Santuário de Fátima © copyright Dutchmarco


  ONZE VAKANTIE NAAR CASCAIS, PORTUGAL DAG 10 - woensdag 23 mei 2012  

Vanuit Cascais met de auto naar het bedevaartsoord Fátima.

TegelBij het opendoen van de gordijnen lacht het zonnetje ons al weer toe, er zijn een paar wolkjes, maar de hemel is bovenal blauw. Het belooft weer een mooie dag te worden. Vandaag gaan wij een eind rijden, want wij willen het rooms-katholieke bedevaartsoord Fátima bezoeken.

Wij ontbijten weer met verse broodjes, lekker buiten op ons terras in de achtertuin.
Omstreeks 10.20 uur rijden wij weg uit Vila Bicuda en gaan al snel ten noorden van Cascais de snelweg op in de richting van Lissabon. Na een tijdje betalen wij EUR 1,30 tolgeld.
Wij draaien een andere snelweg op naar het noorden en trekken even later een kaartje uit het apparaat bij de entree van het volgende stuk tolweg.
De weg slingert door het heuvelachtige landschap en onderweg zien wij plaatsjes met vooral veel witte huizen met rode pannendaken. In de weg zitten een aantal kunstwerken, want soms moeten best wel brede valleien overspannen worden. Het is over het algemeen niet druk op de weg, langs de kust was het de andere dagen drukker.
Vlak voordat wij bij de plaats Fátima zijn, bezoeken wij een parkeerplaats langs de weg, waar wij even van het sanitair gebruik maken.
Bij het verlaten van de tolweg zijn wij EUR 10,75 verschuldigd.

Landkaart    Landkaart Fátima

Na circa één uur en 45 minuten zijn wij in de plaats Fátima (circa 8.000 inwoners) aangekomen. Wij kunnen volgens de verkeersborden naar een noordelijke rotonde en een zuidelijke rotonde. Wij hebben geen idee en kiezen voor de zuidelijke. Wij rijden langs gigantisch grote parkeerterreinen, die genummerd zijn. Deze zijn leeg. Ze zullen wel nodig zijn, als in het plaatsje een feest of processie gehouden wordt.
Bij de grote rotonde aangekomen volgen wij een richtingsbord, dat ons het gevoel geeft in de richting te rijden van de kerk, waar het hier allemaal om draait. Dat blijkt de goede richting te zijn, want het wordt drukker op straat en mensen lopen ook in die richting en er zijn allerlei souvenirwinkeltjes langs de weg. Nu nog een plekje voor de auto vinden. Wij rijden nog een rondje en parkeren even later in een achterafstraat met winkels. Hier kunnen wij gratis staan.
Het is warm en drukkender dan dat ik gewend ben in Portugal. Het is natuurlijk zo, dat wij nu een stukje het binnenland in zitten en hier zal het wel warmer zijn, dan aan de kust. Het blijkt zo'n 32 graden Celsius te worden.

VerschijningOver het Santuário de Fátima.

Het verhaal van het Heiligdom van Fátima.
Op 13 mei 1917 weidden drie kinderen een kleine schaapskudde aan de rand van het dorpje Fátima. Het waren Lucia dos Santos, 10 jaar oud, en haar neefje Francisco en nichtje Jacinta Marto, 9 en 7 jaar oud. Omstreeks het middaguur, nadat zij zoals gewoonlijk het rozenhoedje gebeden hadden, vermaakten zij zich met het bouwen van een huisje van losse stenen. Dit gebeurde op de plaats waar nu de basiliek staat. Plotseling zagen zij een schitterend licht; denkend dat het een bliksemstraal was, besloten zij naar huis te gaan, maar terwijl zij de helling afliepen, volgde een tweede bliksemstraal en zagen zij boven een kleine steeneik (daar waar nu de Verschijningskapel staat), een "Dame schitterender dan de zon", die een witte rozenkrans in de handen had.
De Dame zei tegen de drie herdertjes dat ze veel moesten bidden en nodigde hen uit de volgende maanden weer naar deze plek te komen, telkens op de 13de en op hetzelfde uur van de dag. De kinderen voldeden aan dit verzoek en op 13 juni, juli, september en oktober verscheen de Dame opnieuw en sprak met hen. In augustus had de verschijning plaats op de 19de op een andere plaats, omdat op de 13de de burgermeester van de gemeente de kinderen ergens mee naar toe genomen had.
Bij de laatste verschijning, op 13 oktober, waarbij ongeveer 70.000 personen aanwezig waren, zei de Dame dat zij "Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans" (Nossa Senhora do Rosário) was en dat er ter ere van haar een kapel gebouwd moest worden.

