Ten westen van Cascais op de fiets © copyright Dutchmarco


  ONZE VAKANTIE NAAR CASCAIS, PORTUGAL DAG 5 - vrijdag 18 mei 2012  

Fietsen in Cascais en omgeving.

TegelBij het opstaan is het lichtbewolkt met hier en daar ook dikke wolken, maar er is ook blauw te zien aan de hemel. Niet veel later zit het potdicht.
Ik haal lekker vers brood bij de bakker in het park en omdat de temperatuur goed is, ontbijten wij weer buiten op ons terras.

Wij besluiten om vandaag te gaan fietsen, in de hoop dat die beschikbaar zijn, dus wij moeten op tijd op pad. De rugzakken gaan weer op en wij wandelen in een half uur naar het fietsafgiftepunt. Vlak voordat wij daar zijn, komt er een netjes geklede oudere man op mij af en vraagt of ik Engels spreek. Ik zeg dat ik dat doe. Zegt hij: "I want to compliment you with your legs. You looks like a gazelle. Your legs are not that thin, but even so hairy". En hij lacht ons vriendelijk toe. Nou, ... hij is zeker de leukste thuis. Ik lach maar met hem mee en bedank hem voor deze kwinkslag. Wij lopen weer verder.

In de fietskiosk is de dame die wij al eerder daar spraken aanwezig. Zij is bezig met de uitgifte van 2 fietsen aan een jong stel. Net voor ons komt een man bij de kiosk aan en er staan 4 fietsen. Zouden wij er weer naast grijpen? In een grote, platte aanhanger staan ook nog een stel fietsen, maar of die ook voor uitgifte zijn, of dat daar iets mee is, dat weten wij natuurlijk niet.
Het stel wordt geholpen, daarna wordt de man geholpen en als wij aan de beurt zijn, vraagt de dame een paspoort om een aantal gegevens te noteren in haar administratielaptop.
Na invoer van een nummer uit Rina's paspoort geeft de laptop een foutmelding. Ook na een tweede poging geen resultaat. Ik duikel mijn paspoort op onder uit mijn tas, maar ook daarmee geen succes. Hoe kan nu zoiets, wij zijn toch niet de eerste Nederlanders, die daar een fiets komen lenen?
De dame begrijpt er ook niets van, maar weet blijkbaar het computerprogramma in haar laptop te omzeilen en na een tijdje krijgen wij de fietsen. Rina de laatste uit de standaard voor de kiosk en ik één van de aanhangwagen. Het zadel kunnen wij verstellen en de zadelpen vastzetten met een klembeugel. De fiets past Rina enigszins, maar ik heb het idee op een Madurodamfiets te zitten. Maar ja, wij zullen het er mee moeten doen, want er is geen grotere fiets beschikbaar. Voorop zit een mandje en daarin past met een beetje wringen mijn rugzak.

Het landschap even buiten Cascais met agaves © copyright Dutchmarco
Het landschap even buiten Cascais met agaves.

Wij fietsen naar het westen en volgen het fietspad, dat naast de weg N-247 langs de kust ligt. Door het ongelukkige zitten en naar voren leunen, krijg ik pijn aan mijn polsen. Rina zie ik zo nu en dan ook met de handen wapperen om de spieren los te gooien. Toch went het wel een beetje op den duur. Inmiddels is de hemel nagenoeg wolkenvrij geworden en rijden wij in het zonnetje, het is heerlijk. Links van ons de Atlantische Oceaan, rechts van ons eerst nog bebouwing en later begroeid land. Parasoldennen, grassen, vetplanten en grote agaves, waarvan sommige aan de dikke, metershoge bloemstengel een bloem hebben. Zo nu en dan andere bloeiende planten. Erg leuk om hier zo te fietsen.

De vuurtoren van Cabo Raso © copyright Dutchmarco
De vuurtoren van Cabo Raso.

Soms links van ons, tussen de weg en de zee, staat een restaurantje of ander gebouw. Op een kaap (Cabo Raso)staat een wit gebouw met een rode, metalen vuurtoren (Farol do Cabo Raso). Deze kaap behoort tot één van de westelijkste punten van het Iberisch schiereiland. Vroeger was hier een fortificatie en er zijn nog restanten van bunkers uit de eerste helft van de 20ste eeuw. Verder veel rotsen, ruige rotsen en vooral heel veel zee.

