Barcelona: Carrer del Bisbe Irurita (straat in het district Ciutat Vella) © copyright Dutchmarco


  ONZE VAKANTIE NAAR SANTA SUSANNA, SPANJE DAG 6 - donderdag 28 mei 2009  

Voor de tweede keer met de trein naar Barcelona.

Na het ontbijtbuffet in het hotel lopen wij naar het treinstation aan de overkant van de weg om weer naar Barcelona te gaan. Nu zit er een wat vlottere dame aan het loket dan de vorige keer en kopen wij alleen kaartjes voor de trein. Deze kosten per persoon voor een retour EUR 6,80. Gelukkig kunnen wij in de trein zitten. De rit duurt circa vijf kwartier.
In Barcelona stappen wij weer uit onder het Plaça de Catalunya en als wij weer bovengronds komen, lopen wij noordwaarts over de Rambla de Catalunya, een brede weg met brede trottoirs en aan weerszijden hoge, statige huizen en gebouwen, waar zich onderin op veel plaatsen winkels, restaurants en barretjes bevinden. Langs de trottoirs staan ook hier weer rijen scooters en motorfietsen geparkeerd.

Barcelona © copyright Dutchmarco Barcelona © copyright Dutchmarco

Wij bevinden ons in de wijk Eixample, waar de huizenblokken gebouwd zijn in gelijkvormige achthoeken, waardoor er veel licht en ruimte is tussen de huizen. Op de hoeken van de huizenblokken, bij wegkruisingen, zijn deze afgeschuind. Op het schuine deel van de wegkruising staan auto's en bestelbusjes geparkeerd en taxi's staan te wachten op klandizie. Op sommige wegkruisingen bevindt zich een grote rotonde, waarop vaak een beeldhouwwerk staat.
Wij slaan rechtsaf, daarna linksaf en zijn op de Passeig De Gràcia, de weg waarover wij eergisteren ook al liepen. Wij zijn op weg naar één van de bekendste gebouwen van Gaudí, namelijk het op een straathoek gelegen appartementengebouw Casa Milà.

Casa Milà © copyright Dutchmarco
Casa Milà.

Casa Milà © copyright DutchmarcoCasa Milà.

Casa Milà is één van de bekendste gebouwen van de Catalaanse architect Antoni Gaudí (1852-1926). Het is gebouwd in de jaren 1906-1912 en werd opgetrokken met geldelijke steun van de adellijke familie Milà. Het gebouw wordt ook La Pedrera genoemd, wat Catalaans is voor "De Steengroeve". Die naam slaat op het uiterlijk van het gebouw vanwege de golvend uitgevoerde buitenmuren. Omdat het gebouw op een hoek ligt, zet de gevel zich voort over twee straten door middel van een schuine hoek. De voorgevel bestaat dus uit drie delen, die in elkaar overlopen. De golvende gevel en de metalen balkonleuningen dragen er aan bij dat de voorgevel als één geheel wordt ervaren. De excentrieke vormgeving is zowel ontleend aan Gaudí's eigen ontwerpen als aan de natuur.
In dit bouwwerk bevindt zich een museum met wisselende exposities. Verder zijn een appartement op de vierde verdieping, de zolder (met een tentoonstelling over het werk van de architect) en het golvende dakterras te bezichtigen. De luchtkanalen en schoorstenen op het dak hebben grillige vormen die kenmerkend zijn voor het gebouw.

Onder in Casa Milà bevindt zich de eerste parkeergarage van Barcelona. De bewoners konden per koets (en later per auto) naar hun eigen verdieping rijden. Pas later werden er liften geïnstalleerd.
In 1984 werd Casa Milà, samen met andere werken van Gaudí, erkend als werelderfgoed door de UNESCO en sinds 1986 is het eigendom van de bank Catalunya Caixa, die voor de restauratie van het pand heeft zorggedragen.

Er staat een korte rij wachtenden voor de kaartverkoop en zo zijn wij al snel binnen. Niet het hele gebouw kan bezocht worden, want er zetelt een bankbedrijf in. Onze tassen moeten door een scanner en dan kunnen wij kiezen om met de lift naar boven te gaan, of te lopen via de trap. Het zijn niet veel verdiepingen, dus wij gaan met de trap.

Casa Milà © copyright Dutchmarco
Gebogen vormen.
Casa Milà © copyright Dutchmarco
Kijkje naar buiten.