(Onze-Lieve-Vrouw van de Heilige Rozenkrans is in het katholieke geloof een titel van de Heilige Maria, die de relatie tot het bidden van de rozenkrans benadrukt.)

Na deze verschijning zagen alle aanwezigen het wonder dat in juli en september al aan de kinderen beloofd was: de zon, die op een zilveren schijf leek, waarnaar iedereen kon kijken zonder verblind te worden, draaide in wervelbewegingen om haar as als een rad van vuur en leek op de aarde neer te storten. Deze gebeurtenis wordt het "Zonnewonder van Fátima" genoemd.
Later is O.L. Vrouw nog enige keren aan Lucia verschenen op andere plaatsen. Jaren later heeft Lucia nog verteld, dat tussen april en oktober 1916 drie keer een engel aan de drie zienertjes verschenen was en dat hij hun had aangespoord tot gebed en boetedoening.

Sinds 1917 is Fátima een belangrijk katholiek bedevaartsoord en houdt de stroom van duizenden pelgrims uit heel de wereld naar deze plaats nu al aan. Ze komen vooral op de 13de van iedere maand en in de zomer- en wintervakanties. Duizenden bedevaartgangers komen hier ieder jaar op 12 en 13 mei en 12 en 13 oktober naar toe om de eerste en laatste verschijning van de Maagd Maria aan de drie herderskinderen te gedenken. Twee wandelroutes vormen de officiële bedevaartgang naar Fátima: een noordelijke en een zuidelijke. De noordelijke route "Caminho do Norte" is 200 kilometer lang en begint in Porto. Dit is de meest gebruikte route, want dit gedeelte van het land heeft de meeste actieve katholieken. Bedevaartgangers vanuit het zuiden kiezen de "Caminho do Sul" die 126 kilometer lang is en in Lissabon start.
Maar eigenlijk komen er steeds meer, want men komt ook al in de weekenden en eigenlijk wel op iedere dag van het jaar. Het aantal bedraagt nu circa vier miljoen per jaar.

De zienertjesDe zienertjes van Fátima.
Lucia dos Santos was de hoofdpersoon bij de verschijningen en werd geboren op 22 maart 1907 in Aljustrel, behorend tot de parochie Fátima. Zij is het klooster ingegaan en is nog diverse keren naar Fátima gekomen. Zij is overleden op 13 februari 2005 (97 jaar) in Coimbra, waar zij lid was van de Orde van de Karmelietessen. Zoals zij vooraf had aangegeven, is zij een jaar na haar overlijden overgebracht naar Fátima, waar zij werd bijgeplaatst bij de andere twee herderskinderen. De graven van de herderskinderen liggen in het dwarsschip van de basiliek.

Francisco Marto werd geboren op 11 juni 1908 in Aljustrel en is gestorven op 4 april 1919 in zijn ouderlijk huis. Hij is eerst op het kerkhof begraven geweest, maar op 13 maart 1952 zijn zijn stoffelijke resten overgebracht naar de basiliek en bijgezet in een zijkapel aan de oostzijde.

Jacinta Marto werd geboren op 11 maart 1910 in Aljustrel en is gestorven op 20 februari 1920 in een ziekenhuis in Lissabon. Zij is eerst begraven geweest naast haar broertje Francisco en op 1 mei 1951 zijn haar stoffelijke resten overgebracht naar de basiliek en bijgezet in een zijkapel aan de westzijde.

Eén van de vele souvenirwinkels in Fátima © copyright Dutchmarco
Eén van de vele souvenirwinkels in Fátima.

