Ponta de Santa Marta met het Farol-Museu de Santa Marta, het Forte de Santa Marta en het Casa de Santa Maria in Cascais, Portugal © copyright Dutchmarco


  ONZE VAKANTIE NAAR CASCAIS, PORTUGAL DAG 2 - dinsdag 15 mei 2012  

Onze eerste dag in Cascais, de plaats wandelend verkennen.

TegelBij het opendoen van de gordijnen is de hemel strakblauw en de buitentemperatuur aangenaam. Ik doe de schuifpui open en loop naar het zwembad, ik wil de temperatuur van het water wel eens voelen. Het is niet erg warm, maar ik zwem een paar baantjes en dat frist me lekker op, zo op de vroege morgen. Daarna kruip ik lekker onder de warme douche in onze ruime badkamer. Het appartement heeft een grote warmwaterboiler.

Rina haalt broodjes, kaas en drinkwater in het centrum van het park, dat voor ons op 2 minuten loopafstand ligt. Daarna ontbijten wij heerlijk buiten op ons eigen terras. Wij hebben uitzicht op het zwembad, waar een badman matrasjes legt op de ligbedden, die rondom het zwembad staan.

Ontbijten op ons terras © copyright Dutchmarco
Ontbijten op ons terras.
Straatnaam op tegeltableau © copyright Dutchmarco
Straatnaam op tegeltableau.

Wij trekken de wandelschoenen aan, smeren ons goed in met antizonnebrand, doen de rugzakken op en gaan op pad. Bij het verlaten van het park groeten wij de bewaker. Als wij net de poort van het park uit zijn, is er langs de weg een bushalte. Die is inderdaad vlakbij. Daarna lopen wij langs een golfterrein.
Metalen straatnaamborden zoals wij die kennen aan lantarenpalen kennen ze hier niet. Hier zijn de straatnamen uitgevoerd in tegeltableaus, die op de muren van huizen, of op de muren rondom tuinen zijn aangebracht. En als er geen muren zijn, dan zitten de tegels op een vlakke betonnen plaat, die in de grond staat. De trottoirs bestaan uit kleine, vlakke keien, hier en daar zijn er wel eens een stelletje uit, dus het is opletten waar we lopen. Zo wandelen wij door Cascais.
De winkel van Lidl is verder dan wij dachten, toch zeker wel 20 minuten lopen. Daar zullen wij op de terugweg wel wat spullen kopen, anders moeten wij er tijdens onze wandeling mee sjouwen.

Een stukje verderop komen wij langs een lange muur van een heel grote begraafplaats. Bij de entree lopen wij naar binnen en kijken er wat rond. Zoals vaker in het buitenland zijn veel graven boven de grond en er zijn veel familiegraven in de vorm van kleine huisjes, waarin de kisten van meerdere overledenen van één familie zijn geplaatst. Die grafhuisjes zijn er in allerlei soorten en maten en bij veel zit er een venster in de deur. Meestal zit er wel een gordijntje voor het raam, maar soms ook niet en als je dan naar binnen kijkt, zie je daar doodskisten in staan, groot en klein. Sommige staan op de grond, andere staan op planken. Toch wel apart, je staat hier op een paar centimeter vanaf een lijk/skelet. Op veel graven liggen kunstbloemen. Er staan ook een aantal grote wanden met graven, een soort van flatgebouwen voor de overledenen.

Om een indruk te krijgen van deze begraafplaats, hierbij een aantal foto's:

Familiegraven in grafhuisjes © copyright Dutchmarco
Familiegraven in grafhuisjes.

In een grafhuisje © copyright Dutchmarco
In een grafhuisje.

Begraafplaats © copyright Dutchmarco

Eerst lopen wij door een gebied met veel losstaande huizen met ommuurde tuinen, echt een buitenwijk. Dichter naar het centrum toe staan er ook flatgebouwen in kazernebouw, die er soms toch wat naargeestig uitzien. Wij lopen via de Rua da Torre naar de kust, naar het zuiden, en lopen flink door. Als wij niet op de begraafplaats hadden rondgekeken, dan hadden wij in ons tempo in een half uur de kust bereikt. Langs de kust loopt een weg, de N-247, die binnen Cascais Avenue da República heet. Op de kruising van wegen ligt een rotonde en als wij deze kustweg overgestoken zijn, kijken wij vanaf een rotsplateau uit over de zee.