Dan staat er rechts van de weg een heiligenbeeldje met kunstbloemen eronder © copyright Dutchmarco
Dan staat er rechts van de weg een heiligenbeeldje met kunstbloemen eronder.

Zo fietsen wij een heel eind. Het fietspad is rood geasfalteerd. Het is één asfaltstrook, die voor heen en terug is gescheiden door een witte streep. Zo nu en dan is het fietspad tevens wandelpad. Heel in de verte, in noordelijke richting, is op een hoge rots een vuurtoren te zien, dat is de kaap met de naam Cabo Da Roca en dat is de meest westelijke punt van Europa. Maar zo ver kunnen wij nu niet gaan.
Een heel eind van ons verwijderd, landinwaarts, staat op de bergen een gebouw, dat zal het paleis van Sintra wel zijn. Daar willen wij naar toe gaan als wij de auto hebben.

Hier houdt het fietspad op © copyright Dutchmarco
Hier houdt het fietspad op.

In het gebied met de naam Guincho houdt het fietspad op, de autoweg gaat verder naar het noorden. Tot aan hier hebben wij circa 6 kilometer op de fiets afgelegd. Links van de weg staan een paar restaurants en hotels. Het luxe hotel Fortaleza do Guincho is in de stijl van een fort gebouwd, het staat dan ook op de plaats van een 17de-eeuws fort, en biedt een bekroond gastronomisch restaurant en een prachtig uitzicht over de Atlantische Oceaan.

Hotel-restaurant Estalagem Muchaxo, met op de voorgrond het zwembad tussen de rotsen © copyright Dutchmarco
Hotel-restaurant Estalagem Muchaxo, met op de voorgrond het zwembad tussen de rotsen.

Wij steken de weg over en kijken naar de rustige zee en de paar golven, die tegen de rotsen tot stilstand komen. Tegen het strand aan staat hotel Estalagem Muchaxo, dat tussen het gebouw en de zee een zoutwaterzwembad heeft, dat tussen de rotsen is aangelegd.

Het strand van Guincho © copyright Dutchmarco
Het strand van Guincho.

Nog een stukje noordelijker zien wij veel mensen bij elkaar in zee. Zij hebben wetsuits aan en zo te zien lijken het wel surfers. Met de fiets aan de hand lopen wij nog een stuk verder en komen bij een strandje (Praia do Guincho) waar inderdaad surfers zo nu en dan een golf trachten te pakken. Sommige van hun lukt dat ook daadwerkelijk. Op een parkeerterrein bij dit strand kleden een aantal surfers zich achter hun auto om in een wetsuit en lopen even later met de surfplank onder de arm het strand op. Er worden hier ook wel windsurfwedstrijden gehouden en er wordt aan kitesurfing gedaan.

Surfers in de zee © copyright Dutchmarco
Surfers in de zee.

Even een grappig weetje tussendoor: op dit strand zijn ooit opnamen gemaakt voor een scene van de in 1969 uitgebrachte James Bondfilm On Her Majesty's Secret Service, waarin James gravin Teresa de Vicenzo redt van een poging tot zelfmoord, waarbij zij zichzelf wilde verdrinken.

Na een tijdje te hebben gekeken, keren wij de fietsen en beginnen aan de terugtocht. Zo nu en steken wij de weg even over om aan de zeekant van het uitzicht te genieten.

De bloemstengels van dit soort agaves kunnen heel hoog worden © copyright Dutchmarco
De bloemstengels van dit soort agaves kunnen heel hoog worden.

De bloemen van een agave aan één stengel © copyright Dutchmarco
De bloemen van een agave aan één stengel.

Hier en daar staan groepen agaves en soms staat er één solitair. Agaves groeien vrij traag en bloeien pas na veel jaren in mei, juni en juli. Op dat moment groeit, bij het soort dat wij hier zien, een (in verhouding met de plant) zeer grote stengel uit de plant, waar bovenaan een groot aantal kleinere bloemen uitgroeien.
Bij sommigen van de grotere soorten, die wel 2 tot 3 meter in doorsnede kunnen worden, duurt het 10 tot 20 jaar voordat ze voldoende voedsel bezitten om de stevige en snel groeiende bloemstengel te produceren, die wel meer dan 10 meter hoog kan worden. Na de bloei en na het rijpen van de dadelachtige vrucht sterft de moederplant af, maar via wortelscheuten is er al weer voor nieuw leven gezorgd.

