker met die warmte hier. Het zijn een paar stevige kerels. Even later loopt een echtpaar de ontbijtzaal uit, waarvan de man een holster aan zijn broeksriem draagt, waarin een pistool zit. Onlangs zagen wij in een winkel ergens, ook een man, die een holster droeg met pistool erin. Dit zijn toch dingen, die wij niet gewend zijn.

Wat boffen wij toch, het is alweer mooi weer. Het klink eentonig dat er weer een strakblauwe hemel is en de zon genadeloos schijnt, maar het is nu eenmaal zo en wij genieten er terdege van.

San Francisco de Asís Church in Ranchos de Taos © copyright Dutchmarco
San Francisco de Asís Church in Ranchos de Taos.

Wij verlaten de plaats Taos aan de zuidkant en komen al snel in de plaats Ranchos de Taos, waar wij de San Francisco de Asís Kerk (ook wel genoemd Lady of Guadalupe Kerk) bezichtigen. Er is een dienst aan de gang en nadat deze is afgelopen, gaat de pastor buiten bij de deur staan en geeft iedereen die de kerk verlaat een hand of een knuffel. Deze kerk is begin 1800 door Franciscaners in adobestijl gebouwd. Zo te zien zijn de muren erg dik (ook de achterkant is fotogeniek).

Als wij bij de kloof van de Rio Grande komen, brengen wij eerst een bezoek aan een bezoekerscentrum en daarna vervolgen wij onze reis langs deze rivier. Wij rijden dan weer iets boven, dan weer op rivierniveau. Het is een mooie, groene omgeving met hoog oprijzende rotsen aan weerszijden van de rivier. Zo nu en dan staan er wat huizen of ligt er een klein dorp.

Rafters op de Rio Grande © copyright Dutchmarco
Rafters op de Rio Grande.

Als wij een aantal rafters op de rivier zien, stoppen wij en fotograferen hun. Ook is er een bordeaurode Ford Mustang gestopt en de bestuurder maakt eveneens een paar foto's. Dan komt hij op ons af en vraagt of één van ons een foto van hem wil maken bij zijn auto. Natuurlijk willen wij dat en als Rina zijn fototoestel overneemt vraagt hij: "Are you Dutch?" Hij blijkt een Amerikaan uit Baltimore te zijn, die vrienden heeft in Zwolle. Zo nu en dan brengt hij een bezoek aan Nederland. Nu is hij op weg naar Roswell, NM en als afscheid zegt hij in het Nederlands: "Tot ziens". Leuk even zo'n vluchtig contact.

Chile ristras © copyright Dutchmarco
Chile ristras.

Langs de weg kopen wij wat pruimen bij een grote fruitstal met de toepasselijke naam The Fruit Basket. Behalve allerlei soorten fruit, die netjes in bakjes gerangschikt staan, hangt de stal vol met strengen rode pepers (red chile). Een chile ristra is een streng van rode pepers en die wordt traditioneel in de keuken of bij de deur gehangen. Wij komen ze dan ook regelmatig tegen.

Kerk met kerkhof © copyright Dutchmarco
Kerk met kerkhof.
Graven versierd met beelden en kunstbloemen © copyright Dutchmarco
Graven versierd met beelden en kunstbloemen.

Ik vind het altijd wel leuk om eens van de doorgaande weg af te gaan en een zijweg in te slaan naar een dorpje en daar dan even doorheen te rijden. Zo komen wij in een rustig plaatsje, waarvan ik nu de naam niet meer weet, bij een kerkje, waar een poort toegang geeft tot het kleine kerkhof. Er staan op meerdere graven beelden en enkele daarvan zijn versierd met kunstbloemen. Na er even rondgekeken te hebben, rijden wij weer terug naar de hoofdweg en vervolgen onze weg naar het zuiden.

Feest in San Juan Pueblo © copyright Dutchmarco
Feest in San Juan Pueblo.

Verderop gaan wij nogmaals van de hoofdweg af en rijden San Juan Pueblo binnen *). Het is er druk en wij moeten zoeken om een parkeerplaats te vinden. Als wij uit de auto stappen, horen wij een muziekband spelen en zien dat er een soort braderie is. Er zijn veel mensen op de been en ook zitten er een aantal op stoeltjes en kijken naar het optreden van de muziekgroep. Eén man gebruikt een mooie Amerikaanse parapluie als parasol.

[ *) San Juan Pueblo heeft in november 2005 zijn oude plaatsnaam Ohkay Owingeh teruggekregen. Deze naam stamt uit de Tewataal, de taal van de pueblo-indianen. De Tewanaam van de pueblo betekent "plaats van het sterke volk". ]

St. John the Baptist Church in San Juan Pueblo © copyright Dutchmarco
St. John the Baptist Church in San Juan Pueblo.
Kapel met Lourdesgrot © copyright Dutchmarco
Kapel met Lourdesgrot.