Hier kan men gratis een fiets lenen voor een dag © copyright Dutchmarco
Hier kan men gratis een fiets lenen voor een dag.

Op dit punt staat een gebouwtje, een soort kiosk, dat één van de drie fietsstations in Cascais is. Er staan fietsenrekken met fietsen en een grote aanhangwagen, waar een stel fietsen op staan. De gemeente Cascais biedt namelijk aan, dat men gratis fietsen voor een dag kan lenen, als onderdeel van een initiatief (biCas - Bicycles of Cascais) om mensen op de fiets te krijgen en zo het autogebruik in het centrum van de stad te verminderen. Toeristen kunnen hier ook gebruik van maken. In de kiosk zit een oudere dame en wij spreken haar aan om te vragen hoe dat lenen in z'n werk gaat. De dame kent een paar woorden Engels en legt het ons met handen en voeten uit. Er hangt ook een Engelstalige uitleg. Het enige dat men verlangt is inzage in het paspoort om het paspoortnummer en de naam in een computer te noteren, daarna krijgt men een fiets mee. Men hoeft dus geen paspoort af te geven (zouden wij ook niet doen). Een andere keer zullen wij wel fietsen lenen, nu gaan wij langs de kust wandelen, in de richting van het centrum.

Langs de kust © copyright Dutchmarco
Langs de kust.
Het fietspad © copyright Dutchmarco
Het fietspad.

Wij volgen een geplaveid wandelpad annex fietspad en komen langs een openbaar fitnessterreintje. Hier kan men in de openlucht trainen met robuust uitgevoerde apparaten. Een paar mensen werken zich in het zweet.

Van de fitnessapparatuur wordt gebruik gemaakt © copyright Dutchmarco
Van de fitnessapparatuur wordt gebruik gemaakt.

De rotsachtige kust in zuidoostelijke richting © copyright Dutchmarco
De rotsachtige kust in zuidoostelijke richting.

En in westelijke richting is een vuurtoren (Farol da Guia) te zien © copyright Dutchmarco
En in westelijke richting is een vuurtoren (Farol da Guia) te zien.

De kust is rotsachtig met hier en daar bloeiende planten en steeds hebben wij uitzicht op zee. In de verte varen grote zeeschepen. Er vliegen zeemeeuwen rond, die in groepen vaak flink tekeer gaan. Ze krijsen dan schel en hard. Het geluid dat echt bij de kust hoort.
Het is heerlijk weer om te lopen. Er zijn meer mensen op de been, sommige lopen hard, maar het merendeel slentert rustig voort.

Langs de weg staat een kruis © copyright Dutchmarco
Langs de weg staat een kruis.

Rotsboog Boca Do Inferno © copyright Dutchmarco
Rotsboog Boca Do Inferno.

Wij komen bij een brede rotsboog met een groot gat er in. Bij ruw weer beuken de golven door de opening, waarbij er een bulderend geluid ontstaat. De golven spatten dan uiteen in duizenden druppels. Dit is de Boca Do Inferno (Muil van de hel). Nu is de zee kalm en doet de rots zijn naam geen eer aan. Men heeft er een uitkijkpunt van gemaakt en als wij daar op de rotsen staan en naar beneden kijken, zien wij een stel mensen, die met hengels aan het zeevissen zijn.

Farol de Santa Marta © copyright Dutchmarco
Farol de Santa Marta.

Verder lopend komen wij bij een punt, dat veelvuldig op foto's van Cascais is te zien, namelijk het Ponta de Santa Marta met het Farol-Museu de Santa Marta (Santa Marta Vuurtorenmuseum). De vuurtoren dateert uit 1868 en is uitgevoerd in twee kleuren met blauwe en witte horizontale banden. Bovenop staat het lampenhuis, dat de rode kleur heeft. Hij is te bezichtigen, maar de deuren worden net gesloten als wij er aankomen om 12.00 uur.

Ponta de Santa Marta met de Santa Marta-vuurtoren, het fort en het Santa Maria-huis © copyright Dutchmarco
Ponta de Santa Marta met de Santa Marta-vuurtoren, het fort en het Santa Maria-huis.

