header 2005 © copyright Dutchmarco


  ONZE VIERDE REIS DOOR AMERIKA DAG 3 - dinsdag 13 september 2005  

Van Manitou Springs naar Cañon City.

Om 5 uur 's morgens zijn wij allebei al weer klaarwakker. Wij staan op tijd op en gebruiken op de kamer ons eigen ontbijt. Dit Silver Saddle Motel verstrekt dat niet. Wel is er op de kamer een koffiezetapparaat en daarin maken wij water heet voor een kopje thee.

Het Silver Saddle Motel in Manitou Springs © copyright Dutchmarco
Het Silver Saddle Motel in Manitou Springs.

Vandaag gaan wij vanuit Manitou Springs met de Pike's Peak Cog Railway (tandradbaan) naar de bergtop van de 4.300 meter (14.110 ft) hoge Pike's Peak. De hele trip, naar de top en weer terug, duurt 3 uur en 10 minuten. Deze hoge berg maakt deel uit van de Rocky Mountains. Het is prachtig helder weer, mooier kunnen wij het niet hebben.

Het station van de Pike's Peak Cog Railway © copyright Dutchmarco
Het station van de Pike's Peak Cog Railway.

Plaatskaarten hebben wij al via het internet besproken en deze halen wij bij het station op. Wij hebben de eerste trein vandaag, die om 09.20 uur vertrekt. Het treinstel wordt aangedreven door een dieselmotor en bestaat uit twee wagens. Vroeger deed een stoomlocomotiefje dienst, dat scheef gebouwd was in verband met de hellingshoek van het traject op de bergflank, daar getuigt het tandradlocomotiefje nog van, dat bij het station staat opgesteld.

De tandradtrein komt aanrijden © copyright Dutchmarco
De tandradtrein komt aanrijden.

De trein moet zo nu en dan hellingen van 25 procent stijging nemen. Daar is de tandradaandrijving uiterst geschikt voor. In de wagon zitten tegenover ons Ken en Cathy uit Michigan. Een bijzonder aardig echtpaar en tijdens de rit kletsen wij wat over en weer. De conducteur vertelt tijdens de rit naar boven allerlei wetens­waardigheden over deze trein, de berg en de aanleg van de spoorbaan. Zo te zien zijn alle plaatsen bezet.

In de tandradtrein naar boven tegen de Pike's Peak op © copyright Dutchmarco
In de tandradtrein naar boven tegen de Pike's Peak op.

De tocht is erg mooi en wij kunnen ver kijken. De lucht is kraakhelder en de hemel strakblauw. Zo nu en dan zien wij een bergmeer en een aantal grote bergmarmotten. Boven de boomgrens is het landschap rotsig en vrij kaal. Sommige delen zijn toendragebied. De rit enkele reis duurt ongeveer 5 kwartier.

Hier staan wij dan, op 4.300 meter (14.110 ft) hoogte, bovenop de Pike's Peak © copyright Dutchmarco
Hier staan wij dan, op 4.300 meter (14.110 ft) hoogte, bovenop de Pike's Peak.

Bij het uitstappen boven op de berg voelen wij een ijzige wind. Gelukkig hebben wij een vest en een jack meegenomen en zijn daar erg blij mee. Er zijn mensen die in korte broek of in hemd met korte mouwen lopen.
Wat moeten zij het koud hebben. Wij hebben zelfs moeite om zo nu en dan de camera's te bedienen, want onze vingers voelen binnen de kortste keren aan als ijsklompjes. In de winkel/restaurant op de top nemen wij een beker warme chocolade om weer een beetje op temperatuur te komen. Brrr, wat is het buiten koud, maar het is wel een fantastische belevenis.

Op de top van Pike's Peak © copyright Dutchmarco
Op de top van Pike's Peak.

Ook is te merken dat de lucht hier erg ijl is. Het lopen kost ons wat moeite en na gebukt een foto gemaakt te hebben, ben ik na het overeind komen duizelig. De overgang naar deze grote hoogte is eigenlijk te plotseling en het lichaam heeft niet de tijd om aan het luchtdrukverschil te wennen.