Op de bovenste verdieping kan men op eigen gelegenheid rondlopen door "Het appartement", dat opengesteld is voor het publiek. Opvallend zijn ook hier weer de gebogen lijnen en versieringen, die zo bij Gaudí horen. Zo zijn bijvoorbeeld de bovenkanten van de deuren en deurkozijnen gebogen. De panelen in de deuren zijn gegolfd en hebben ook weer gebogen vormen.

In de kamers waar wij doorheen lopen, staan nog originele meubels en sanitair. In de kinderkamer staat oud speelgoed en in de kamer van de dienstbode hangt wat kleding uit die tijd. Op dezelfde verdieping is een winkeltje, waar souvenirs gekocht kunnen worden.

Casa Milà © copyright Dutchmarco
Woonkamer.
Casa Milà © copyright Dutchmarco
Badkamer.

Casa Milà © copyright Dutchmarco
Slaapkamer.
Casa Milà © copyright Dutchmarco
Naai- en strijkkamer.

Casa Milà © copyright Dutchmarco
Kinderkamer.
Casa Milà © copyright Dutchmarco
Keuken.

Casa Milà © copyright Dutchmarco
Atrium.
Casa Milà © copyright Dutchmarco
Kijkje naar de andere zijde van het atrium.

Als wij nog een trap oplopen, komen wij op de zolder van het gebouw. Het lijkt alsof wij door een soort gewelf lopen, want de zoldering is op een heel aparte manier geconstrueerd, met alleen maar ronde en gebogen, gemetselde spanten, die het dak dragen. Op deze etage staan veel modellen van werken van Gaudí met daarbij de uiteenzetting over wat het voorstelt. Het betreft niet alleen huizen en gebouwen, maar bijvoorbeeld ook meubels. Ook zijn er diapresentaties te zien van allerlei Gaudíaanse zaken.

Casa Milà © copyright Dutchmarco
Op zolder staan maquettes en displays met info ...
Casa Milà © copyright Dutchmarco
... onder de gebogen spanten.

Casa Milà © copyright Dutchmarco
Door Gaudí ontworpen stoelen en ...
Casa Milà © copyright Dutchmarco
... een maquette van Casa Milà.

Casa Milà © copyright Dutchmarco
Maquette van Casa Milà: zicht op het dak met vooraan een stukje opengewerkte spanten van de zolder.

Dan nog een trap op en dan komen wij op het dakterras. Het is werkelijk ongelooflijk wat wij dan zien. De van foto's bekende trapopgangen, waaruit men het dak kan betreden en de beroemde ventilatiekanalen en schoorstenen in allerlei vormen, gelijkend op maskers en gezichten. Wat is dit ongekend mooi. Het dak is ook weer golvend en om het toegankelijk te maken, zijn er traptreden aangebracht om de hoogteniveaus te overbruggen. Ter afrastering staan er rondom hekken aan de kant van het atrium van de binnenplaats en lage muurtjes aan de buitenzijde van het gebouw. Vanaf het dak is er ook nog een mooi uitzicht op de naastgelegen huizen en gebouwen. In de verte is de Sagrada Família te zien. Zo brengen wij op het dak een tijdje door, want er valt van alles te zien.

Casa Milà © copyright Dutchmarco
Op het golvende dak met al zijn bijzonder vormgegeven ornamenten.

Casa Milà © copyright Dutchmarco
Via deze fraai vormgegeven trapopgangen ...
Casa Milà © copyright Dutchmarco
... komt men op het bijzondere dakterras.

Casa Milà © copyright Dutchmarco
Niveauverschillen worden opgevangen door opstapjes en traptreden.

Casa Milà: Middeleeuwse strijders © copyright Dutchmarco
Middeleeuwse strijders.

De 28 uit keramiek vervaardigde schoorstenen zien er uit als Middeleeuwse strijders met helmen op. Het lijkt er op of zij de 6 deuropeningen op het dak bewaken. Zo heeft een dichter het dakterras van Casa Milà eens "De tuin van de strijders" genoemd.

Na dit alles op het dak bewonderd te hebben, vinden wij dat we voldoende van dit gebouw hebben gezien en lopen via de trap terug naar de begane grond. Eenmaal buiten op straat gekomen, lopen wij terug in de richting van het Plaça de Catalunya. Echter voordat wij daar zijn, gebruiken wij op het terras van een bar ieder een tosti en een cola, met daarbij een schaaltje olijven.