Wij lopen in de richting van de kerk en langs de route zijn veel winkels met allerlei souvenirs, maar dan allemaal gewijd aan deze plaats, waar lang geleden meerdere keren de Heilige Maagd Maria was verschenen. Van sleutelhangers, tegeltjes, rozenkransen, kaarsen, kleine en grote Jezus-, Maria- en andere heiligenbeelden, van alles is er in iedere winkel, en ook heel veel kleine winkeltjes, op dit gebied te koop. Heel erg veel van hetzelfde, ook veel van wat wij kitsch noemen. Wij herkennen dit fenomeen uit de Franse bedevaartplaats Lourdes, waar wij in 1973 een bezoek aan brachten.

Het Heiligdom van Fátima © copyright Dutchmarco
Het Heiligdom van Fátima.

Na een tijdje lopen, komen wij op een heel groot plein en rechts van ons zien wij de kerk (basiliek) met zijn naar links en rechts gebogen zuilengangen met allerlei beelden van heiligen.

Bij de Verschijningskapel staan veel mensen te luisteren © copyright Dutchmarco
Bij de Verschijningskapel staan veel mensen te luisteren.

Hier en daar lopen er wat mensen op het immense plein en een grote groep mensen staat bij een vierkant gebouw, links voor de basiliek, en zij staan te luisteren naar een Heilige Mis, die daar opgedragen wordt. Het gebouw heeft drie open (schuifdeur) wanden en veel mensen staan dan ook buiten. Dit blijkt de Capela das Aparições (Verschijningskapel), het echte hart van het heiligdom te zijn. Hier is Onze Lieve Vrouw destijds verschenen. Op een marmeren zuil staat een beeld van haar. Wij schuiven aan en blijven een tijdje staan kijken en luisteren.

In de Verschijningskapel wordt een mis opgedragen © copyright Dutchmarco
In de Verschijningskapel wordt een mis opgedragen.

Het Monument van het Heilig Hart van Jesus © copyright Dutchmarco
Het Monument van het Heilig Hart van Jesus.

In het midden van het grote plein staat het Monument van het Heilig Hart van Jesus, een hoge pilaar met daarop een goudkleurig beeld van Jezus Christus. Om de pilaar heen staan groene struiken in een cirkel geplaatst, met daartussen een aantal waterkranen. Dit water zou een geneeskrachtige werking hebben. Ik proef van het water, het smaakt licht gechloord.

Basiliek © copyright DutchmarcoOver de Basílica de Nossa Senhora do Rosário.

De Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans, ook wel genoemd: Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van Fátima, of gewoon de Rozenkransbasiliek, ligt in het heiligdom van Fátima in Portugal.

Deze kerk werd in neobarokstijl gebouwd naar ontwerp van de Nederlander Gerard van Krieken en uitgevoerd door architect João Antunes. De eerste steen werd gelegd op 13 mei 1928, maar de kerk werd pas op 7 oktober 1953 gewijd. In 1954 kreeg de kerk de titel van basiliek toegekend door paus Pius XII.
De basiliek staat op de plek, waar op 13 mei 1917 de drie herderskinderen aan het spelen waren en een klein huisje van losse stenen maakten, toen zij de flitsen zagen, die hen deden denken aan bliksemstralen.
Het gebouw is circa 70 meter lang, 37 meter breed en is gebouwd uit steen, dat uit de omgeving komt. De altaren zijn van marmer. De klokkentoren is 65 meter hoog met bovenop een kroon van brons, die 7.000 kilo weegt. Daar bovenop staat een kristallen kruis, dat 's avonds verlicht is. Het carillon bestaat uit 62 klokken, waarvan de grootste klok 3.000 kilo weegt. Links en rechts van de toren strekken zich gebogen zuilengangen uit met allerlei beelden van heiligen.