Onderaan de vuurtoren liggen de witgeschilderde ruïnes van het 17de-eeuwse Forte de Santa Marta.
Dankzij de ligging dicht bij de riviermond van de Taag, werd Cascais ook gezien als een strategische post in de verdediging van Lissabon. In de 17de eeuw werden er meerdere forten gebouwd aan de kust rond Cascais en veel daarvan bestaan nog steeds.
Daarnaast staat direct aan het water en op de rotsen gebouwd, een groot landhuis, het Casa de Santa Maria. Dit uit 1902 daterende Santa Maria-huis is nu een museum.

Een grote agave © copyright Dutchmarco
Een grote agave op een muur bij een restaurant.

Vervolgens lopen wij over een smalle stenen brug, waar de voetgangers door middel van een metalen hekwerk van het overige verkeer worden afgescheiden. De brug loopt over een kleine zeeinham, waar een paar mensen zich in de zee tussen de rotsen vermaken. Op de volgende hoek van de rotskust staat een restaurantje met terras onder de palmbomen. Het is er gezellig druk op dit tijdstip, men zit te lunchen.
Even verderop is de entree naar de moderne jachthaven.

Het museum Condes de Castro Guimarães © copyright Dutchmarco
Het museum Condes de Castro Guimarães.

Aan de overkant van de straat staat een volgend statig landhuis, dat een paar torens heeft, waardoor het op een kasteel lijkt. Aan één kant staat het aan de zeeinham waar de brug overheen gaat, en aan de andere zijden is het omsloten door een grote tuin. Dit is het uit circa 1900 daterende museum Condes de Castro Guimarães.
Het werd gebouwd door ene Jorge O'Neill, maar wegens financiële problemen verkocht hij het aan Manuel de Castro Guimarães, die het helemaal verbouwde en er een reusachtige verzameling meubelen en kunstvoorwerpen aanlegde. Na zijn dood liet Manuel het kasteel na aan de gemeente van Cascais. Sindsdien doet het dienst als museum. Je vindt er meubelen in alle Lodewijk-stijlen, Chinees porselein, schitterende azulejos (keramieken tegels, waarop verschillende soorten taferelen geschilderd zijn), vondsten uit de prehistorie en Romeinse voorwerpen. Er is ook een indrukwekkende bibliotheek met meer dan 25.000 boeken, waarvan een aantal uit de 17de eeuw.

De entree tot het museum Condes de Castro Guimarães © copyright Dutchmarco
De entree tot het museum Condes de Castro Guimarães.

Wij lopen de tuin in en gaan het kasteel binnen. Wij komen op een binnenplaats, die doet denken aan een kloostertuin, met veel tegelwerk, engelenornamenten en in het midden een waterspuwende leeuw. Wij brengen geen bezoek aan het museum, maar maken wel even gebruik van het toilet.

Het museum Condes de Castro Guimarães © copyright Dutchmarco
De binnenplaats van het museum Condes de Castro Guimarães.

Het museum Condes de Castro Guimarães © copyright Dutchmarco Het museum Condes de Castro Guimarães © copyright Dutchmarco

Het museum Condes de Castro Guimarães © copyright Dutchmarco
Decoratief tegelwerk.

Fontein bij het museum Condes de Castro Guimarães © copyright Dutchmarco
De fontein.

Naast het kasteel staat een grote fontein met een prachtige in blauwwit beschilderde tegelachterwand. De flinke tuin is tevens stadspark, het Parque Marechal Carmona, en mag vrij betreden worden.

De Capela de São Sebastião © copyright Dutchmarco
De Capela de São Sebastião.

Vlakbij de ingang staat een gebouwtje, waarvan het voorportaal uitgevoerd is met zuilen en blauwwitte tegels. Voor de entree staat een groot kruis. Dit blijkt de uit 1628 daterende Capela de São Sebastião te zijn. In deze kapel van Sint-Sebastiaan worden nog regelmatig katholieke missen opgedragen.

Dan lopen wij een tijdje langs een heel lange muur, deze is van een fortificatie met de naam Forte de Nossa Senhora da Luz (Fort van Onze Lieve Vrouw van het Licht), oftewel de Citadel van Cascais. Met de bouw hiervan werd begonnen in 1594 en in de loop der tijd zijn er diverse aanpassingen geweest. Tijdens een aardbeving in 1755 werd het bouwwerk zwaar beschadigd en is daarna hersteld. Het is in gebruik door het Portugese leger. In 1985 is het fort gerestaureerd. In één van de gebouwen is een modern, luxe hotel gehuisvest, het Pousada de Cascais. Aan de straatkant liggen voor de citadel grasvelden waar palmbomen in staan.