Het is best druk op straat met voetgangers en wij zijn behoedzaam wat betreft onze rugzakken, want wij zijn op voorhand al gewaarschuwd voor zakkenrollers. Zo nu en dan hebben wij op erg drukke plaatsen de rugzakken voor ons op de borst hangen, dan hebben wij er meer zicht op.
Wij komen ten zuiden van het Plaça de Catalunya in een brede winkelstraat. Bij een McDonalds kopen wij een McFlurry-ijsje met chocoladesaus en stukjes chocolade (Magnum) en eten dat lekker op, gezeten op een grote gladgepolijste steen, waar er meerdere van op het trottoir staan als zitbank, terwijl wij kijken naar de voorbijtrekkende mensenmassa.

Het is gezellig druk op La Rambla © copyright Dutchmarco
Het is gezellig druk op La Rambla.

Als wij doorlopen komen wij uit op La Rambla, de beroemde winkelstraat. Dit was oorspronkelijk een droge rivierbedding, die bij hevige regens het water van de bergen naar de zee leidde. Nu is het een brede, drukke en gezellige boulevard, die in het midden alleen toegankelijk is voor voetgangers en die in zuidoostelijke richting loopt, namelijk van het Plaça de Catalunya tot aan Port Vell, het oudste gedeelte van de haven van Barcelona. De totale lengte van de Rambla is ruim 1.200 meter. De Rambla is opgedeeld in vijf delen, waardoor Spanjaarden ook wel spreken van "Las Ramblas".

La Rambla: levend standbeeld © copyright Dutchmarco
Levend standbeeld: je zal zo je brood moeten verdienen.

Het middendeel is voetgangersgebied en hierop gebeurt het allemaal. Er staan kranten- en lectuurkiosken, er zijn terrasjes en er zijn straatartiesten, die hun kunsten vertonen als standbeeld of als circusacrobaat/jongleur en zo hun kostje bij elkaar scharrelen. Het is er goed druk, maar wel gezellig. Deze straat trekt veel toeristen aan en dan is het oppassen geblazen, want hier zijn ook de zakenrollers actief. Dus de rugtassen dragen wij hier weer aan de voorkant van ons lichaam.

La Rambla: feestvreugde op straat na de overwinning van FC Barcelona © copyright Dutchmarco
Feestvreugde op straat na de overwinning van FC Barcelona.

Voetbal is volkssport nummer één in Spanje en dat FC Barcelona gisteren heeft gewonnen, is te merken. Aardig wat mensen dragen voetbalshirts, clubsjaals, hebben de clubkleuren op de wangen geschminckt en het is natuurlijk voorpaginanieuws in de kranten. Aan sommige balkons hangt een FC Barcelonavlag en er rijdt een afgeragde auto door de straat, die helemaal opgedoft is in de clubkleuren, met voetballeuzen en met vlaggen. Zo nu en dan is er iemand die herrie loopt te maken met zo'n voetbal/sporttoeter op perslucht.

Monument voor Christoffel Columbus © copyright Dutchmarco
Monument voor Christoffel Columbus.

Aan het einde van de Rambla komen wij, voordat wij bij de haven komen, bij een groot plein, waar in het midden op een hoge zuil een standbeeld van de ontdekkingsreiziger Columbus staat, die in 1492 Amerika ontdekte.

Monument voor Christoffel ColumbusColumbus Monument.

Het Monument voor Christoffel Columbus werd in 1888 opgericht ter ere van de wereldberoemde ontdekkingsreiziger en ontdekker van het Amerikaanse continent. Het bestaat uit een grote zuil, die geplaatst is op een met standbeelden versierde sokkel.
In het midden van het Plaça del Portal de la Pau (Plein van de poort van de vrede) staat deze hoge gietijzeren zuil met bovenop een standbeeld van Christoffel Columbus.
Het 60 meter hoge monument, dat in Barcelona gekend is als het Monument a Colom, werd ontworpen door Gaietà Buigas i Monravà voor de wereldtentoonstelling, die in 1888 in Barcelona werd gehouden. Met de constructie werd in 1882 begonnen, maar door financiële problemen werd het monument maar net op tijd voltooid.

Het monument staat op de plek waar Christoffel Columbus in 1493 aankwam, na zijn ontdekking van Amerika in het jaar daarvoor. Columbus werd naar men vermoed in Genua, Italië geboren. Hij verhuisde eerst naar Portugal en vestigde zich later in Spanje. Desondanks werd Columbus in de 19de eeuw als Catalaan beschouwd - sommige historici beweerden destijds dat Columbus geboren werd in Catalonië, vandaar het monument in Barcelona.

Het meer dan zeven meter hoge standbeeld, gemaakt door Raphael Atche, toont Columbus die naar de zee wijst. Vreemd genoeg wijst hij niet in de richting van de Nieuwe Wereld, die hij ontdekte. De stenen sokkel van het monument is prachtig versierd met een aantal allegorische beelden.
De zuil en sokkel zijn hol, het binnenste van het monument is toegankelijk. Hier kan men een lift naar boven nemen, naar een platform van waaraf men een fraai uitzicht heeft op de nabijgelegen Rambla en Port Vell.

