Bloeiende struik in Vila Bicuda © copyright Dutchmarco


  ONZE VAKANTIE NAAR CASCAIS, PORTUGAL DAG 15 - maandag 28 mei 2012  

De laatste uren in Vila Bicuda en de terugreis naar huis.

TegelAl weer prachtig weer, een strakblauwe lucht. Wat boffen wij toch.

In de receptie vraag ik tot hoe lang wij in ons appartement kunnen blijven, want wij worden om 16.00 uur opgehaald. Normaal gesproken moeten wij er om 11.00 uur uit zijn. Het blijkt dat er niemand in komt direct na ons, dus wij mogen tot 14.00 uur blijven. Dat scheelt al weer een paar uur, dat is fijn. Willen wij langer, dan brengt dit kosten met zich mee.

Ik haal voor de laatste keer broodjes bij de bakker en wij ontbijten nog een keer op ons terras in de tuin.

Daarna gaan wij verder met inpakken en verdelen het gewicht over de bagage. Voor dat doel hebben wij altijd een digitaal bagagewegertje bij ons.

Wij gaan naar het zwembad, waar het al weer lekker rustig is. Eerst zijn wij alleen en later vleien nog een paar echtparen zich neer op de ligbedden.

Lunchen doen wij ook weer op ons terras. Daarna wassen wij de laatste dingen af en ruimen het appartement op.

Ik zet onze bagage in de achtertuin en om even voor twee uur brengen wij de sleutels van de safe en het appartement naar de receptie.
Daar kunnen wij onze bagage stallen, maar omdat ons appartement vlakbij het zwembad ligt, breng ik dit naar een plekje achter onze ligbedden bij het zwembad. Het is daar toch niet druk en zo kunnen wij ons straks ook makkelijk omkleden, alles bij de hand.

Wij brengen nog een tijdje door aan het zwembad.

Vila Bicuda © copyright Dutchmarco

Omstreeks kwart voor vier lopen wij met alle spullen naar de weg bij de receptie, omdat om 16.00 uur er een taxibusje voor ons zal komen om ons naar het vliegveld te brengen. En precies op tijd komt dezelfde taxichauffeur voorrijden, als die ons van het vliegveld naar het bungalowpark had gebracht twee weken geleden. Aardige vent.
Van Vila Bicuda zijn wij de enige passagiers, in Estoril halen wij nog een tweede stel op en daarna gaan wij door naar het vliegveld van Lissabon, waar wij een kleine drie kwartier later aankomen. Als de chauffeur de auto voor de vertrekhal neergezet heeft, rent hij naar binnen en komt even later met twee bagagekarretjes weer naar buiten. Wat een service! Een fooi is op zijn plaats.

Voor de balies waar wij moeten inchecken, staat een behoorlijke rij mensen te wachten. De balies zijn nog niet open. Dit gebeurt na circa een half uur. De rij na ons is behoorlijk gegroeid in de tussentijd.
Na afgifte van de ruimbagage brengen wij nog een tijdje door op het vliegveld met kijken bij wat winkeltjes en wij eten en drinken iets.
Er is twee maal een gate-wisseling.
Het vliegtuig is op een enkele plaats na helemaal vol. Net als op de heenreis is het een Boeing 737-800, configuratie 3-3. De vertrektijd is een kwartiertje later dan gepland, dus redelijk op tijd.

Eén van de piloten heeft er zin in om veel te vertellen en terwijl Lissabon onder ons wegglijdt, wijst hij ons op de rivier Taag en een stel grote bruggen.

Even later vertelt hij de passagiers, dat de vluchttijd circa twee en een half uur zal bedragen en over het weer in Nederland. Er schijnt een beetje unieke situatie te zijn, want ondanks de goede weersvoorspellingen van vandaag is er aan de kust zeemist het land binnengetrokken en hebben de strandgangers nauwelijks zon gezien. Nu later op de dag de zon weg is en het afkoelt, trekt de mist het land verder binnen.
Ik heb een raamplaats en kan veel van het landschap zien, zo nu en dan is er iets bewolking, maar voor het grootste deel is het vrij helder. De Pyreneeën, de Golf van Biskaje, het weer boven land komen bij de stranden aan de zuidkant van Bretagne. Later, als het al donker is, de verlichte steden en Parijs is dan wel een heel erg grote stad. De piloot wijst ons op de Eiffeltoren.

Boven de grote rivieren en een deel van Rotterdam is de zeemist duidelijk te zien. Boven Schiphol ook bewolking en even later zijn wij daar doorheen en is er van mist geen sprake.
Bij de bagageband is het even wachten op de koffer en tas. Toch gaat alles vlot to zo ver.
Dan naar buiten, naar de bushalte voor de bus naar het langparkeren P3, waar onze auto staat. Ook al is de bus niet vol, toch rijdt hij voor onze neus weg. Staan wij daar als eerste bij de bushalte. Het duurt een hele tijd voordat er een volgende bus komt en onderwijl komen er aan alle kanten meer wachtenden bij. Als er eenmaal een bus stopt is het tegen half één 's nachts en staat er zeker het aantal mensen, waar wel twee bussen mee te vullen zijn. Dan wordt de ergerlijke Nederlandse mentaliteit van niet op je beurt wachten en met de ellebogen werken weer zichtbaar. Niemand wacht op zijn beurt en men stroomt zowel aan de voorkant als in het midden van de bus naar binnen. Dankzij een dame, waar ik mee sta te praten en die weet dat wij er als eerste stonden, die zich pontificaal voor de middendeuren van de bus opstelt en zo de mensenstroom tegenhoud, kunnen wij de bus in stappen, waar wij tijdens de rit als haringen in een ton in staan. Wat een gedoe! Waarom kunnen wij Nederlanders niet in een rij staan en op onze beurt wachten?
De auto staat er nog netjes bij en start meteen. Fijn om met eigen vervoer midden in de nacht terug naar huis te rijden, waar wij even later aankomen.

Zo is er een einde gekomen aan een fantastische vakantie in Portugal.

[ TERUG naar DAG 14 ]  [ EINDE VAN DIT REISVERSLAG ]

[ Home van dit reisverslag ]



Logo Portugal

Naar bovenkant van de pagina.


copyright © DutchMarco 2012
all rights reserved

Last updated 17.5.2014