Kade van de vissershaven van Cascais en strandje © copyright Dutchmarco
Kade van de vissershaven van Cascais en strandje.

Sinds de middeleeuwen leeft Cascais van de visvangst en ook nu wordt er nog veel gevist op zee. Als wij bij de baai van Cascais komen kijken wij vanaf de iets hoger gelegen weg op de vissershaven. Op de kade onder ons staan en liggen veel vissersattributen, zoals netten en fuiken. Er staan een paar vissermannen netten te boeten. Er liggen een aantal vissersscheepjes, zowel aan de kade, als in zee voor anker. In de verte is de plaats Estoril duidelijk te zien.

Scheepjes in de baai van Cascais, in de verte ligt Estoril © copyright Dutchmarco
Scheepjes in de baai van Cascais, in de verte ligt Estoril.

Wij hebben ook uitzicht op het strandje met de naam Praia da Ribeira. Er zijn niet veel mensen op het strand, toch is Cascais al lang een vakantieoord, want van 1870 tot 1908 kwam de Koninklijke familie al hier naar toe om van de zee en het strand te genieten.

Kijkend in de richting van de vissershaven, helemaal rechts een gedeelte van het gemeentehuis © copyright Dutchmarco
Kijkend in de richting van de vissershaven, helemaal rechts een gedeelte van het gemeentehuis.

Nu zijn wij in het centrum van Cascais en komen op een groot plein, het Praça 5 de Outubro. De naam van dit plein verwijst naar de datum 5 oktober 1910, waarop de Portugese Republikeinse Partij een staatsgreep pleegde, waarna de Eerste Portugese Republiek werd opgericht. Deze revolutie wordt in Nederland soms de Oktoberrevolutie genoemd. De constitutionele monarchie werd tijdens de revolutie verworpen en Portugal werd een republiek, zonder koning.
Het plein is geplaveid met zwarte en witte keien van basalt en kalksteen, die gelegd zijn in een golfpatroon. Dit is een mooi voorbeeld van de Calçada Portuguesa, oftewel Portugese Stoep, de traditionele bestrating, die voor veel voetgangersgebieden in Portugal wordt gebruikt.

De entree van het gemeentehuis en het standbeeld van koning Dom Pedro 1 © copyright Dutchmarco
De entree van het gemeentehuis en het standbeeld van koning Dom Pedro 1.

Aan het plein ligt het gemeentehuis van Cascais, waarvan de voorgevel voorzien is van een aantal tegeltableaus (azulejos). Boven de ingang hangen drie vlaggen aan stokken, die van Europa, Portugal en Cascais. Het gebouw dateert uit de 18de eeuw, werd beschadigd tijdens de grote aardbeving in 1755 en was in 1821 helemaal gerestaureerd.
Verder staan er aan het plein de Ierse bar van O'Neill's met daarnaast de Igreja Nossa Senhora dos Navegantes (Onze Lieve Vrouwe van de Zeevaarders-kerk).
Midden op het plein staat een standbeeld van koning Dom Pedro 1 (1320-1367), die van 1357 tot 1367 koning van Portugal was.

Nogmaals het standbeeld van koning Dom Pedro 1 © copyright Dutchmarco
Nogmaals het standbeeld van koning Dom Pedro 1.

Even verder lopen wij in het oude centrum, waar veel eetgelegenheden met terrassen zijn, waar de uitbaters de mensen naar een tafeltje proberen toe te praten. Daar hebben wij zo'n hekel aan, dat als je op de bij het terras neergezette menukaart staat te kijken, een ober meteen op je af komt en vrij dwingend je als klant probeert te krijgen. Er is dan ook veel concurrentie, want het is toch een toeristisch oord. De menukaarten zijn in diverse talen opgesteld en tonen dan ook overal bijna dezelfde gerechten. Als wij een stuk doorgelopen zijn, vinden wij een net terras bij restaurant Dom Manolo, waar wij onder een parasol een tafeltje voor twee krijgen. Het is lekker toeven zo op het terras, want inmiddels is het best warm geworden. In de schaduw wijst een thermometer 32 graden Celsius aan.

Restaurant Dom Manolo © copyright Dutchmarco
Restaurant Dom Manolo.

