header 2005 © copyright Dutchmarco


  ONZE VIERDE REIS DOOR AMERIKA DAG 6 - vrijdag 16 september 2005  

Van Chama naar Taos.

In het Branding Iron Motel kan op de kamer koffie gezet worden, verder wordt er voor het ontbijt niets verzorgd. Daarom nemen wij een echt Amerikaans ontbijt in het naast het motel gelegen restaurant. Rina bestelt gebakken eieren, toast en hashbrowns (gebakken reepjes aardappel). Ik neem pannenkoeken met boter en stroop. En het smaakt ons voortreffelijk. Net zo als gisteravond zijn er behalve motelgasten ook een aantal locals, mensen uit de omgeving. Hun grote auto's, vaak van die pick-uptrucks, staan voor het restaurant geparkeerd. Ik heb het idee, dat wij hier als figuranten bij de opnamen zitten van de één of andere Amerikaanse film. De locals zitten door het restaurant verspreid en het zijn allemaal mannen. Sommige hebben een cowboyhoed op, anderen een pet. Er zijn er met ongekamde haren, weer andere met een baard van een aantal dagen. De één heeft een Mexicaans uiterlijk, de ander een blank. Binnenkomende mannen, die aanschuiven aan een tafel met locals en heftig beginnen te discussiëren. Er valt van alles te zien en het is heel leuk om dat allemaal gade te slaan.

De hemel is weer strakblauw, dus dat belooft weer een mooie dag te worden. Het is zonnig, maar nog wel fris. Als wij alles weer hebben ingepakt, rijden wij eerst even naar het treinstation van Chama, om te kijken bij de Cumbres and Toltec Scenic Railroad of er nog treinactiviteiten zijn. En jawel, bij een loods staat een stoomlocomotief onder stoom en die pruttelt en sist, bovendien is het geluid van bewegende kleppen in het krachtige hart van dit "ijzeren paard" te horen. Van menselijke bedrijvigheid is echter geen sprake. Ik maak wel een foto van de locomotief, maar hij staat zo ingesloten tussen wagons, dat ik hem niet mooi van de zijkant beeldvullend op de plaat kan krijgen.

Stoomlocomotief 487 van de Cumbres and Toltec Scenic Railroad © copyright Dutchmarco
Stoomlocomotief 487 van de Cumbres and Toltec Scenic Railroad.

Om 09.30 uur gaan wij op weg naar het zuiden in de richting van de plaats Taos. Wij rijden al gauw door een glooiend landschap, dat later overgaat in heuvels en bergachtig gebied. Het is heel rustig op de weg en tijden lang zien wij geen enkele tegenligger. Alles is erg lieflijk en groen, veel bos met sparren en loofbomen. Toch kunnen wij ook hier al de verandering van kleuren in de bladeren van de bomen zien. Op sommige plaatsen wordt het groen al een beetje geel. Op andere plaatsen is er nog geen kleurverandering te zien. 's Nachts wordt het al kouder en de herfst is in aantocht. Na nog een paar koude nachten zullen sommige soorten loofbomen, zoals de ratelpopulieren (aspen) nog veel meer gele bladeren hebben. Hier en daar is er al sprake van en zoals de zon er nu op schijnt, lijken de bladeren wel van goud te zijn. In de weg zitten soms flink stijgende stukken en op één daarvan rijden opeens met lage snelheid, voor ons twee auto's met zwaailichten en aanhangers. Op één van de aanhangers staat de tekst: "Caution, bicycles on the road". Als wij deze auto's ingehaald hebben, blijkt dat er twee wielrenners op de weg zijn. Wij vinden dat nogal overdreven, twee auto's voor twee fietsers. Echter als wij veeeeeele mijlen verder zijn, zien wij nog meer wielrenners, en later nog meer en later nog weer een aantal. Blijkt het een grote groep te zijn, waarvoor ook een aantal stopplaatsen zijn ingericht voor het verzorgen van de inwendige mens.

Mooie en rustige natuur © copyright Dutchmarco
Mooie en rustige natuur.

Wij maken even een stop bij een dagcamping aan een bergmeertje. Er staan veel picknicktafels, er zitten een paar mensen te vissen en de natuur is er prachtig. Het is er ook zo heerlijk rustig, ik zou hier wel een paar uur kunnen zitten. Maar ja, dat is niet de bedoeling want wij willen nog meer zien vandaag. Dus na een tijdje rijden wij weer verder en zien opeens een grote kudde koeien in een weiland, die door een moderne cowboy op een quad (vierwielige terreinmotor), bijeen wordt gedreven.

Een moderne, gemotoriseerde cowboy aan het werk © copyright Dutchmarco
Een moderne, gemotoriseerde cowboy aan het werk.