Aan de voorzijde van de basiliek ligt een enorm plein, met in het midden het Monument van het Heilig Hart van Jezus (uit 1932), een hoge pilaar met daarop een goudkleurig beeld van Jezus Christus. Het staat boven een waterbron, die men hier ontdekte en waarvan het water, het instrument van veel genaden is geworden.
Op het plein staat ook de Capela das Aparições (Verschijningskapel), die het echte hart van het heiligdom is. Hier is O.L. Vrouw destijds verschenen, en op een marmeren zuil staat een beeld van haar. Dit is de plek waar de vier miljoen pelgrims, die jaarlijks het Heiligdom bezoeken om de verschijning van Maria te herdenken, naar toe komen.
Het meest bijzondere van het heiligdom is de tocht van de boetelingen, die op hun knieën aankomen. Zij hebben het geloof, dat zulke extreme boetedoening hun zonden wegneemt en hen geneest van ziekten, of zij doen dit om God te danken. Ook verbranden zij wassen ledematen als offer aan Maria.
Tijdens de nachtmis worden duizenden kaarsen aangestoken en die verlichten dan het gehele plein.

De basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van Fátima © copyright Dutchmarco
De basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van Fátima.

Uitzicht over het plein vanaf het terras van de basiliek © copyright Dutchmarco
Uitzicht over het plein vanaf het terras van de basiliek.

Wij lopen naar de basiliek toe, gaan de trappen op en komen op een soort van overdekt terras, van waaraf er een mooi uitzicht is op het grote plein.

De hoofdingang van de basiliek © copyright Dutchmarco
De hoofdingang van de basiliek.

Mozaïek van de kroning van Onze Lieve Vrouw door de Heilige Drie-eenheid © copyright Dutchmarco
Mozaïek van de kroning van Onze Lieve Vrouw door de Heilige Drie-eenheid.

Boven de hoofdingang van de basiliek bevindt zich een fraai mozaïek. Wij lopen naar binnen. Zoals vaak in grote kerken, ziet ook dit interieur er imposant uit. Ik vraag mij altijd af: "Hoe heeft men dit toch kunnen bouwen?" Het is een knap stukje bouwkunde!

In de basiliek © copyright Dutchmarco
In de basiliek.

Het hoogaltaar in de basiliek © copyright Dutchmarco
Het hoogaltaar in de basiliek.

Boven het hoogaltaar in de basiliek - zeer dicht bij de precieze plek waar op 13 oktober 1917 de Heilige Maagd Maria zich kenbaar maakte met de woorden "Ik ben Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans" - hangt een schilderij, dat weergeeft hoe Onze Lieve Vrouw haar boodschap brengt aan de drie kleine herderskinderen. In het midden van het schilderij staat Onze Lieve Vrouw en zij kijkt neer op de bisschop van Fátima en de drie kinderen, achter de schouders van Onze Lieve Vrouw is de koepel van de Sint-Pietersbasiliek in Rome afgebeeld, met de drie pausen die nauw verbonden waren met Fátima.

Er zijn 14 zijaltaren, die elk toegewijd zijn aan een mysterie van de Rozenkrans. Er hangen 14 gouden bas-reliëfs, die de 14 mysteries van de rozenkrans uitbeelden, deze zijn vergelijkbaar met de kruisweg.

Het graf van Francisco Marto © copyright Dutchmarco
Het graf van Francisco Marto.
De graven van Jacinta Marto en Lucia dos Santos © copyright Dutchmarco
De graven van Jacinta Marto en Lucia dos Santos.

De graven van Lucia dos Santos, de broer Francisco en zus Jacinta Marto trekken veel publiek.
Bijzonder is ook het orgel, dat van Italiaanse makelij is en uit 1952 dateert. Het is opgebouwd uit 152 registers en circa 12.000 pijpen.
Fraai zijn de glas-in-loodramen en de schilderingen in de kerk. Deze dateren uit 1967 en laten afbeeldingen zien uit het leven van Onze Lieve Vrouw, de verschijningen en de Boodschap van Fátima.
Op de vier hoeken van de basiliek staan de beelden van vier apostelen van de rozenkrans.

Hier kan men kaarsen kopen © copyright Dutchmarco
Hier kan men kaarsen kopen.