De Portugese rotskust © copyright Dutchmarco
De Portugese rotskust.

Op de heenweg hadden wij het ook al gezien, aan zee ligt een fortificatie. Deze is niet zo groot en heeft vrij lage muren. Wij rijden er naar toe en zetten de fietsen bij de toegangspoort. Dit is het São Jorge de Oitavos Fort (Fort St. George de Achtste). Het fort ligt op een klif en werd gebouwd tussen 1642 en 1648 om mee te helpen de monding van de Taag te verdedigen en er voor te zorgen dat vijanden geen voet op Portugese grond konden zetten. Het was bewapend met vier kanonnen en werd door een klein garnizoen van 18 soldaten bemand.

Het fort São Jorge de Oitavos © copyright Dutchmarco
Het fort São Jorge de Oitavos.

Het fort São Jorge de Oitavos © copyright Dutchmarco

Het fort is gerestaureerd en is nu een militair museum, dat op gezette tijden bezocht kan worden. Wij lopen om de beurt even door de poort in de muur en kijken aan de buitenzijde even rond. Uitgebreid bezoeken doen wij niet, want wij hebben geen zin om met onze tassen te gaan slepen en bovendien kunnen de fietsen niet op slot.

Na een tijdje komen wij bij het fietsafgiftepunt, maar rijden er langs en gaan Cascais verder in. Nu rijden wij langs de kust, waar wij de eerste dag al gelopen hebben. Zo komen wij in het centrum van Cascais, bij de vissershaven, de strandjes, zo nu en dan met de fiets aan de hand.

Cascais en Estoril © copyright Dutchmarco
Cascais en Estoril.

De promenade tussen Cascais en Estoril © copyright Dutchmarco
De promenade tussen Cascais en Estoril.

Daarna lopen wij met de fiets aan de hand de lange promenade langs de kust naar Monte Estoril. Op de promenade staan een aantal kunstvoorwerpen en aan een lange muur hangen grote foto's van deze plaatsen uit het begin van 1900. Leuk om deze in het voorbijgaan te bekijken.

Oude foto op de promenade tussen Cascais en Estoril © copyright Dutchmarco

Op het strand zijn een aantal badgasten, die van het mooie weer genieten en bij de kleine restaurantjes gebruiken wat mensen iets op de terrasjes.
In Estoril lopen wij met de fiets aan de hand iets van de kust af (tegen een heuvel op en de drukke kustweg over) en laat Rina het hotel Seboya zien, waar zij met haar vriendin een jaar of zeven geleden is geweest.
Daarna lopen wij de promenade weer terug en in Cascais kopen wij een ijsje en eten dat gezeten op een muurtje in de schaduw op.
Daarna fietsen wij het fietspad weer terug naar de fietsuitleenkiosk en leveren de fietsen in. Het lenen van de fietsen is dus, zoals al eerder geschreven, gratis.
Daarna lopen wij weer in een half uur terug naar Vila Bicuda.

Rua dos Faisões © copyright Dutchmarco
Rua dos Faisões, de straat waar ...
Rua dos Faisões © copyright Dutchmarco
... Vila Bicuda aan ligt (rechts achter de heg).

De toegangspoort tot ... © copyright Dutchmarco
De toegangspoort tot ...
... Vila Bicuda © copyright Dutchmarco
... Vila Bicuda.

In de supermarkt van het park kopen wij een diepvriespizza voor vanavond.
Thuis doen wij de moede schoenen uit en drinken een lekker koud biertje.
Later eten wij de pizza en onderwijl kijken wij via BVN De Wereld Draait Door.
Het wordt opeens een stuk frisser en ik sluit de deuren en zet de airco op 21 graden, zodat de kamertemperatuur wat kan opwarmen. Ik zit opeens te rillen. Vermoedelijk een reactie op de hele middag in de frisse zeewind en in de warme zon buiten te zijn geweest.
De vaatwasser mag de afwas doen.
De avond brengen wij weer door met lezen, verslag typen en lekker even douchen. Het was een heerlijke dag.

[ TERUG naar DAG 4 ]  [ VERDER naar DAG 6 - met de auto naar Sintra (1) ]

[ Home van dit reisverslag ]



Logo Portugal

Naar bovenkant van de pagina.


copyright © DutchMarco 2012
all rights reserved

Last updated 16.2.2014