De koeien worden gedwongen een open hek door te lopen, de verkeersweg over te steken en schuin aan de overzijde van de weg een ander open hek weer in te lopen, zodat zij weer veilig achter dat hek aan de overkant verder kunnen grazen. Wij stoppen en slaan dit schouwspel gaande vanaf enige afstand. De koeien loeien als bezetenen en beginnen, als zij door de berm langs de weg lopen, het op een rennen te zetten in onze richting. Onze auto staat in de loop van deze dieren, dus ik zet gauw de auto even iets verder langs de weg, en zelf nemen wij ook iets meer afstand. Er zijn een paar koeien, die op de weg uitglijden en vallen, gelukkig staan ze weer op en rennen verder. Dit was wel even een leuke onderbreking in onze tocht. Onderweg zien wij trouwens veel meer uitgestrekte weilanden met grazende koeien.

De Rio Grande Gorge Bridge © copyright Dutchmarco
De Rio Grande Gorge Bridge.

Rijdend op Highway 64 komen wij circa 10 mijl (16 km) ten noordwesten van de plaats Taos bij de grote Rio Grande Gorge Bridge. Deze 390 meter lange staalconstructie dateert van 1965 en overspant de kloof van de RioPlaquette Rio Grande Gorge Bridge Grande. Er zijn parkeerplaatsen aan beide zijden van de brug, zodat bezoekers de mogelijkheid hebben om de auto veilig weg te zetten en men rustig de brug en de kloof met de rivier kan bekijken. Wij parkeren de auto en kijken eerst even bij een gedenksteen over de bouw van deze brug. Dan lopen wij de brug op en voelen deze bewegen als er verkeer overheen rijdt. Midden op de brug maken wij een paar foto's. De kloof is best diep, want de rivier stroomt ruim 200 meter lager onder ons, door het donkerkleurige lava­rotslandschap van het Taos Plateau Volcanic Field, dat zo'n 4 miljoen jaar oud is. Het is een prachtig gezicht, maar ook adembenemend, want oh ... wat is dat hoog. In 1966 is de brug door het American Institute of Steel Construction uit­geroepen tot "Most Beautiful Steel Bridge" in de "Long Span"-categorie. De brug heeft in meerdere speelfilms als decor gediend. Er is echter ook een trieste keerzijde, want een aantal mensen, die een einde aan hun leven wilden maken, zijn er van af gesprongen.

In de diepte stroomt de Rio Grande © copyright Dutchmarco
In de diepte stroomt de Rio Grande.

Een Amerikaans echtpaar vraagt of één van ons een foto van hun wil maken met op de achtergrond de kloof en de rivier. Natuurlijk willen wij dat wel en wij vragen de man hetzelfde voor ons te doen. Ook deze mensen zijn meteen geïnteresseerd in waar wij vandaan komen en hoe onze reis er uitziet. Zij komen uit Atlanta in de staat Georgia en zijn lovend over het westen van de Verenigde Staten. In hun stad moeten wij maar niet op vakantie gaan, want daar is niets te beleven, zeggen zij. Ook zij houden van reizen en zijn vorig jaar in Nederland op vakantie geweest. Zij zijn lovend over de tulpen (Keukenhof) en de diverse musea, zoals het Van Gogh Museum en het Kröller Möller Museum. Grappig vind ik zo'n conversatie, midden op een brug in een geheel onbekend gebied met wildvreemde mensen, die ons danken voor het gesprek, ons een goede voortzetting van de vakantie wensen en ons een hand geven bij het afscheid. Dit soort spontane ontmoetingen en de hartelijkheid en vriendelijkheid van de mensen vinden wij bijzonder leuk, en dit is ook één van die dingen die wij zo waarderen als wij in Amerika zijn.

Taos Pueblo © copyright Dutchmarco
Taos Pueblo.

Hoe dichter wij bij de plaats Taos komen, hoe drukker het wordt op de weg. Het is te merken, dat wij een grotere stad naderen. Maar voordat wij naar Taos zelf gaan, nemen wij de afslag naar de Taos Pueblo, de circa duizend jaar oude stad met zijn heel bijzondere huizenbouw. Deze ligt circa 1 mijl (1,6 km) ten noorden van het moderne Taos.

Welcome to Taos Pueblo © copyright Dutchmarco
Welcome to Taos Pueblo.

Niet ver voor de Taos Pueblo (of: Pueblo de Taos) zijn er parkeerplaatsen voor bezoekers en wij zetten onze auto neer. Wij lopen naar het informatiecentrum en aan het loket moeten wij per persoon $ 10,00 entree betalen. Voor iedere camera die mee gaat, moet nog eens $ 5,00 betaald worden. Wij waren er al van op de hoogte dat de Indianen hier geld vragen voor een bezoek aan hun dorp en het toerisme uitbuiten, maar dat hebben wij er graag voor over. Daarom nemen wij officieel maar één camera mee. De kleine van Rina gaat wel mee, maar blijft in haar zak, deze dient al reserve voor het geval mijn camera het begeeft. Voor mijn camera krijgen wij een wit labeltje met daarop de datum van vandaag gestempeld en dat moet zichtbaar aan de camera worden bevestigd, ten teken dat wij daar voor betaald hebben.

St. Jerome Church in Taos Pueblo © copyright Dutchmarco
St. Jerome Church in Taos Pueblo (uit 1850).