Als wij weer buiten zijn, lopen wij naar de plek waar men kaarsen kan kopen en aansteken. De kaarsen zijn er in allerlei dikten en lengten te koop en liggen in grote hoeveelheden in plastic korven. Deze kan men aansteken en neerzetten in grote, langgerekte, zwart beroete rekken. Ondanks de grote afzuiginstallaties boven de rekken, trekt de kaarsenwalm tussen de bezoekers door.

De kaarsen worden aangestoken en begeleiden de gebeden © copyright Dutchmarco
De kaarsen worden aangestoken en begeleiden de gebeden.

Hetgeen op mij vreemd overkomt, maar dat komt vast, omdat ik hiermee niet opgegroeid ben en zoiets nog nooit gezien heb, is dat men ook levensgrote beelden, lichaamsdelen en organen kan kopen van was, zoals babyfiguren, hoofden, borsten, neuzen, harten, armen met hand, benen, en die in een grote bak gegooid kunnen worden om daar in een stinkende walm als kaarsvet te versmelten. Hoe bizar is dit!? Zijn dit offers aan Maria, of bid men tot God voor een kindje of genezing van een ziek lichaamsdeel? Ik vind dit er luguber uitzien.

Iedere vlam van iedere kaars is een symbool van het geloof in God © copyright Dutchmarco
Iedere vlam van iedere kaars is een symbool van het geloof in God.

Ex-votoEx-voto.

Omdat mij dit intrigeerde, ben ik op het internet eens gaan zoeken naar dit gebruik en stuitte op een website waar dit op beschreven staat.

Het schenken van een offergave was voor de middeleeuwse bedevaarders erg belangrijk. De verering van de relieken in het bedevaartsoord was niet voldoende om in contact te komen met de heilige en zijn/haar tussenkomst te verkrijgen. Ze vonden dat ze iets in ruil moesten geven voor datgene wat ze vooraf hadden gevraagd of beloofd, als hun gebed zou worden verhoord.
Als vervulling van een gedane belofte en/of als dank voor een verkregen gunst lieten ze daarom in het bedevaartsoord een tastbaar voorwerp achter, een zogeheten "ex-voto" (Latijn voor: krachtens een gelofte), ook wel beloftegift, wijgeschenk of votiefgeschenk genoemd. Dat hadden ze van thuis, of van onderweg meegebracht, of ter plaatse gekocht bij één van de vele kramen op het plein voor de kerk.

Die ex-voto's waren meestal symbolisch en gepersonaliseerd, d.w.z. dat ze rechtstreeks verwezen naar de aard van de verkregen gunst. Een kreupele bijvoorbeeld offerde zijn nutteloos geworden krukken, een ex-gevangene liet de ijzeren boeien achter waarvan hij was bevrijd, een overlevende van een schipbreuk of een storm op zee schonk een scheepsmodel, zegevierende soldaten offerden (een deel van) de oorlogsbuit, enz. Erg in trek waren de zogeheten morfologische ex-voto's in was, zilver of goud, die de (miniatuur)vorm hadden van het lichaamsdeel, waarvoor genezing werd gevraagd of verkregen. Een vrouw bijvoorbeeld, die zwanger werd na een lange periode van onvruchtbaarheid, gaf een wassen of gipsen afbeelding van een kindje. Arme pelgrims moesten zich beperken tot een bescheiden offergave, zoals landbouw- of veeteeltproducten: eieren, graan, rogge, vlas, wijn, een dier, e.d. Velen schonken gewoon een kaars, die soms dezelfde lengte had als die van hun lichaam. Die vele votiefgeschenken sierden de wanden van het heiligdom. Wassen ex-voto's werden deels verkocht of "gerecycleerd" in kaarsen voor de verlichting van het heiligdom tijdens de rest van het jaar, ook in de winter wanneer er weinig pelgrims kwamen.

Achter de Verschijningskapel staat in een rond plantsoen de grote steeneik, door struiken omgeven. Onder deze boom hebben de herdertjes, en ook de eerste pelgrims, gewacht en de rozenkrans gebeden totdat Onze Lieve Vrouw verscheen op 13 oktober 1917. Wij lopen langs het plantsoen met de boom.