Bovenop de Pike's Peak staat dit bord met tekst over de Continental Divide © copyright Dutchmarco
Bovenop de Pike's Peak staat dit bord met tekst over de Continental Divide.

Bovenop de berg staat een gedenkteken ter herinnering aan het feit, dat Katharina Lee Bates op 22 juli 1893 het gedicht America the Beautiful in Colorado Springs heeft geschreven, na een bezoek aan de Pike's Peak op die dag (zie foto's in het fotoalbum van vandaag).
Er bestaat ook de mogelijkheid om met de auto naar deze top te rijden. Er is een grote parkeerplaats en er staan aardig wat auto's. Op de top staat ook een weerhuisje, waar tevens een aantal webcams op staan en waarvan de beelden op het internet te zien zijn.

Met de trein op de terugweg naar Manitou Springs © copyright Dutchmarco
Met de trein op de terugweg naar Manitou Springs.

Na circa drie kwartier daalt de trein de berg weer af en gaat terug naar het station in Manitou Springs. Terug in het plaatsje zoeken wij een plekje om onze lunch op te eten, het wordt een picknicktafel in een stadspark. Daarna zoeken wij de auto weer op.

Via een mooie route rijden wij in de richting van de plaats Cañon City en genieten van de ruimte en de lange wegen. De cruise-control doet prima zijn werk. Het wordt rustiger op de weg. Langs de weg zien wij een dood hert en even later een dode coyote liggen. Bovendien staan er overal bloeiende planten, waarvan de bloemen het landschap rijkelijk kleuren.

Even voor drieën rijden wij door de plaats Cañon City naar het westen. Om 15.00 uur komen wij bij het Royal Gorge Bridge en Park aan. Wij willen eigenlijk even bij de brug kijken, maar weten, dat men bij deze grote hangbrug over de Arkansas River een soort pretpark heeft gemaakt met een Wapiti Western Wildlife Park, een kabelbaan over de bergkloof, een aan de rotswand hangend trammetje (Incline Railway), een kinderboerderij, een klein formaat trein, een draaimolen en er worden shows gegeven. Voor de Thrillseekers of Adrenaline junkies is er de Royal Rush Skycoaster, een grote toren, waar men gehesen in een harnas met het gezicht naar beneden gericht over de 320 meter hoge afgrond kan schommelen. Je moet er maar zin in hebben.
De entree is echter $ 20,00 per persoon. Men adverteert met deze attractie voor een gezellige dag uit. Als wij bij het loket staan zien wij de toegangsprijs en lezen dat het park al om 16.30 uur gaat sluiten. Wij vinden dat niet de moeite waard van het geld, om daarvoor even bij de brug te gaan kijken.

In de verte ligt de Royal Gorge Bridge © copyright Dutchmarco
In de verte ligt de Royal Gorge Bridge.

Wij lopen buiten het park wat rond en zien de brug in de verte liggen. Dit is de hoogste hangbrug ter wereld, hij ligt 320 meter boven de Arkansas River en heeft een lengte van 387 meter. Als wij eerder waren geweest, waren wij misschien wel het park in gegaan.

Ook zien wij de kabelbaan boven de kloof hangen © copyright Dutchmarco
Ook zien wij de kabelbaan boven de kloof hangen.

Wij rijden terug naar Cañon City en vinden in het Super 8 Motel een nette kamer, ook nu weer met draadloos internet. Bij de Walmart doen wij wat inkopen en halen een lekkere salade, die wij op de motelkamer opeten. Wij laden onze foto's uit de camera's op de laptop en werken het reisverslag bij.

Vandaag bespreken wij telefonisch de Lake Lucero Tour bij White Sands National Monument, die wij op zondag 25 september aanstaande graag willen doen. (Lees verderop in het verslag bij dag 15 meer hierover.)

Vandaag hebben wij 89 mijl = 143 km gereden.
Totaal hebben wij 233 mijl = 374 km gereden.
Het weer: zonnig

[ TERUG naar DAG 2 ]  [ VERDER naar DAG 4 - van Cañon City naar Alamosa ]

[ Home van dit reisverslag ]



balloon

Naar bovenkant van de pagina.


copyright © DutchMarco 2005
all rights reserved

Last updated 28.5.2013