Wij begeven ons tussen de mensen, lopen een hek door en staan in de tuin, die aan de kerk grenst. Daar is het ook één en al bedrijvigheid en het ziet er feestelijk uit. Kinderen spelen en dansen op het gras, er wordt kip gebakken op een grote gemetselde barbecue, er zitten mensen lekker in de schaduw te praten met elkaar en/of eten een maaltijd.

Deze uit 1913 daterende katholieke kerk is gebouwd in de Frans-neogotische stijl en is destijds gebouwd op de plek waar een jaar eerder de in adobe gebouwde kerk is gesloopt. Als wij daar staan rond te kijken komt de pastor langs, die op weg is naar zijn kerk. Hij ziet in ons toeristen (hoe is dat nou mogelijk?) en wij worden hartelijk uitgenodigd om de kerk van binnen te bekijken. Het is een bijzonder aardige man. Hij vraagt natuurlijk waar wij vandaan komen en dan blijkt dat hij ook Duits spreekt, alhoewel niet meer vloeiend. Zijn vader is destijds van Duitsland naar de staat Ohio in de Verenigde Staten geëmigreerd en hij zelf is nu al zo'n 20 jaar in New Mexico. Het blijkt dat het feest vandaag, het jaarfeest van de kerkelijke gemeente is. Dus je zou kunnen zeggen, het feestje van de pastor. Deze man is één en al hartelijkheid en vriendelijkheid en je ziet aan zijn twinkelende ogen, dat hij het leuk vindt om weer eens wat Duits te praten, te vertellen over zijn kerk en de gemeente en is enthousiast over New Mexico. Ook vertelt hij over het Indiaanse feest van de pueblo-indianen met zang en dans in de originele klederdracht, dat gisteren op het puebloplein heeft plaatsgevonden. Later zien wij op dat plein de restanten van dat feest, er ligt een grote berg kapot fruit, alsof het is geofferd. Bovendien raadt de pastor ons aan, om toch vooral de kapel aan de overkant van de weg te bezoeken, waar aan de binnenzijde de grot van Lourdes in Frankrijk is nagebouwd. Naderhand gaan wij natuurlijk naar die kapel toe en binnen aanschouwen wij in het decor van de namaakgrot een standbeeld van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes.
Wat is ook dit weer een leuk, onverwacht gesprek en een bijzondere gebeurtenis tijdens onze vakantie.

Als wij verder rijden, zien wij in de plaats San Juan Pueblo, en later ook in de plaats Española, casino's. Daar zal de bevolking wel extra inkomsten uit genereren.

El Santuario de Chimayó © copyright Dutchmarco
El Santuario de Chimayó.

Bij Española draaien wij Highway 76 op naar het oosten en komen na een tijdje in de bedevaartplaats Chimayó. Daar brengen wij een bezoek aan de uit 1816 daterende katholieke kerk met de naam Santuario de Nuestro Señor de Esquipulas, die bekend is als El Santuario de Chimayó. De kerk is in adobestijl gebouwd en is bijzonder fotogeniek met de twee klokkentorens, het houtwerk daartussen met een ladder ervoor en de ommuurde tuin met daarin een grote, houten poort. Het is er behoorlijk druk en het kost mij moeite om een foto zonder mensen erop te maken, maar met een beetje geduld lukt dat.
Veel mensen komen hier naar toe om genezing te vinden en het wordt dan ook wel het "Lourdes van Amerika" genoemd. Er komen zo'n 300.000 bezoekers per jaar. Vermoedelijk is dit de meest bezochte kerk in de staat New Mexico. Volgens overlevering is deze kerk op gewijde en geneeskrachtige grond gebouwd. In de naast de kerk gelegen kapel is achterin de vloer een gat, waar men een beetje van het heilige en geneeskrachtige zand kan pakken. Er hangen veel krukken en andere hulpmiddelen/protesen, die de mensen die genezen zijn hier hebben gedoneerd. Ook hangt en staat het vol met prenten, schilderijtjes, kaarsen, kettinkjes, beeldjes en foto's. Onder andere foto's van mensen van voor, en na hun genezing. Alles met elkaar is het een bonte verzameling. Zonder twijfel is het de belangrijkste katholieke bedevaartplaats van de Verenigde Staten. Sinds 1970 is de kerk wat men noemt een National Historic Landmark. Wij vinden het heel indrukwekkend.

Puye Cliff Dwellings
Puye Cliff Dwellings (foto geleend van het internet).