De meest in het oog springende gebouwen van de Taos Pueblo zijn twee wooncomplexen in meerdere verdiepingen van roodbruin adobe, die gescheiden worden door een riviertje. Daarnaast en daarachter bevinden zich nog veel meer woningen, winkeltjes en ceremoniële gebouwen. Adobe is de bouwwijze, waarbij muren gemaakt worden van aarde (leem) gemengd met stro en water, dat door de zon wordt gedroogd en dan hard wordt. Het oorspronkelijke dorp dateert waarschijnlijk uit de jaren tussen 1000 en 1450 na Christus. In 1960 is het aangewezen als een National Historic Landmark en in 1992 werd het door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst. Er wonen een kleine 2.000 mensen, waarvan er ongeveer 150 er het gehele jaar wonen.
Vroeger was het dorp omsloten door een dikke muur ter bescherming tegen vijandige stammen. De muren van de woningen zijn ter bescherming ook vaak erg dik. Voor 1900 was het gebruikelijk om de toegang tot de lager gelegen woningen per ladder aan de buitenzijde te doen naar het dak en van daaraf naar binnen af te dalen ook weer via een ladder. In geval van gevaar konden de buitenladders makkelijk omhoog gehaald worden. De huizen bestaan gewoonlijk uit twee kamers, één om in te wonen en te slapen en de andere om in te koken, te eten en als opslagruimte te gebruiken. Ieder huis heeft zijn eigen ingang, er zijn geen open verbindingen tussen de huizen. Vroeger had men weinig meubels, tegenwoordig heeft men wel tafels, stoelen en bedden. In de pueblo zijn geen elektriciteit en stromend water.

Taos Pueblo met op de voorgrond de Rio Pueblo © copyright Dutchmarco
Taos Pueblo met op de voorgrond de Rio Pueblo.

De Red Willow Creek, of Rio Pueblo de Taos (ook wel genoemd: Rio Pueblo), is een kleine rivier die door het midden van het dorp stroomt. De bron er van ligt in de Sangre de Cristo Mountains. Het water van de rivier is voor de bewoners van levensbelang, want dat voorziet hun van drinkwater. Het water stroomt zo snel, dat in de winter nooit de gehele waterstroom bevriest, maar alleen het oppervlak. Het ijs wordt dan weggehakt en zo kan men toch aan vers water komen.

Taos Pueblo © copyright Dutchmarco
Taos Pueblo.

Omdat er dus nog altijd Indianen in deze pueblo wonen, mogen niet alle delen door toeristen bezocht worden.
Op gezette plaatsten staat dit in het dorp aangegeven. Voor een deel is het toeristisch met winkeltjes waar kunstenaars hun werken tentoonstellen en deze trachten te verkopen, maar het is wel in de oorspronkelijke staat gehouden.

Herstelwerkzaamheden aan de adobe muren © copyright Dutchmarco
Herstelwerkzaamheden aan de adobe muren.

Wij lopen door het deel van de pueblo waar de toeristen mogen komen en vinden het er prachtig. Hier en daar zijn metselaars/stukadoors bezig met herstelwerk van de adobe muren. Ik fotografeer veel en wij genieten van dit bezoek, want het is toch wel heel speciaal om in dit authentieke Indianendorp rond te lopen. Wij wandelen er een kleine twee uur rond en vinden het bijzonder de moeite waard. Natuurlijk zijn er nog andere pueblo's in New Mexico, waar men niet voor een bezoek hoeft te betalen, maar ook al hebben wij nog geen vergelijk met een andere, Taos Pueblo is wel heel erg mooi en voor mijn gevoel uniek. Bovendien betwijfel ik of wij iets soortgelijks nog tegen gaan komen.

Kerkruïne en begraafplaats van Taos Pueblo © copyright Dutchmarco
Kerkruïne en begraafplaats van Taos Pueblo.

Eenmaal in de moderne plaats Taos zijn er brede wegen met aardig wat verkeer. Hoogbouw is er niet, alles is één of maximaal twee verdiepingen hoog. Er zijn heel veel overnachtingsmogelijkheden en wij kiezen voor de Quality Inn. Ook hier hebben wij weer een prima kamer en 's morgens schijnt er een heel uitgebreid ontbijt te zijn. Dat gaan wij morgen dan maar eens uitproberen.
Nadat wij ons wat opgefrist hebben, gaan wij naar de oude stadskern met de Taos Plaza. Bij het restaurant Ogelvies-Taos Grill & Bar, dat aan dit centrale plein ligt, gebruiken wij de avondmaaltijd op het balkonterras op de tweede verdieping. Het eten smaakt ons voortreffelijk. Jammer genoeg zijn alle winkeltjes al gesloten, maar morgen hebben wij hier nog een dag en dan komen deze zeker aan de beurt.

Vandaag hebben wij 112 mijl = 180 km gereden.
Totaal hebben wij 784 mijl = 1.261 km gereden.
Het weer: zonnig.
De temperatuur: 25 graden Celsius.

[ TERUG naar DAG 5 ]  [ VERDER naar DAG 7 - in de omgeving van Taos ]

[ Home van dit reisverslag ]



balloon

Naar bovenkant van de pagina.


copyright © DutchMarco 2005
all rights reserved

Last updated 28.5.2013