Ieder nemen wij een heerlijk koel biertje. Als maaltijd neemt Rina salade met garnalen (EUR 9,50) en ik gegrilde sardines met frites (EUR 7,00). De 4 sardines worden nog compleet met koppen en ingewanden op een bord geserveerd. Op zich smaakt het goed, maar de visjes hebben erg veel graten. Leuk om een keer te doen, maar niet direct weer. Bovendien krijg ik er geen groente bij en wissel met Rina een paar frieten voor wat sla. Totaal EUR 23,=, met fooi EUR 26,=. Dat is om te doen.

Sardines met frites © copyright Dutchmarco
Sardines met frites.

Na de lunch lopen wij door een aantal gezellige winkelstraatjes en komen bij een ander strandje, het Praia da Rainha, waar aardig wat mensen aan het zonnen en in de zee zijn.

Met dit mooie weer geniet men van strand en zee © copyright Dutchmarco
Met dit mooie weer geniet men van strand en zee.

Even verder zien wij op de hoek van een straat een bekende naam op de gevel staan. Ook hier kent men de McDonald's en wij halen ieder een McFlurry-ijsje en eten dat buiten in de schaduw op.

De McDonald's © copyright Dutchmarco
De McDonald's.

Schuin daar tegenover is het treinstation en daar lopen wij even binnen om naar de vertrektijden en de prijzen van de treinkaartjes te kijken.
Een eindje verderop is het postkantoor en omdat wij een stel postzegels willen kopen, stappen wij daar binnen. Er moet een nummertje getrokken worden en het wachten duurt erg lang. Veel haast heeft men hier niet.

Vlakbij is een autoverhuurkantoortje van Europcar met Alamo en National en wij laten ons een paar prijzen voorrekenen voor een kleine personenauto. Nou, dat liegt er niet om, het is schreeuwend duur. Men vraagt namelijk voor 10 dagen EUR 480,=.
Wij hebben wel in de gaten, dat Cascais best wel groot is, het villapark toch wel een eind van het centrum ligt en dat een auto best welkom is.

Wij lopen door de binnenstad in de richting van ons appartement. Het is erg leuk om buiten het toeristengebied te lopen, daar waar de Portugezen wonen en leven. Automobilisten stoppen over het algemeen netjes voor zebra's.

Bij een andere autoverhuurder vragen wij ook naar de prijs en hij is iets goedkoper. Goed om te weten, maar wij willen ook nog informeren bij de receptie van het villapark.

Kaartje

En wij lopen weer verder, het gaat tussen woonhuizen en flats door, tegen een heuvel op en dan kunnen wij niet verder en moeten een stuk omlopen. Dit deel van Cascais wordt door midden gesneden door een diepe kloof.
Zo lopen wij best wel veel vandaag en ik voel mijn voeten, die protesteren. Mijn water raakt op en ik raak verhit. Even doe ik langzaamaan. Gelukkig is er de Lidl en daar is het door de airco lekker fris. Wij doen een paar boodschappen, maar ook weer niet te veel, want wij moeten alles dragen. Nog voor het afrekenen drink ik in de winkel meteen een half flesje water leeg. Pfoe, daar was ik wel aan toe en ik trek weer wat bij. Nu nog de laatste 20 minuten naar ons appartement.

Ik ben blij als ik weer "thuis" ben. Het blijkt dat men iets aan onze koelkast heeft gedaan. De deur van het vriesgedeelte is dicht en er zit ook geen ijsvorming meer in. Of het een andere is, of dat men hem heeft schoongemaakt, valt niet te ontdekken.
Wij kleden ons snel om en gaan lekker naar het zwembad. Wij zwemmen wat, liggen op een ligbed en komen op deze manier bij van de wandeling. Vermoedelijk hebben wij zo'n 15 kilometer gelopen.

Thuis gaan wij lekker op ons terras zitten lezen en nemen wat blokjes kaas, een biertje/wijntje er bij, wat pinda's en zoute koekjes, en daarna hebben wij geen trek meer om echt te eten.
Later op de avond zijn wij weldadig moe en gaan op tijd naar bed.

     
Stadswapen

[ TERUG naar DAG 1 ]  [ VERDER naar DAG 3 - voor de 2de dag wandelen in Cascais ]

[ Home van dit reisverslag ]



Logo Portugal

Naar bovenkant van de pagina.


copyright © DutchMarco 2012
all rights reserved

Last updated 8.2.2014