Omdat wij wel trek hebben, zoeken wij langs het plein een bankje in de schaduw van een stel bomen en eten onze meegebrachte broodjes op. Onderwijl kijken wij naar de mensen die langslopen. Men komt hier met busladingen tegelijk naar toe. Toch is het nu helemaal niet druk. Wij hebben het er over, hoe indrukwekkend het wel niet zal zijn, als bij speciale gebeurtenissen dit immense plein vol staat met mensen, hetgeen zo nu en dan gebeurt. En wij proberen ons voor te stellen, hoe het er hier uit zal zien, als er 's avonds in het donker een processie is en iedereen een brandende kaars met zich meedraagt. Dat hebben wij destijds in Lourdes meegemaakt en dat was een prachtig gezicht.

Dan maken wij nog een ander fenomeen mee. Er zijn namelijk mensen die uit boetedoening het plein voor een deel op de knieën oversteken.
Het grote plein is voor het grootste deel geasfalteerd en er is een deel geplaveid met de bekende Portugese klinkertjes. Bovendien is er een circa 400 meter lange en 1 meter brede strook, die uit glad gepolijste marmeren tegels bestaat, die lichtjes afdaalt naar de Verschijningskapel. Op deze strook kruipen de gelovigen die boete doen, of een gelofte hebben afgelegd, op de knieën naar de kapel.

Deze boetelinge legt de weg naar de Verschijningskapel op haar knieën af © copyright Dutchmarco
Deze boetelinge legt de weg naar de Verschijningskapel op haar knieën af.
Zij wordt vergezeld door een dame, die met haar meeloopt en met haar mobiele telefoon bezig is.

Zo zien wij een aantal keer iemand deze weg kruipend afleggen. Dit wordt zowel door mannen als vrouwen gedaan. Eigenlijk doe je boete op je blote knieën tot bloedens toe, maar hier zie ik dat men de knieën omwikkeld heeft met lappen stof of men draagt kniebeschermers, zoals skateboarders en beoefenaars van het skeeleren doen. De bedoeling is om een rondje om de kapel te kruipen en als er geen mis wordt opgedragen, dan ook nog een rondje om het altaar. De moedigsten keren op de knieën ook weer terug naar de startplek, maar daarbij helt het pad dan licht omhoog. Bij elkaar zal de totale afstand dan circa 1 kilometer bedragen. Sommigen bidden onderbroken de rozenkrans. Zij zijn daarbij helemaal in zichzelf gekeerd en lijken in een soort van trance te zijn.

Het is nog een heel stuk kruipen naar de kapel © copyright Dutchmarco
Het is nog een heel stuk kruipen naar de kapel.

Maar er valt hier nog veel meer te zien, want tegenover de basiliek, aan de andere zijde van het plein, staat een moderne kerk, de Kerk van de Heilige Drie-eenheid, die wij bezoeken, en er staan een stel monumenten, die wij bekijken.

Zo staat er een segment uit de Berlijnse Muur (met de oprichting van de Muur werd begonnen in de nacht van 12 op 13 augustus 1961, met de afbraak op 9 november 1989). Het verbaast ons om dit hier tegen te komen.
Dit betonblok is hier geplaatst ter dankbare herinnering aan Gods tussenkomst bij de val van het communisme, die reeds beloofd was in één van de drie geheimen, die O.L. Vrouw tijdens haar verschijningen prijs had gegeven.

Er staat een hoog kruisbeeld op het plein. Dit nieuwe Cruz Alta is ontworpen door kunstenaar Robert Schad. Het is vervaardigd van staal, is 34 meter hoog, 17 meter breed, weegt 38 ton en werd hier geplaatst op 29 augustus 2007. Het kwam ter vervanging van het oude Cruz Alta, dat 27 meter hoog was en opgericht werd ter herinnering aan de sluiting van het Heilige Jaar van 1950/1951. Dat stond op de plek, waar nu de Kerk van de Heilige Drie-eenheid staat.

Het monument van en Mgr. José Coreira da Silva, de bisschop die de verschijningen van O.L. Vrouw heeft erkend en officieel de verering van O.L. Vrouw van Fátima heeft toegestaan.