Na het bezoek aan de kerk rijden wij Highway 76 weer terug naar Española en buigen naar het zuiden af, Highway 30 op. Wij gaan op zoek naar de Puye Cliff Dwellings (rotswoningen), waar tussen 900 en 1580 circa 1.500 Pueblo-Indianen hebben geleefd. Daarna zijn ze naar de vallei van de Rio Grande River verhuisd. Zij waren de voorvaderen van de huidige inwoners van de Santa Clara Pueblo, tien mijl oostelijk gelegen.
Van deze ruïnes heb ik foto's op het internet gezien en het lijkt mij de moeite waard om ze te bezoeken. Zij moeten ergens in deze omgeving liggen. Wij slaan diverse wegen in, vragen ergens de weg, maar kunnen ze niet vinden.

<< Als ik later weer thuis ben, lees ik op de website van de National Park Service (bij het Bandelier NM - nearby attractions) "PUYE CLIFFS is CLOSED". Dus misschien zijn de richtingborden langs de weg ook wel weggehaald, waardoor wij het niet hebben kunnen vinden.
Jaren later zie ik een mooie website van deze Puye Cliff Dwellings, waarop staat dat ze na zeven jaar gesloten te zijn geweest vanwege bosbranden, sinds 2010 weer te bezoeken zijn. Zowel op die website als op YouTube zijn video's van de rotswoningen en ruïnes te bekijken. >>

Opeens zijn wij al in de buurt van de plaats Los Alamos, waar wij willen overnachten, maar daar is het nu nog te vroeg voor. Daarom rijden wij verder in de richting van het nabij gelegen Bandelier National Monument, waar ook rotswoningen en ruïnes te bekijken zijn.

White Rock Overlook © copyright Dutchmarco
White Rock Overlook.

Maar eerst bezoeken wij bij de plaats White Rock de White Rock Overlook. Een uitkijkpunt aan de rand van het rotsplateau waarop het stadje ligt en waar vanaf over een deel van New Mexico gekeken kan worden. Hier zijn wij in een oud vulkanisch gebied en zien rondom ons veel donkere lavarotsen. Vanaf de rotspunt waar wij op staan, kunnen wij aan bijna alle zijden in de diepte kijken. Ook hier staan weer veel planten met hun gele bloemen te pronken. In de diepte stroomt de Rio Grande door het landschap.

Bandelier National Monument © copyright Dutchmarco
Bandelier National Monument.
Bezoekerscentrum van Bandelier National Monument © copyright Dutchmarco
Het bezoekerscentrum.

Eenmaal bij het Bandelier National Monument kunnen wij met onze National Parks Pass bij de ingang zo doorrijden. Wij dalen met de weg de Frijoles Canyon in en parkeren op een grote parkeerplaats. Als eerste lopen wij even binnen bij het bezoekerscentrum en gaan vanaf hier te voet het park in.

Ruïnes van het Long House © copyright Dutchmarco
Ruïnes van het Long House.

Wij gaan de Main Loop Trail op en zien de overblijfselen van diverse rotswoningen, evenals de ruïnes van woningen van pueblo-indianen. De wandelroute loopt over de bodem van de kloof en op de heenweg zien wij rechts van ons een hoog tufstenen (vulkanisch gesteente) rotsmassief. Door erosie zijn in het relatief zachte tufsteen vele holen ontstaan. Aan de basis van het rotsmassief liggen de overblijfselen van een 300 kamers tellende pueblo. Dit wordt het Long House genoemd. In de rots zitten kleinere gaten, waar de houten balken in hebben gerust, die als constructie van de daken hebben gediend. De grotere holen zijn kleine grotten, die de bevolking gebruikt hebben als voorraadkamers. Erg interessant en het is een mooie wandeling door de bosrijke Frijoles Canyon. En ook hier krijgen wij weer aanspraak. Een Amerikaanse dame vraagt ons haar te fotograferen bij de rotsen. Tijdens het gesprek blijkt, dat zij in Nederland is geweest en daar diverse musea en steden heeft bezocht. Wij komen haar nog diverse keren tegen en iedere keer bedankt zij ons hartelijk voor het maken van de foto.

Als wij eenmaal in de plaats Los Alamos rijden, valt het niet mee een hotel te vinden. Het is een wetenschapsstad en daar zijn zeker niet veel overnachtingsmogelijkheden nodig. Toch vinden wij een Quality Inn en huren daar voor vannacht een kamer.
Bij een McDonald's halen wij iets te eten en nemen dat mee naar de hotelkamer.

Vandaag hebben wij 130 mijl = 209 km gereden.
Totaal hebben wij 1.030 mijl = 1.656 km gereden.
Het weer: zonnig en warm.

[ TERUG naar DAG 7 ]  [ VERDER naar DAG 9 - van Los Alamos naar Santa Fe ]

[ Home van dit reisverslag ]



balloon

Naar bovenkant van de pagina.


copyright © DutchMarco 2005
all rights reserved

Last updated 28.5.2013