Wij lopen om het plein met het monument heen en komen bij Port Vell, het oudste gedeelte van de haven van Barcelona. Daar lopen wij wat langs de kade en zien de voetgangersbrug Rambla de Mar, waar wat mensen op bankjes, of op de rand van de brug zitten te relaxen. Wij lopen de brug niet op, want wij willen de oude binnenstad nog in gaan. Rechts van ons staat op een brede pier het World Trade Center van Barcelona. Langs deze pier leggen grote cruiseschepen wel aan. Daar staat ook de ruim 100 meter hoge metalen toren Torre Jaume I, die deel uitmaakt van de havenkabelbaan (Transbordador Aeri del Port). Opstappunten zijn een andere toren in het havengebied en aan de andere zijde bovenop de heuvel Montjuïc. Vanuit een gondel, met een capaciteit van 20 personen, kan men gedurende circa 7 minuten vanuit de lucht een blik werpen op Barcelona vanaf de zeezijde.

Port Vell: Rambla de MarPort Vell.

Port Vell betekent in het Nederlands: Oude Haven. Dit deel van het havengebied is totaal gerenoveerd als onderdeel van een stadsvernieuwing, voorafgaand aan de Olympische Zomerspelen van 1992. Hiervoor was het een vervallen gebied met lege pakhuizen, rangeerterreinen en fabrieken.
Nu is het een moderne jachthaven met daarnaast een entertainmentcomplex, dat een belangrijke, toeristische trekpleister is. Een voetgangersbrug, de Rambla de Mar, verbindt de Rambla met het Maremàgnum, een winkelcentrum, dat behalve winkels ook een bioscoop, bars en restaurants heeft.
Tevens zijn er te vinden een IMAX-theater (grootprojectie/3D) en L'Aquàrium de Barcelona, één van de grootste aquariums van Europa. In het aquarium zijn 11.000 vissen te vinden in circa 450 soorten, waaronder een aantal haaien, in een totaal van 35 bassins, die gevuld zijn met 6 miljoen liter zeewater. Door één van de reservoirs loopt een 80 meter lange tunnel van waaruit je diepzeevissen uit de Middellandse Zee kan bekijken.

La Rambla: steeds meer voetbalsupporters komen wij tegen © copyright Dutchmarco
Steeds meer voetbalsupporters komen wij tegen.

Na bij de haven gekeken te hebben, lopen wij terug naar de Rambla. In een supermarkje kopen wij een paar flesjes water, want ondanks dat het niet echt heet is, is het toch wel goed warm en drinken wij regelmatig wat water.

Halverwege gaan wij een zijstraat in en komen in het district Ciutat Vella, de Oude Stad, dit is het historische centrum van Barcelona. Dit deel van de stad biedt een zeer uitgebreid aanbod aan winkels, restaurants en nachtleven, variërend van hardrockbars tot chique nachtclubs.

Palau de la Generalitat © copyright Dutchmarco
Palau de la Generalitat.

Door smalle straatjes met kleine winkeltjes komen wij op een plein, het Plaça de Sant Jaume, waar zich aan weerszijden grote, statige gebouwen bevinden, zoals het Palau de la Generalitat. Dit voormalige provinciehuis is tegenwoordig de regeringszetel van Catalonië. Volgens officiële cijfers hebben hier vanaf 1359 tot heden 128 Catalaanse presidenten gezeteld. Het werd in de 14de en 15de eeuw gebouwd en later van een nieuwe gevel voorzien. De beroemde gotische façade is ontworpen door Marc Safont. Op deze gevel uit 1425 zijn scènes uit het verhaal van Sint Joris en de draak te zien. In de eeuwen daarna werd het paleis flink uitgebreid.

Casa de la Ciutat © copyright Dutchmarco
Casa de la Ciutat.

Daar tegenover staat het Casa de la Ciutat, oftewel het gemeentehuis. Dit gebouw dateert uit 1372 en heeft in de loop der tijd meerdere verbouwingen ondergaan. De voorgevel is gebouwd tussen de jaren 1838 en 1847. Tijdens het maken van een foto leunt Rina even tegen één van de gebouwen aan en meteen komt er een politieagent vragen of wij toch vooral niet tegen de muur willen leunen.

Smalle straten met oude gebouwen © copyright Dutchmarco
Smalle straten met oude gebouwen.