Het monument van Paus Pius XII is in 1961 opgericht met giften van Duitse katholieken.

Het monument van Paus Paulus VI herinnert aan zijn bedevaart naar Fátima op 13 mei 1967.

Bij het monument van Paus Johannes Paulus II © copyright Dutchmarco
Bij het monument van Paus Johannes Paulus II.

Dan komen wij bij het monument van Paus Johannes Paulus II. De wereldwijde bekendheid van Fátima is vooral toegenomen tijdens het pausdom van deze Paus, die openlijk vereerder was van O.L. Vrouw van Fátima. De paus kwam in 1982 naar Fátima als dank, omdat hij een jaar eerder een aanslag had overleefd. In 2000, tijdens zijn derde bezoek aan het bedevaartsoord, kondigde hij de zaligverklaring aan van Jacinta en Francisco. Aan deze twee herdertjes werd door het Vaticaan het wonder van genezing toegewezen.

Het monument van Paus Johannes Paulus II © copyright Dutchmarco
Het monument van Paus Johannes Paulus II.

Het monument van Paus Johannes Paulus II © copyright Dutchmarco

Kerk van de Heilige Drie-eenheidOver de Basílica da Santíssima Trindade.

De plaats Fátima is ook de thuisbasis van de vierde grootste katholieke kerk in de wereld, de Kerk van de Heilige Drie-eenheid. Deze moderne kerk is opgetrokken uit witte steen en is betaald met donaties van pelgrims door de jaren heen. De bouwvorm is cirkelvormig en heeft een diameter van 125 meter. Het dak heeft een zodanig knappe constructie, dat er in de kerk geen enkele pilaar te vinden is.
Deze kerk is in 2005 in gebruik genomen en heeft 8633 zitplaatsen, bovendien zijn er 76 plaatsen voor invaliden. Door middel van beweegbare wanden is de ruimte in tweeën te delen.
Voor de architectuur tekent de Griek Alexandros Tomazis en bij de bouw zijn gerenommeerde kunstenaars betrokken geweest uit Ierland, Canada, Portugal, Slovenië en Duitsland.
Op 12 oktober 2007 werd de kerk ingewijd door de Vaticaanse staatssecretaris, kardinaal Tarcisio Bertone, ter gelegenheid van de 90ste verjaardag van de verschijningen.
De kerk kan men via 13 deuren binnengaan. De 8 meter hoge bronzen deur van de hoofdingang staat symbool voor Jezus Christus en de overige 12 deuren voor de 12 apostelen.
In het altaar zit een steen uit de graf van apostel Petrus van Rome. Dit is een geschenk van Paus Johannes Paulus II en wijst op de eenheid van de universele kerk.
Er staat een 3 meter hoog beeld van O.L. Vrouw van Fátima, uitgehouwen in wit Carrara marmer.

MozaïekOp de wand achter het altaar bevindt zich een deels met bladgoud gemaakt mozaïek van 10 meter hoog en 50 meter breed. Het bladgoud staat voor de zoektocht naar het licht door de mensheid. In het mozaïek zijn 3 rode strepen verwerkt, deze verwijzen naar de Heilige Drie-eenheid in de christelijke opvatting: Vader, Zoon en Heilige Geest. In het midden staan afgebeeld de troon van het Lam en het Hemelse Jeruzalem met een menigte van engelen en heiligen. In het linkergedeelte van het mozaïek is Maria te zien, met voor haar de twee herderskinderen die jong gestorven zijn, links achter haar is Lucia te zien.
Een Ierse kunstenares heeft het kruisbeeld boven het altaar gemaakt. Zij heeft hier Jezus afgebeeld met opgeheven hoofd en de ogen open. De achterliggende gedachte hiervan is: de verrijzenis van Jezus, die de mensheid aanschouwt.

Behalve de kerk zijn er in hetzelfde gebouw nog andere ruimtes, waaronder een aantal kapellen, waarvan er meerdere een groot aantal zitplaatsen hebben.

Aan de buitenzijde van de kerk staat op elke hoek een monument van een Paus. De bekendste hiervan is Paus Johannes Paulus II, die een warme band onderhield met Fátima, en die de herderskinderen Francisco en Jacinta, die in 1919 en 1920 stierven, in 2000 zalig verklaarde.

Op 19 juni 2012 werd de kerk verheven tot basiliek.

De basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van Fátima gezien vanaf de entree van de Kerk van de Heilige Drie-eenheid © copyright Dutchmarco
De basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van Fátima gezien vanaf de entree van de Kerk van de Heilige Drie-eenheid.

Op weg naar de Kerk van de Heilige Drie-eenheid © copyright Dutchmarco
Op weg naar de Kerk van de Heilige Drie-eenheid.

Dan komen wij bij de Kerk van de Heilige Drie-eenheid. Het is zo'n heel ander gebouw, dan de basiliek waar wij eerder waren vandaag. Hier zie je bijvoorbeeld geen kerktoren en geen standbeelden, maar een prachtig rond gebouw en het is groots. Bij de hoofdingang hangen naast de grote deuren 20 panelen, waarop de 20 mysteries van de rozenkrans staan uitgebeeld.

De hoofdingang van de Kerk van de Heilige Drie-eenheid met de hoge bronzen deuren © copyright Dutchmarco
De hoofdingang van de Kerk van de Heilige Drie-eenheid met de hoge bronzen deuren.

In de Kerk van de Heilige Drie-eenheid © copyright Dutchmarco
In de Kerk van de Heilige Drie-eenheid.

Wij lopen naar binnen en het eerste dat ons opvalt is de grootsheid van de kerkruimte, de vele zitplaatsen, de lichtval, het prachtige mozaïek op de wand aan de andere zijde met daarvoor het altaar en het bronzen kruisbeeld van 7,5 meter hoog. Het is ongelooflijk, dat het dak nergens zichtbaar ondersteund wordt door bijvoorbeeld pilaren. Er zullen hier dagelijks vele mensen binnen komen, maar het is er zo schoon, er is geen vuiltje te zien.

In de Kerk van de Heilige Drie-eenheid © copyright Dutchmarco

In de Kerk van de Heilige Drie-eenheid © copyright Dutchmarco

In de Kerk van de Heilige Drie-eenheid © copyright Dutchmarco
Linker deel van het mozaïek achter het altaar. Rechts is Maria te zien, met voor haar de twee herderskinderen die jong gestorven zijn, links achter haar is Lucia te zien.

Als wij later weer buiten zijn, dalen wij via een brede trap af en komen in het ondergrondse gebied tussen de Kerk van de Heilige Drie-eenheid en het terrein van het Heiligdom, waar meerdere kapellen zijn. Wij lopen zo'n kapel binnen en daar zijn een aantal mensen aan het bidden. Er zijn ook een stel waterpartijen met fontijntjes.

Hier gaat men naar de benedenverdieping, waar meerdere kapellen zijn © copyright Dutchmarco
Hier gaat men naar de benedenverdieping, waar meerdere kapellen zijn.

Beneden is ook een fraaie waterpartij met fonteintjes © copyright Dutchmarco
Beneden is ook een fraaie waterpartij met fonteintjes.

Als wij alles wel zo'n beetje gezien hebben, lopen wij terug naar de auto.

En dan rijden wij terug naar Cascais. Ook weer deels via tolwegen, eerst weer kaartje uit automaat en later EUR 10,75 betalen. Later nog eens EUR 1,30.

In Cascais gaan wij eerst nog even naar de Lidl en doen daar wat boodschappen, waaronder iets te eten voor vanavond en drinkwater in 5-liter flessen en in 0,5-liter flesjes.

Daarna rijden wij naar huis. Vandaag is het de gehele dag mooi weer geweest. Nu is het hier nog 27 graden.

Vandaag hebben wij 325 kilometer gereden.

     
Mariaverschijning

[ TERUG naar DAG 9 ]  [ VERDER naar DAG 11 - Cascais en omgeving ]

[ Home van dit reisverslag ]



Logo Portugal

Naar bovenkant van de pagina.


copyright © DutchMarco 2012
all rights reserved

Last updated 24.3.2014