Kunstzinnig bezig zijn in de hoop iets te verkopen © copyright Dutchmarco
Kunstzinnig bezig zijn in de hoop iets te verkopen.

Als wij verder lopen, komen wij op de drukke weg met de naam Via Laietana. Daar zien wij een stuk van de 2.300 jaar oude Romeinse stadsmuren. Als wij de weg oversteken lopen wij een zijstraat in en zijn dan in de Barri Gòtic gekomen, de Gotische Wijk. Dit deel van de stad heeft een wirwar van smalle, middeleeuwse straatjes.

Barri Gòtic © copyright Dutchmarco Barri Gòtic © copyright Dutchmarco

Er zijn veel restaurants, winkels, bars en cafés. De straatjes zijn veelal autovrij. Er is ook een Joodse buurt. Er zijn winkeltjes, die wij hier niet verwachten. Het lijkt een gemeenschap op zichzelf. In deze buurt bevindt zich de in karakteristiek Catalaans gotische stijl gebouwde kerk van Santa Maria del Pi, die dateert uit 1322.

Palau de la Música Catalana © copyright Dutchmarco
Palau de la Música Catalana.

Beeldhouwwerk het Catalaans Volkslied © copyright Dutchmarco
Beeldhouwwerk het "Catalaans Volkslied".
In de Gotische Wijk © copyright Dutchmarco
In de Gotische Wijk.

Dan lopen wij opeens tegen een gebouw aan met een heel andere bouwwijze, dan al de overige huizen en gebouwen in deze wijk. Dit is het Palau de la Música Catalana en hier worden muziekstukken uitgevoerd, oftewel het is een concertgebouw. Het is opgetrokken uit rode baksteen, het heeft pilaren aan de gevel, in de muren ingelegde mozaïeken en een groot beeldhouwwerk op de hoek, het "Catalaans Volkslied" genoemd. Verder staan er bovenaan de façade drie bustes van Palestrina, Bach en Beethoven. Het is gebouwd tussen 1905 en 1908. In 1997 werd het gebouw door de UNESCO uitgeroepen tot werelderfgoed.

Het wordt alsmaar drukker op het Plaça de Catalunya © copyright Dutchmarco
Het wordt alsmaar drukker op het Plaça de Catalunya.

Wij lopen terug naar het Plaça de Catalunya en zien de mensenmassa aangroeien, die op de brede trottoirs en langs de weg staat. Uit alle straten en vanuit alle metro- en treinstationuitgangen stromen de aanhangers van FC Barcelona naar het plein toe. Sommigen in een voetbalshirt, anderen met een sjaal of vlag. Over enige tijd zal er een defilé plaatsvinden, waarbij de voetballers in een open auto door de straten zullen trekken.

Langs de weg wachten op het defilé © copyright Dutchmarco
Langs de weg wachten op het defilé.

Wij hebben geen zin om hierop te wachten en duiken een trap af, die naar het ondergrondse treinstation leidt. Binnen enkele minuten zal onze trein al vertrekken. Wij hadden gehoopt, dat het rustig zou zijn op het perron, omdat iedereen wel op het plein zou staan om een glimp van de voetballers op te vangen, maar dat was een ijdele gedachte. Het is me toch druk op het perron! Er vertrekken wel meerdere treinen naar diverse richtingen van dit perron, maar ook als onze trein aan komt rijden, is het nog steeds erg druk. Bij het instappen hopen wij toch op zitplaatsen, gelukkig is er één en na circa een kwartier komt er een tweede beschikbaar. Wij kunnen zelfs naast elkaar zitten. Veel passagiers moeten staan.

Na vijf kwartier zijn wij weer in Santa Susanna en lopen naar ons hotel. Om circa half negen zijn wij terug op onze kamer, zetten onze tassen daar neer en gaan naar beneden, naar het restaurant voor het avondeten. Vanavond nemen wij bij het eten eens een fles huiswijn, deze keer rosé. De fles wordt heel chique in een wijnkoeler op een poot met ijs naast ons tafeltje gezet.
Na het eten lekker douchen en niet lang daarna leggen wij ons moede lijf te rusten. Een paar uur door zo'n grote stad slenteren en reizen met de trein maakt moe. Al snel slapen wij in.

Vandaag was het prachtig weer met een temperatuur van circa 25 graden Celsius.

[ TERUG naar DAG 5 ]  [ VERDER naar DAG 7 - een dag bij het zwembad ]

[ Home van dit reisverslag ]



logo

Naar bovenkant van de pagina.


copyright © DutchMarco 2009
all rights reserved

Last updated 22.5.2013